Ο ιός των… μηνύσεων

Ο κόσμος ασχολείται με το Διαδίκτυο (Ίντερνετ) κι εμείς με το «Δίκτυο 21». Στο
Διαδίκτυο ο ιός ILOVEYOU κάνει θραύση, στο δικό μας «Δίκτυο 21» ο ιός ΙΗΑΤΕΥΟΥ
πρωτοστατεί με απανωτές μηνύσεις κατά δημοσιογράφων. Όπως την περασμένη Τρίτη
κατήγγειλε στα «ΝΕΑ» ο Μίκης Θεοδωράκης με την «ανοικτή επιστολή» του.

Όταν ένας Θεοδωράκης σπάζει την ηθελημένη σιωπή του, μια φορά το χρόνο, πέρσι
με την υπόθεση Οτζαλάν για «όσους με την παράλογη τακτική τους οδηγούσαν τη
χώρα στα πρόθυρα πολεμικού επεισοδίου» και «σήμερα οι ίδιοι τότε πρωταγωνιστές
διώκουν ανενόχλητοι δημοσιογράφους και εφημερίδες», «ζητούν δηλώσεις
μετανοίας» και «απειλούν δημοσίως ακόμα και με ξυλοδαρμούς», οφείλουμε να
λάβουμε σοβαρά υπ’ όψιν τις καταγγελίες του και να αναρωτηθούμε τι είναι
τελοσπάντων αυτό το «Δίκτυο 21», αν παραπέμπει στο 1821 ή στην 21η Απριλίου
1967, και να αποσαφηνίσουμε τη θέση μας.

Οφείλω να ομολογήσω πως δεν γνωρίζω πολλά για την ύπαρξη αυτού του «Δικτύου
21», εκτός από μια τραγελαφική ιστορία, όπως την παρακολούθησα στον Τύπο, για
μια διετία, που κάθισε στο σκαμνί τον… Ηλία Βενέζη.

Νεκρός από χρόνια ο Βενέζης απολάμβανε της σωτήριας λησμονιάς των συνελλήνων
που κάποτε είχε βαθιά συγκινήσει με τα βιβλία του, το «Νούμερο», (χρονικό της
αιχμαλωσίας), τη «Γαλήνη», την «Αιολική γη», υπακούοντας σε αυτή την τραγική
ασυνέχεια του τόπου μας, ότι «όποιος πεθαίνει παύει να μας απασχολεί», ώσπου
ανασύρθηκε τυχαία από τη λήθη με μια επιστολή αναγνώστου πρωινής εφημερίδας
που ήθελε να φέρει νερό στο μύλο του αρθρογράφου της, ο οποίος είχε επισημάνει
τον αφελληνισμό των ελληνόπουλων μέσω των αναγνωστικών του σχολείου.

Και ανέφερε (ο επιστολογράφος) ένα συγκεκριμένο κείμενο από τα αναγνωστικά
όπου ο συγγραφέας του κειμένου (που δεν κατενομάζετο στην επιστολή) γράφει ότι
δεν ήθελε ο γιος του να πάει στον πόλεμο. Ή κάπως έτσι.

Ο αρθρογράφος (του «Δικτύου 21» όπως αποδείχτηκε αργότερα), παίρνοντας
αμπάριζα από την επιστολή του αναγνώστη, επανήλθε στο φλέγον γι’ αυτόν ζήτημα
του αφελληνισμού και είπε «ιδού η απόδειξη των όσων σας έλεγα».

Ένας άλλος όμως δημοσιογράφος επεσήμανε το γεγονός ότι το περί ου ο λόγος
επίμαχο κείμενο ανήκε ούτε λίγο ούτε πολύ στον σπουδαίο Έλληνα πεζογράφο,
μέλος της Ακαδημίας, αιχμάλωτο των Τούρκων το ’22, και έγκλειστο στις φυλακές
της Γκεστάπο στην Κατοχή, τον πατριώτη κι αγωνιστή Ηλία Βενέζη.

Οπότε κι άρχισε το πατιρντί. Που βέβαια δεν πήρε τις διαστάσεις του «Μ-v» του
Ανδρουλάκη, γιατί το Δίκτυο 21 δεν είναι «666». Δεν είναι παραθρησκευτική
οργάνωση. Είναι όμως παραπατριωτική. Και όλα τα «παρά», από το παρακράτος ως
την παραοικονομία, ως όλα τα «παράλληλα» τυχαίνει να έχουν το ίδιο
παρα-ονομαστή.

Κοντολογίς ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος, ο Μανώλης Βασιλάκης, κυνηγήθηκε. Το
«Δίκτυο 21» έριξε πάνω του το σιδερένιο δίχτυ και βρέθηκε, σαν ψάρι πιασμένο
στην απόχη του Μεγάλου Ψαρά (Ι.Χ.Θ.Υ.Σ. = Ιησούς Χριστός Θεού Υιός Σωτήρ). Και
από τότε ψάχνει να βρει το δίκιο του και τη συμπαράσταση των αδικτύωτων
ανθρώπων του πνεύματος.

Σε κάποια στιγμή, από το μακρινό Λονδίνο όπου ζει εδώ και χρόνια, η κόρη του
διάσημου ξεχασμένου Ηλία Βενέζη έστειλε μιαν ανοικτή επιστολή διαπορώντας πώς
θυμήθηκαν μετά τόσες δεκαετίες τον πατέρα της μέσω ενός παρα-πληγικού
επιστολογράφου. Γιατί δεν τον άφηναν στην ηρεμία της λήθης όπου κατατάχθηκε
ευθύς μετά τον θάνατό του (μαζί με όλους τους άλλους της γενιάς του, της
γενιάς του ’30, που αν δεν γίνουν σίριαλ τα βιβλία τους, δεν αναφέρονται σε
κανένα κουίζ, σε κανένα σταυρόλεξο) κι έκανε μιαν επίθεση στο «Δίκτυο 21», ως
θύμα η ίδια του ’22, τότε που ο πατέρας της υπέφερε τα πάνδεινα από τον
Μεγαλοϊδεατισμό των ελλαδικών.

Όταν λοιπόν ο Μίκης Θεοδωράκης, ζωντανό σύμβολο της ρωμιοσύνης, ως εθνικό
κεφάλαιο που είναι διαμαρτύρεται, οι επίτοκοι επίγονοι που τόσα του χρωστούν,
πρέπει να λαμβάνουν σοβαρά τις καταγγελίες του. Και να τις κάνουν πράξη. Γιατί
ο Μίκης καλεί την κυβέρνηση να αναλάβει τις ευθύνες της.

Η ίδια κυβέρνηση τον ευχαρίστησε δημοσίως όταν ανέλαβε την υπεράσπισή της στην
υπόθεση Οτζαλάν. Τώρα που προβαίνει σε αυτή τη σοβαρή καταγγελία, δεν πρέπει
να σωπάσει. Διότι τα δίκτυα αναπτύσσονται μέσα από τη σιωπή των άλλων.

Πρέπει να σπάσει το σπυρί και να βγει στο φως το πύον του τοπίου 21.