[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Όχι, προς Θεού! Ο αρχηγός δεν είναι… διακοσμητικός. Και απόφαση δικαιούται
να λαμβάνει και να διαγράφει έχει δικαίωμα. Πολιτικό όργανο είναι. Όμως… Εκ
συνηθείας ή όχι, η αλήθεια είναι ότι κάθε φορά που το κόμμα ηττάται, και του
έχει συμβεί τρεις απανωτές φορές, ξεκινάει το γαϊτανάκι της αμφισβήτησης. Η
Μοίρα στάθηκε βάσκανος με τον Κώστα Καραμανλή, που η ανάρρησή του στην ηγεσία
του κόμματος που έφτιαξε ο θείος του γέννησε τόσες προσδοκίες (να διώξει το
ΠΑΣΟΚ, δηλαδή). Ούτε αυτός δεν ξέφυγε από το (άχαρο) πεπρωμένο των προκατόχων
του. Τι κι αν δεν έπιασε ούτε τα 45 ακόμη; Τι κι αν το αντίπαλο κόμμα
κυβερνάει συνεχώς ύστερα από τρεις εθνικές εκλογικές αναμετρήσεις (άρα,
νομοτελειακά, δύσκολα θα τα καταφέρει στην τέταρτη); Στη Ρηγίλλης, παλιά τους
τέχνη κόσκινο. Πριονίζουν την καρέκλα του Κ. Καραμανλή…

Είχε τους λόγους του

Προσοχή! Μην εντάξετε τον Γιώργο Καρατζαφέρη, σε όσους πριονίζουν την καρέκλα
του Κ. Καραμανλή. Ο Καρατζαφέρης, έθεσε απλώς τα ζητήματα. Με οξύτητα, ναι. Με
ένταση, μάλιστα. Με ελάχιστα διπλωματικό τρόπο, σωστά. Αλλά όχι γιατί μετείχε
σε κάποια συνωμοσία κατά του αρχηγού. Αυτό όχι. Στη σπουδή του να προλάβει τον
Απ. Ανδρεουλάκο, ο οποίος είχε ανοίξει βήμα ταχύ στην υπόθεση της κηδεμονίας
τού ενός ­ του δεξιού ­ άκρου της παράταξης, μπορεί να αποδώσει κάποιος τις
δηλώσεις του. Απλουστευμένη ίσως η εκδοχή, αλλά πολύ καλύτερη από το να
διατυπώνει κανείς θεωρίες συνωμοσίας για το ποιος κινεί τον Καρατζαφέρη, ποιος
κρύβεται πίσω από τις κινήσεις του και άλλες τέτοιες ιστορίες με θηρία…

Εξηγήσεις για το… πριόνισμα

Ποιος λοιπόν πριονίζει τον αρχηγικό θώκο του Καραμανλή, και γιατί; Εδώ
υπεισέρχονται πλέον εξηγήσεις πολλές. Κάποιοι, επιδιδόμενοι με ευκολία στο
κυνήγι των μαγισσών, σπεύδουν να κατονομάσουν τον Κ. Μητσοτάκη ως ευρισκόμενο
πίσω από την συνωμοσία κατά του αρχηγού. Σπουδαία θεωρία, αν… Αν δεν υπήρχε
η, εκτός πάσης φαντασίας, πολιτική πραγματικότητα. Αυτή δηλαδή που συνιστά η
ΑΡΝΗΣΗ της δημογεροντίας του κόμματος να συνεδριάσει και να επικυρώσει τη
διαγραφή του Γ. Καρατζαφέρη. Για να θεμελιώσει κανείς την άποψη ότι ο Κ.
Μητσοτάκης βρίσκεται πίσω από τον Γ. Καρατζαφέρη, θα πρέπει να εξηγήσει πότε
αποκαταστάθηκαν οι σχέσεις του Γ. Κεφαλογιάννη και του Γ. Βαρβιτσιώτη με τον
επίτιμο πρόεδρο της Ν.Δ. και δεν το μάθαμε. Σχετικά με τη στάση πάντως των
βαρόνων του κόμματος (στάση με την έννοια της αντίστασης, της άρνησης, της
ανυπακοής), οφείλει η στήλη να ανατρέξει στην εποχή του Α. Παπανδρέου, τον
οποίο θαυμάζει ο Κ. Καραμανλής. Ο Ανδρέας, πρόεδρε, σε ανάλογη περίπτωση θα
είχε διαγράψει πάραυτα και χωρίς δεύτερη συζήτηση τον μακαρίτη τον Παγορόπουλο
και ολόκληρο το Πειθαρχικό! Μαζί με τις γραμματείς του οργάνου!

Πρόκληση στην αν(τ)οχή μας

Είμαστε χώρα χωρίς μέτρο ­ αυτό είναι σίγουρο. Πάρτε παράδειγμα το θέμα με τις
αστυνομικές ταυτότητες. Η πολιτεία που χαρακτηρίστηκε από το τρίπτυχο
«πατρίς-θρησκεία- οικογένεια» θέσπισε σε χρόνους όπου κυβερνούσε η εθνικόφρων
παράταξη την υποχρεωτική αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες. Οι χρόνοι
όμως πέρασαν, η Ελλάδα έγινε σύγχρονη χώρα και κάθε τόσο καλείται να
απολογηθεί διεθνώς γι’ αυτή την καταφανή παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Η Εκκλησία τώρα, που κάνει ό,τι μπορεί για να επωμισθεί το έργο της ανάσχεσης
κάθε κοινωνικής προόδου, στυλώνει τα πόδια και απειλεί με «τζιχάντ» (ιερό
πόλεμο για τους ισλαμιστές) κάθε φορά που έρχεται στην επικαιρότητα το σχετικό
θέμα. Το εξοργιστικό όμως δεν είναι μόνο αυτό. Είναι και οι απολιθωματικές
δηλώσεις διαφόρων ιεραρχών που προκαλούν την αν(τ)οχή μας. Όπως η πρόσφατη του
Μητροπολίτη Καλλίνικου, ο οποίος υποστήριξε ότι η Εκκλησία δεν πειθαρχεί σε
νόμους που αντίκεινται στους ιερούς κανόνες. Μπα; Σοβαρά; Και ποιος θα κρίνει
τι αντίκειται και τι επιτρέπεται; Ο Μεσαίωνας του ρασοφορισμού; Που καίει
βιβλία στους δρόμους; Και απειλεί την ελεύθερη σκέψη;

Μαύρο… σύστημα

Σκέψεις μαύρες για το δικαστικό σύστημα της χώρας προκαλεί η υπόθεση αυτού του
Αλβανού μαστροπού που κρατούσε φυλακισμένη και εξέδιδε μια 13χρονη από την
Αλβανία. Ο άνθρωπος είχε συλληφθεί για το ίδιο αδίκημα προ διετίας, είχε
παραπεμφθεί στον εισαγγελέα με βαριές κατηγορίες, αλλά περιέργως πώς αφέθηκε
ελεύθερος. Απόφαση που κρίνεται εκ του αποτελέσματος (της νέας δραστηριότητάς
του, δηλαδή) και είναι παρήγορο ότι θα υπάρξει δικαστική έρευνα για το πώς ο
τύπος αφέθηκε ελεύθερος. Με την ευκαιρία, αν οι έρευνες για τις
«ελληνοποιήσεις» καταπίπτουν τόσο εκκωφαντικά, όπως η πρόσφατη κατά της
προηγούμενης ηγεσίας της ΕΛ.ΑΣ, μήπως η Νέα Δημοκρατία πρέπει να είναι πιο
προσεκτική στην υιοθέτηση των κατηγοριών; Εκτίθεται ανεπανόρθωτα…

Βαράνε συναγερμοί

Ανεπανόρθωτα εκτίθενται επίσης και όσοι εκ των προέδρων των νοσοκομείων
τρέχουν αυτές τις ημέρες να κρύψουν τη (ζοφερή) πραγματικότητα από τα μάτια
του νέου υπουργού Υγείας Αλέκου Παπαδόπουλου. Οι αιφνιδιαστικές επισκέψεις του
έχουν δημιουργήσει καταστάσεις πανικού. Όποιο νοσοκομείο είναι σε εφημερία ζει
με τον φόβο μήπως περάσει το κατώφλι ο νέος υπουργός και διαπιστώσει το χάλι
με τα ράντζα και τις ουρές έξω από τα εξωτερικά ιατρεία. Και δίνονται απανωτοί
συναγερμοί ­ έχει συμβεί δύο ή τρεις φορές τις τελευταίες ημέρες σε νοσοκομεία
της περιοχής Αττικής. Όμως ο άνθρωπος δεν ήρθε χθες στη χώρα και προφανώς
γνωρίζει την κατάσταση. Γιατί πραγματοποιεί τις εφόδους; Μα είναι απλό. Για
τον… συναγερμό (και τις επιπτώσεις του) και μόνο. Που είναι αποτελεσματικός
κατά της χαλάρωσης και του ωχαδερφισμού…

Τώρα τρέχουμε…

Όταν με το καλό ολοκληρωθεί η προετοιμασία για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της
Αθήνας, θα πρέπει να υπάρξει μια δημόσια απολογία της Οργανωτικής Επιτροπής
των Αγώνων, για το πώς κατάφερε να σπαταλήσει, χωρίς να κάνει τίποτε, 30
ολόκληρους ­ πολύτιμους ­ μήνες, χωρίς να κάνει το παραμικρό. Δυστυχώς όμως
δεν θα πραγματοποιηθεί. Η πολιτεία, η χώρα, η κυβέρνηση, η αντιπολίτευση,
εμείς όλοι θα είμαστε μεθυσμένοι από την επιτυχία ­ γιατί οι Αγώνες θα γίνουν
και θα είναι και επιτυχημένοι ­ και θα παραγράψουμε τις ευθύνες με τη
φράση-σταθμός «ωχ, αδερφέ, τώρα, δεν πειράζει». Δεν πειράζει, δεν πειράζει,
όμως, έτσι φτάσαμε ως εδώ. Να τρέχουμε με 200, ακόμη και στις στροφές. Και με
τον κίνδυνο να ελλοχεύει πάντα για το μεγάλο ντελαπάρισμα…

Φυγόκεντρος στον ΣΥΝ

Στον Συνασπισμό είναι που δεν παίρνουν πλέον κανένα μέτρο προφύλαξης. Αγνοούν
εντελώς τους κανόνες που επιβάλλει η φυσική και που αφορούν τις φυγόκεντρες
δυνάμεις. Με τις «πάντες» μπαίνουν στις στροφές, με τις «πάντες» βγαίνουν.
Μάταια αγωνίζεται ο Νίκος Κωνσταντόπουλος να τους συμμαζέψει. Και ωσάν να
είναι της μοίρας τους γραμμένο, οδεύουν σταθερά προς τη μόνη διέξοδο που έχουν
τα κόμματα στα οποία οι διαφορετικές αντιλήψεις για τα θέματα δεν έγινε δυνατό
να γεφυρωθούν: τη διάσπαση. Είναι λυπηρό και για τον Συνασπισμό και για την
υπόθεση της Κεντροαριστεράς που τέτοιες εξελίξεις θεωρούνται πλέον
αναπότρεπτες. Αλλά εδώ παντρεμένος είσαι και δυσκολεύεσαι να τα βρεις με τη
γυναίκα σου. Εύκολο είναι τα βρει ο Μπίστης με τον Λαφαζάνη και να συμβιώσουν
υπό την ίδια σκέπη;