ΕΓΡΑΨΑΝ

Γ.Χ. Χουρμουζιάδης

(ο καθηγητής και βουλευτής του ΚΚΕ)

«Από μικρό παιδί έμαθα να συσχετίζω την Εκκλησία και γενικώς τους ανθρώπους
του “Θεού” με την ηρεμία και τη γαλήνη, τις “καλές” πράξεις, με μια
συμπεριφορά χωρίς υψηλούς τόνους, γιατί αλλιώς η επικοινωνία με το “θείο” δεν
θα πήγαινε καλά. Κι όμως την Τετάρτη όλες αυτές οι παιδικές μου σκέψεις
αποδείχτηκαν πλάνες. Αυτό το πολύχρωμο πλήθος των εξαγριωμένων κληρικών, των
καλοχτενισμένων κυριών με δακρυσμένα από την ορθόδοξη απελπισία τους μάτια,
των αξύριστων νεαρών με μάγουλα γεμάτα με εκείνα τα συμπαθητικά σπυράκια της
θρησκευτικής αγαμίας δεν είχε καμία σχέση ούτε με την ηρεμία ούτε με τη γαλήνη
της Εκκλησίας. »

(«Έθνος»)