Σενάρια συγχωνεύσεων εξετάζει η Εθνική

Η κατάληξη του θέματος της Εμπορικής Τράπεζας με την επιλογή ή όχι ξένου
στρατηγικού συμμάχου εκτιμάται ότι θα αποτελέσει τη λυδία λίθο των τραπεζικών
εξελίξεων στη χώρα μας. Αν τελικώς οι διαπραγματεύσεις με την Credit Agricole
δεν ολοκληρωθούν με θετικό τρόπο, τότε η Εθνική αναμένεται να θέσει
υποψηφιότητα για μία ενδεχόμενη συγχώνευση της με την Εμπορική, ενώ την ίδια
ώρα η Efg Eurobank θα επιδιώξει στρατηγική συμμαχία με τη δεύτερη σε μέγεθος
κρατική τράπεζα της χώρας. Το ίδιο αναμένεται ότι θα πράξει και η Τράπεζα
Πειραιώς, καθώς παράγοντες της τραπεζικής αγοράς εκτιμούν ότι μία τέτοια
κίνηση θα είναι μονόδρομος για το υπό τον κ. Μιχάλη Σάλλα τραπεζικό ίδρυμα. Κι
επειδή, σύμφωνα όμως με όλες τις ενδείξεις, η Εμπορική θα συμμαχήσει με την
γαλλική τράπεζα, όλοι οι «πρωταγωνιστές» του εξαιρετικά ενδιαφέροντος αυτού
παζλ θα πρέπει να ψάξουν αλλού τα απαραίτητα κομμάτια. Και ήδη έχουν αρχίσει
το ψάξιμο. Στη διαδικασία αυτή κανείς δεν αποκλείει – εκ των προτέρων –
κανέναν. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι την εβδομάδα που πέρασε, δύο
κορυφαία τραπεζικά στελέχη, της Εθνικής και της Πειραιώς αντίστοιχα, μιλώντας
στην «ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ» δεν απέκλεισαν, «σε θεωρητική πάντα βάση», μία ενδεχόμενη
προσέγγιση μεταξύ των δύο τραπεζών. «Η παράμετρος αυτή θα πρέπει να ενταχθεί
στο γενικότερο πλαίσιο που πρεσβεύει ότι δεν θα μας ήταν αδιάφορο να
συζητήσουμε με όλες τις τράπεζες το ενδεχόμενο μιας συγχώνευσης. Οι εξελίξεις
πάντως εκτιμώ ότι θα είναι σημαντικές κατά τους επόμενους δεκαοκτώ μήνες» θα
τονισθεί από την πλευρά του στελέχους της Εθνικής. Μάλιστα, υπενθυμίζεται με
νόημα ότι στο «παιχνίδι» των αναζητήσεων που θα ακολουθήσει θα αναμειχθεί τόσο
το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο όσο και τα Ελληνικά Ταχυδρομεία. «Οι δύο αυτοί
οργανισμοί θα παίξουν σημαντικό ρόλο ως προς το μέγεθος, που θα είναι ένα από
τα βασικά ζητούμενα στη ζώνη του ευρώ» τονίζεται επεξηγηματικά.

Οι εν δυνάμει στόχοι όμως δεν περιορίζονται στους παραπάνω. Στο «παράδειγμα»
της Εθνικής, η περίπτωση της Alpha Bank θεωρείται εξαιρετικά ελκυστική. «Υπό
την έννοια ότι συνήθως κανείς προτιμάει τον ισχυρότερο partner, η Πίστεως
είναι προτιμητέα, σε σχέση με την Πειραιώς» θα διευκρινισθεί, ενώ για να
αποφευχθούν τυχόν παρεξηγήσεις προστίθεται ότι «και η περίπτωση της Efg
Eurobank θα πρέπει επίσης να προσμετρηθεί». Ολα δείχνουν όμως ότι η ναυαρχίδα
του ομίλου τραπεζών Λάτση – άγνωστο γιατί – αποτελεί την τελευταία επιλογή,
τόσο στην περίπτωση μίας ενδεχόμενης συγχώνευσης όσο και στην περίπτωση μιας
στρατηγικής συμμαχίας, για το σύνολο σχεδόν των ανταγωνιστών της στον ελληνικό
τραπεζικό χώρο.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι σε ορισμένες περιπτώσεις έχουν «κοπεί» ακόμη και οι
κλασσικές γέφυρες επικοινωνίας. Ως παράδειγμα αναφέρεται η περίπτωση Efg
Eurobank – Πειραιώς, παρά τη φημολογία των ημερών που θέλει τις διοικήσεις των
δύο τραπεζών να έχουν έλθει σε επαφή. Αντιθέτως, από την πλευρά της Πειραιώς,
δεν φαίνεται να αντιμετωπίζεται με εχθρική διάθεση μια ενδεχόμενη προσέγγιση
με την Alpha Τράπεζα Πίστεως. “Και σε αυτή την περίπτωση, δηλαδή της Πίστεως,
ισχύει ό,τι και στην περίπτωση της Εθνικής” τονίζεται από επιτελικό στέλεχος
του ομίλου της Τράπεζας Πειραιώς.

«Δεν προαναγγέλλονται»

Στην περίπτωση της Πίστεως εκείνο το οποίο φαίνεται να προέχει είναι η όσο το
δυνατόν ταχύτερη ομαλοποίηση των τραπεζικών εργασιών, μετά την ολοκλήρωση της
συγχώνευσης με την Ιονική. Παρ’ όλα αυτά, υπενθυμίζεται ότι όταν τέθηκε το
θέμα της Εμπορικής, από τη διοίκηση της Alpha Bank έγινε γνωστό ότι «όλες οι
εξελίξεις παρακολουθούνται με εξαιρετική προσοχή», αφήνοντας κατ’ αυτόν τον
τρόπο όλα τα ενδεχόμενα ανοικτά. Ο ίδιος ο κ. Κωστόπουλος άλλωστε, όπως
απέδειξε και στην περίπτωση της Ιονικής, είναι υπέρμαχος της άποψης που
πρεσβεύει ότι «τέτοιες αποφάσεις (σσ περί εξαγορών, συμμαχιών κλπ) δεν
προαναγγέλονται». Το δήλωσε και στην τελευταία Γενική Συνέλευση των μετόχων
της Alpha Τράπεζας Πίστεως.

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφερθεί και μία άλλη – ενδεικτική των “πονηρών”
τραπεζικών ημερών που διανύουμε – παράμετρος. Σύμφωνα λοιπόν με πληροφορίες,
πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, οι διοικήσεις των πιστωτικών ιδρυμάτων έχουν
εξετάσει το ενδεχόμενο να αποτελέσουν αντικείμενο επιθετικής εξαγοράς, παρά το
γεγονός ότι δεν το παραδέχονται. Μετά το κρούσμα της Τράπεζας Εργασίας όμως, η
εξέλιξη αυτή ήταν κατά το μάλλον ή ήττον δικαιολογημένη. Επισήμως πάντως, τα
τραπεζικά στελέχη, όταν ερωτώνται σχετικά, δηλώνουν με κατηγορηματικό τρόπο
ότι «στην περίπτωση μας δεν υπάρχει κανένα απολύτως πρόβλημα».

«Δύο απόψεις»

Τέλος, θα πρέπει να αναφερθεί κι ένα ακόμα στοιχείο το οποίο προκύπτει από τις
ζυμώσεις των ημερών. Στους κόλπους της τραπεζικής κοινότητας φαίνεται να έχουν
διαμορφωθεί δύο απόψεις, σχετικά την προοπτική των εξελίξεων στον ελληνικό
πιστωτικό χώρο κατά τους προσεχείς μήνες. Η μία άποψη τάσσεται υπέρ των
στρατηγικών συμμαχιών και η άλλη υπέρ των συγχωνεύσεων. Τελευταία όμως, οι
«οπαδοί» της δεύτερης άποψης φαίνεται να ρίχνουν λίγο «νερό στο κρασί τους»,
μη αποκλείοντας «τοπικού χαρακτήρα» συμμαχίες. Τι σημαίνει αυτό; Οτι δεν
αποκλείουν συνεργασίες σε επιμέρους τομείς, όπως η διαχείριση κεφαλαίων, οι
τραπεζοασφάλειες ή το internet banking. Οπερ έστι μεθερμηνευόμενον ότι σύντομα
θα πρέπει να αναμένουμε ανακοινώσεις για συνδυασμές ενέργειες από δύο ή και
περισσότερες τράπεζες, σε έναν από τους παραπάνω τομείς δραστηριοποίησης.