Με την πρώτη ματιά διαλέγεις το… φθηνότερο!

Οι Έλληνες καταναλωτές θα είναι σύντομα σε θέση να εντοπίζουν γρήγορα και
εύκολα ποια χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι η φθηνότερη για να αγοράσουν ένα
συγκεκριμένο προϊόν ή ακόμη για να διασκεδάσουν και να φάνε σε εστιατόριο.

Αυτή τη δυνατότητα θα τη δώσει η αντικατάσταση των εθνικών νομισμάτων 12
ευρωπαϊκών κρατών από το ευρώ. Αναγραφόμενες στο κοινό νόμισμα, οι τιμές
προϊόντων και υπηρεσιών είναι συγκρίσιμες με την πρώτη ματιά. Έτσι, οι
καταναλωτές μπορούν να επιλέγουν τις φθηνότερες.

Εννοείται ότι η επιλογή αυτή δεν είναι εφαρμόσιμη σε όλα τα προϊόντα. Δεν θα
πήγαινε κανείς από την Ελλάδα στην Ιταλία για να αγοράσει τα μακαρόνια 30 δρχ.
φθηνότερα το κιλό. Θα το έκανε όμως ενδεχομένως για ένα αυτοκίνητο. Επίσης, ο
τουρίστας που θα ταξιδέψει από το Βέλγιο στην Ελλάδα θα βρει ίσως ενδιαφέρον
το γεγονός ότι εκτός από γουναρικά, στη χώρα μας θα βρει φθηνά και τα τζιν
παντελόνια.

Όλα αυτά θα ισχύουν από 1/3/2002, αλλά εν τω μεταξύ θα υπάρξει μια περίοδος
προετοιμασίας, στο πλαίσιο της οποίας σε πολλά προϊόντα θα αναγράφονται διπλές
τιμές, σε ευρώ και στο εθνικό νόμισμα του κάθε κράτους μέλους. Έτσι, οι
καταναλωτές θα αρχίσουν σιγά σιγά να εξοικειώνονται.

Δεν αποκλείεται να μοιραστούν και κομπιουτεράκια για τη διευκόλυνση των
μετατροπών το πρώτο διάστημα.

Υπάρχει όμως ένα σημείο που χρειάζεται προσοχή: οι στρογγυλοποιήσεις στα ποσά
κατά την μετατροπή τους. Είναι βέβαιο ότι ορισμένοι θα θελήσουν να επωφεληθούν
και να στρογγυλοποιήσουν προς τα πάνω την τιμή ενός προϊόντος που θα τιμάται,
για παράδειγμα, 40,9 ευρώ.

Σε ένα νόμισμα, όπως το ευρώ, όμως, οι δεκαδικοί έχουν σημασία και οι
στρογγυλοποιήσεις μπορούν να οδηγήσουν σε φουσκωμένες τιμές, προκαλώντας ακόμη
και αύξηση του πληθωρισμού.

Σε δραχμές και ευρώ και η μισθοδοσία

Τους μισθούς τους σε ευρώ θα βλέπουν από τον επόμενο χρόνο στα σημειώματα
μισθοδοσίας τους πολλοί υπάλληλοι, καθώς το Δημόσιο αλλά και ορισμένες μεγάλες
ιδιωτικές επιχειρήσεις αναμένεται να καθιερώσουν την διπλή αναγραφή σε δραχμές
και ευρώ.

Η εικόνα θα είναι για πολλούς απογοητευτική, για ψυχολογικούς λόγους: άλλο
είναι να αμείβεται κανείς με 150.000 δραχμές και άλλο με 450 μόνο ευρώ. Για
όλους τους Έλληνες, ωστόσο, θα είναι και ουσιαστικά απογοητευτική, καθώς οι
ελληνικοί μισθοί βρίσκονται στα κατώτερα επίπεδα της μισθολογικής κλίμακας
στην Ευρώπη.

Αυτό τουλάχιστον προκύπτει από τη σύγκριση των κατώτατων μισθών μεταξύ των 8
κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στα οποία υπάρχουν νομοθετημένοι κατώτατοι
μισθοί και ημερομίσθια. Η Ελλάδα βρίσκεται στη δεύτερη από το τέλος θέση, πριν
από την Πορτογαλία και λίγο μετά την Ισπανία, με βάση στοιχεία του 1999.

Για τους τολμηρούς υπάρχει, βεβαίως, λύση: να μετακινηθούν στις χώρες όπου οι
ειδικότητές τους αμείβονται καλύτερα. Μπορεί η λύση αυτή να μην είναι
εφαρμόσιμη σε όλες τις περιπτώσεις, είναι όμως σε αρκετές, κυρίως σε αυτές
όπου η γλώσσα δεν αποτελεί εμπόδιο. Δεν είναι τυχαίο ότι στις ΗΠΑ υπάρχει
εντονότατη κινητικότητα των εργαζομένων μεταξύ των πολιτειών.