… «Σουίνγκ» στους αιθέρες του Αιγαίου!

Αγώνα με τον χρόνο δίνει η ελληνική κυβέρνηση για την αποκατάσταση της
αεροπορικής ισορροπίας Ελλάδας – Τουρκίας στο Αιγαίο, η οποία έχει επιδεινωθεί
κατά την τελευταία δεκαετία. Ωστόσο, παρά τις πρόσφατες γιγαντιαίες
παραγγελίες της Αθήνας, η σχέση μεταξύ του αριθμού ελληνικών και τουρκικών
αεροσκαφών τρίτης (τελευταίας) γενιάς δεν πρόκειται να αλλάξει ριζικά πριν
παρέλθει μία πενταετία. Μάλιστα, η νέα, βελτιωμένη για την Ελλάδα σχέση στους
ουρανούς του Αιγαίου θα αρχίσει να παγιώνεται με την έναρξη παραλαβής ­ το
2004 ή 2005 ­ των πρώτων 4ης γενιάς αεροσκαφών Γιουροφάιτερ που ήδη παρήγγειλε
η Ελλάδα.

Αντίθετα, η Άγκυρα, αν και η διατήρηση γραμμής παραγωγής μαχητικών αεροσκαφών
και κινητήρων F-16 στο έδαφός της τής παρέχει ένα πλεονέκτημα, έχει ακόμα
μακρύ δρόμο για ήταν απόκτηση 4ης γενιάς αεροσκάφους «που κάνει τη διαφορά».
Το νέο αεροσκάφος JSF που ετοιμάζουν οι ΗΠΑ ­ και την παραγωγή του οποίου
«παρακολουθεί» η Άγκυρα εν όψει αγοράς του ­ δεν πρόκειται να είναι έτοιμο
πριν από το 2005-7. Οπότε, υπολογίζουν οι ειδικοί, η Άγκυρα δεν πρόκειται να
εντάξει το JSF στον στόλο της πριν από μία 15ετία…

Χρονοδιάγραμμα παραδόσεων

Αλλά και η ευρωπαϊκή αεροπορική αιχμή, το Γιουροφάιτερ, δεν θα είναι διαθέσιμο
με χρονική άνεση, ακόμα κι αν η Τουρκία το ζητήσει τώρα ­ πράγμα απίθανο. «Δεν
είναι ούτε στους βραχυπρόθεσμους ούτε στους μεσοπρόθεσμους πελάτες μας»,
διαβεβαίωσε κατηγορηματικά για ενδεχόμενο τουρκικό ενδιαφέρον ο εκ των
αντιπροέδρων της κατασκευάστριας κοινοπραξίας κ. Ian Bustin, όταν προχθές
ρωτήθηκε από Έλληνες δημοσιογράφους στην Αθήνα. Μάλιστα ο κ. Bustin έδωσε άλλη
μια ενδιαφέρουσα πληροφορία όσον αφορά το χρονοδιάγραμμα παραδόσεων
Γιουροφάιτερ στην Ελληνική Πολεμική Αεροπορία: ότι αν στις επικείμενες
συζητήσεις συμφωνηθεί να παραληφθούν τα πρώτα αεροσκάφη «με αρχική
επιχειρησιακή ικανότητα», τότε οι παραδόσεις θα αρχίσουν από το 2004!

Από το 2 προς 1 στο 1,4 προς 1

Τρία πάντως είναι τα στοιχεία που έχουν συμβάλει καθοριστικά στην εξισορρόπηση
του ισοζυγίου αεροπορικής ισχύος στον χώρο του Αιγαίου, που όσον αφορά στα
σύγχρονα αεροσκάφη (3ης γενιάς) είναι αυτή τη στιγμή 2: 1 υπέρ της Τουρκίας!
Στοιχεία που το 2005 θα έχουν συμβάλει ώστε η σχέση αυτή να βελτιωθεί σε
(περίπου) 1,4:1…

1 Η ενίσχυση της ελληνικής πυραυλικής αντιαεροπορικής άμυνας.

Τα τελευταία δύο χρόνια ο τομέας αυτός (υπερ)ενισχύθηκε με την παραλαβή των
αμερικανικών Πάτριοτ και των ρωσικών S-300, όσον αφορά την αντιμετώπιση των
πολύ μακριά κινούμενων απειλών και των ρωσικών αντιαεροπορικών μεσαίου
βεληνεκούς TOR-Μ1 και OSA. Τα όπλα αυτά ­ που παρόμοια δεν έχει η Τουρκία ­
προστέθηκαν στα υπάρχοντα αντιαεροπορικά Χοκ (που ήδη εκσυγχρονίζονται) και
Σκάιγκαρτ, ενώ αναμένονται, σε λίγους μήνες, και τα γαλλικά Κροτάλ.

«Εγκλωβισμοί»

Η σημασία του ανοίγματος πλήρους αντιαεροπορικής «ομπρέλας» σε όλο τον
ελλαδικό χώρο, αποδεικνύεται από τα δεδομένα της τουρκικής αεροπορικής
δραστηριότητας στο Αιγαίο. Όσο κι αν έχει ­ που φυσικά έχει ­ επιδράσει το
κλίμα του Ελσίνκι στη συμπεριφορά των Τούρκων, αρκετοί ειδικοί αποδίδουν τη
μείωση των παραβιάσεων του εθνικού εναέριου χώρου και των υπερπτήσεων πάνω από
νησιά στον φόβο των Τούρκων πιλότων. Κι αυτό, καθώς πλέον βρίσκονται συχνά –
πυκνά (αν όχι πάντα) «εγκλωβισμένοι» στα ραντάρ των αντιαεροπορικών
συστοιχιών. Η ανάπτυξη των πυραυλικών αυτών συστημάτων (και) στα νησιά
προηγήθηκε κατά λίγες εβδομάδες των σεισμών στις δύο χώρες και λίγους μήνες
του Ελσίνκι. Οι Τούρκοι όταν κατάλαβαν τις δυνατότητες των πυραύλων,
διαμαρτυρήθηκαν έντονα ισχυριζόμενοι ότι ο εγκλωβισμός αποτελεί εχθρική
ενέργεια και εκτόξευσαν απειλές ακόμα και για «χτύπημα». Στη συνέχεια όμως
άλλαξαν τακτική, διαλέγοντας, απλώς, πιο «ασφαλή»… δρομολόγια στο Αιγαίο.
Φαντάζεστε, αναρωτιούνται οι ειδικοί, τους Τούρκους να απολογούνται στη διεθνή
κοινή γνώμη αν λόγω κάποιας λάθος εκτόξευσης καταρριφθεί τουρκικό αεροσκάφος
πάνω σε ελληνικό έδαφος;

Τα βλήματα εξ Αμερικής

2 Η απόκτηση νέων βλημάτων για την Πολεμική Αεροπορία.

Επίδειξη στην Τανάγρα. Από το 2004 μπορεί να αρχίσουν οι παραδόσεις του Γιουροφάιτερ, του μοναδικού σήμερα εν παραγωγή αεροσκάφους 4ης γενιάς εναλλασσόμενου ρόλου (swing role)

Στην ενίσχυση της ελληνικής αεροπορικής ισχύος στο Αιγαίο τα μέγιστα έχει
συμβάλει η απόκτηση των βλημάτων αέρος – αέρος ΑΙΜ-120 AMRAAM. Πρόκειται για
βλήματα αμερικανικής κατασκευής, για εμπλοκές πέραν του οπτικού ορίζοντος
(BVR) που φέρουν τα (ελληνικά και τουρκικά) F-16, ενώ τη δυνατότητα αυτή θα
έχουν και τα εκσυγχρονιζόμενα στη Γερμανία ελληνικά F-4. Τα βλήματα αυτά είχαν
αποκτήσει πρώτοι οι Τούρκοι και όσο είχαν το πλεονέκτημα αυτό, ήταν εμφανής η
άνεση των τουρκικών μαχητικών στις επιλογές τακτικών στις αερομαχίες. Ανάλογα
πλεονεκτήματα για εμπλοκές πέραν του οπτικού ορίζοντος δίνει στα ελληνικά
Μιράζ 2000-5 η παραγγελία των γαλλικών βλημάτων MICA με εμβέλεια άνω των 60
χλμ. (το AMRAAM ξεπερνά τα 72 χλμ.). Έμμεση συμβολή στην ενίσχυση της
αεροπορικής ισχύος προσφέρει και η παραγγελία των γαλλικών πυραύλων αέρος –
εδάφους Σκαλπ, η επιχειρησιακή ένταξη των οποίων απελευθερώνει αεροπορικές
δυνάμεις για άλλες χρήσεις.

Οκτώβριο του 2002 τα νέα F-16

3 Η ενίσχυση του αεροπορικού στόλου με τα 50 νέα F-16 Block 50 Plus
και τα 60 (με δυνατότητα αύξησης σε 90) ευρωπαϊκά Γιουροφάιτερ.

Η παραγγελία του νέου, αυξημένων δυνατοτήτων, F-16, ενεργοποιείται σε λίγες
ημέρες με την κατάθεση της προκαταβολής (30 Απριλίου). Αν δεν υπάρξουν
καθυστερήσεις από τη διαδικασία επιλογής συστήματος αυτοπροστασίας και
κινητήρα, το πρώτο ενισχυμένο με πρόσθετες δεξαμενές και ισχυρότερο (κατά 30%)
ραντάρ αναμένεται να προσγειωθεί ­ όπως ανέφερε ο εκ των αντιπροέδρων της
Λόκχιντ, κ. Ντ. Πλέσας ­ στην Ελλάδα τον Οκτώβριο του 2002. Συνολικά δε και τα
50 αεροσκάφη θα είναι επιχειρησιακά ενταγμένα στη δύναμη της Π.Α. μέχρι τον
Σεπτέμβριο του 2004. Παρ’ όλο που και η Άγκυρα συνεχίζει τις παραλαβές των
δικών της F-16, το ελληνικό πρόγραμμα θα καλύπτει ταχύτερα τη διαφορά στο
ισοζύγιο. Κι αυτό λόγω των καλύτερων, ποιοτικά, χαρακτηριστικών του ελληνικού
F-16 που το καθιστούν «μισή γενιά» μπροστά απ’ τα αρχικά F-16 που ανήκουν στην
3η γενιά.

Στα τέλη του 2004 τα Γιουροφάιτερ

Τη σημαντική όμως ώθηση στον ελληνικό αεροπορικό στόλο θα δώσει το
Γιουροφάιτερ, «το μοναδικό αεροσκάφος 4ης γενιάς και εναλλασσόμενου ρόλου
(«swing role») αναχαίτισης και βομβαρδισμού, που βρίσκεται τώρα σε παραγωγή».
Όπως τόνισε ο αντιπρόεδρος της Eurofighter κ. Ian Bustin, τα Γιουροφάιτερ, σε
σχέση με τα αμερικανικά, βρίσκονται μεταξύ του JSF και του υπό ανάπτυξη και
πανάκριβου F-22. Ωστόσο, εκεί που έδωσε βάρος όσον αφορά την αεροπορική
υπεροχή του, είναι στο ότι το αεροσκάφος που παρήγγειλε η Ελλάδα μπορεί, αφού
απογειωθεί και με την ίδια διαμόρφωση (οπλισμό), να εκτελέσει, εναλλάσσοντας
τη μία με την άλλη συνεχώς, και αποστολές αναχαίτισης και βομβαρδισμού.

Το πρώτο αεροσκάφος παραγωγής Γιουροφάιτερ με τον κωδικό ΙΡΑ 1 θα βγει τον
Σεπτέμβριο του 2000 από το εργοστάσιο Warton της Βρετανίας, ενώ ήδη τα 7
πρωτότυπα έχουν συμπληρώσει αρκετές χιλιάδες ώρες πτήσης. Τα πρώτα ελληνικά
Γιουροφάιτερ θα παραδοθούν στα τέλη του 2004 (αν ζητηθούν ως πλήρη
αναχαιτιστικά και περιορισμένου ρόλου βομβαρδιστικά) και το 2005, αν η Π.Α. τα
θελήσει πλήρως επιχειρησιακά αμέσως. Ούτως ή άλλως πάντως, τα ελληνικά
αεροσκάφη «θα είναι πολύ μπροστά τεχνολογικά» απ’ όσα θα έχουν παραδοθεί μέχρι
τότε στις συμμετέχουσες χώρες (Γερμανία, Βρετανία, Ιταλία και Ισπανία) στην
κοινοπραξία.