[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Η καραμέλα που πιπιλούν τα τελευταία χρόνια όσοι από τους πολιτικούς μας
ασχολούνται «φιλοσοφικά» με την πολιτική μας σκηνή, είναι «η νέα
μεταπολίτευση». Ότι τα κόμματα που δημιουργήθηκαν μετά την κατάρρευση της
χούντας έχουν παίξει το ρόλο τους και λοιπά και λοιπά και ότι έφτασε η ώρα της
ανασύνθεσης του σκηνικού. Στην πραγματικότητα, η υποδομή αυτής της εξέλιξης
δημιουργήθηκε πολύ πρόσφατα και ήταν αποτέλεσμα της ετυμηγορίας του ελληνικού
λαού στις εκλογές της 9ης Απριλίου.

Τα όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα στη Ν.Δ., τα όσα θα επιχειρηθούν από
το φθινόπωρο στο ΠΑΣΟΚ, τα όσα διαπράττονται ­ και όσα αναμένεται να
διαπραχθούν ­ στον ΣΥΝ, η προσπάθεια μετεξέλιξης του ΚΚΕ, η ήττα του ΔΗΚΚΙ,
είναι απόρροια του εκλογικού αποτελέσματος, που έχει τη δική του δυναμική.

Τα δύο μεγάλα κόμματα εξήλθαν από τις κάλπες ιδιαίτερα ενισχυμένα και με την
εντολή να μετεξελιχθούν σε δύο μεγάλες παρατάξεις, κατά τα δυτικοευρωπαϊκά
πρότυπα. Η θεωρία Καραμανλή – Λούλη περί «μεσαίου χώρου», όσο κι αν αποτελεί
μία απλή αντιγραφή της προεκλογικής συνταγής Κλίντον, αλλά και η εμμονή Σημίτη
στην ανάγκη διεύρυνσης του ΠΑΣΟΚ, παρά τα αναμενόμενα φτωχά αποτελέσματα,
δείχνει ότι οι ηγεσίες των δύο μεγάλων πολιτικών χώρων έχουν συλλάβει το
μήνυμα των πολιτών, που τους έδωσαν πολύ μεγάλα ποσοστά, δυσανάλογα με την
απήχηση τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και της Ν.Δ….

Το ακριβώς αντίθετο συνέβη με τα υπόλοιπα κόμματα: η προσδοκία της επιστροφής
στην εξουσία είχε προεκλογικά εξαφανίσει τα μικρά κόμματα της κεντροδεξιάς,
ενώ και το μήνυμα των ψηφοφόρων ήταν πολύ ηχηρό για τα κόμματα τής (λίγο ή
πολύ) παραδοσιακής αριστεράς.

Είναι πλέον όλο και περισσότερο εμφανές ότι η μεγάλη πλειονότητα της ελληνικής
κοινωνίας στρέφεται προς τους χώρους εκείνους τους οποίους θεωρεί ότι μπορούν
να διαμορφώσουν αξιόπιστες προτάσεις για τη διακυβέρνηση. Παράλληλα,
απομακρύνεται από τα κόμματα της «διαμαρτυρίας».

Το στοίχημα γίνεται τώρα πολύ μεγαλύτερο, τόσο για το ΠΑΣΟΚ όσο και για τη
Ν.Δ.. Επιβάλλεται να μετεξελιχθούν σε Οργανισμούς με σταθερές δομές, με
αναγνωρίσιμο παρελθόν, αλλά και δεδομένο μέλλον. Αυτό είναι το πραγματικό
στοίχημα της «νέας μεταπολίτευσης». Αν αποτύχουν να το κερδίσουν, η σύγκλιση
με την Ευρωπαϊκή Ένωση θα μείνει στα μισά…