4.000 ναρκομανείς σε λίστα αναμονής για μια θέση… στη ζωή!

Η δική τους λίστα μοιάζει με λίστα θανάτου. Για τους 4.000 χρήστες
ναρκωτικών ουσιών οι οποίοι περιμένουν «στην ουρά» μέχρι να αδειάσει μία θέση
στο πρόγραμμα απεξάρτησης στο οποίο απευθύνθηκαν, η «λίστα αναμονής»
λειτουργεί εντελώς διαφορετικά…

Περιμένουν μέχρι να πάρουν σειρά για ατομικό ραντεβού και συμβουλευτική,
περιμένουν στα προγράμματα ευαισθητοποίησης ή απλώς περιμένουν τη στιγμή που
θα χτυπήσει το τηλέφωνο για να μπουν στη μεθαδόνη. Το τελευταίο, όμως, μερικές
φορές χτυπά αργά. Γιατί έχει συμβεί και αυτό… «Έχουμε προσπαθήσει να
επικοινωνήσουμε με άτομο για να μπει στο πρόγραμμα υποκατάστασης με μεθαδόνη
και μας ενημέρωσαν ότι δεν ζει πια. Και αυτό έχει καταγραφεί, δυστυχώς, σε
αρκετές περιπτώσεις», εξηγεί ο υπεύθυνος της Β’ Μονάδας Χορήγησης Μεθαδόνης
της Θεσσαλονίκης, ψυχίατρος Γιώργος Πατσινακίδης.

Οι μεγαλύτερες λίστες αναμονής υπάρχουν αυτή τη στιγμή στα δύο προγράμματα
υποκατάστασης με μεθαδόνη που λειτουργούν στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, ενώ
εκατοντάδες είναι και όσοι περιμένουν για τα «στεγνά» ­ όπου δεν επιτρέπεται η
λήψη καμίας ουσίας ­ προγράμματα της θεραπευτικής κοινότητας «Στροφή» του
ΚΕΘΕΑ και του «18 Άνω» του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής. Στα προγράμματα
μεθαδόνης η αναμονή για μία θέση φτάνει έως και τρία χρόνια! Ο χρόνος αναμονής
για τα «στεγνά» κυμαίνεται από λίγους μήνες έως και έναν χρόνο!

Στην Αθήνα

Το πρόβλημα με την αναμονή δημιουργείται όχι μόνο γιατί ενώ αυξήθηκε η ζήτηση
οι υπηρεσίες παρέμειναν ίδιες, ενώ προγράμματα όπως η μεθαδόνη δεν
επεκτείνονται, αλλά και γιατί έχει αυξηθεί πολύ «η παρουσία ανθρώπων από όλη
την Ελλάδα που έρχονται στην Αθήνα εξαιτίας της έλλειψης προγραμμάτων
απεξάρτησης στην περιοχή τους», τονίζουν από τη «Στροφή».

Το πρόβλημα με τις λίστες αναμονής ήταν ήδη γνωστό, αλλά υπήρχε σε μικρότερο
βαθμό στη μεθαδόνη. Η επέκταση και σε άλλα προγράμματα απεξάρτησης
προβληματίζει και απογοητεύει.

«Η κατάσταση είναι δύσκολη, γιατί ενώ επιτέλους μέσα από δουλειά ετών,
επίπονη, καταφέρνουμε να πείσουμε εφήβους να μπουν στο πρόγραμμα,
διαπιστώνεται στην πράξη πως οι ανάγκες τους δεν καλύπτονται», τονίζει ο κ.
Ηλίας Ρήγος, αναπληρωτής υπεύθυνος στη «Στροφή». Στο μοναδικό πρόγραμμα του
ΚΕΘΕΑ για εφήβους αυτή τη στιγμή υπάρχουν 140 χρήστες, οι οποίοι έχουν κάνει
την πρώτη επαφή και περιμένουν για να προχωρήσουν στις επόμενες φάσεις.
«Κάποιοι εγκαταλείπουν. Δεν είναι εύκολο να αποφασίζεις την εισαγωγή σε
πρόγραμμα και να σου λένε “περίμενε μέχρι να βρεθεί θέση”. Αυτή δεν είναι μια
απόφαση που τη λαμβάνεις εύκολα κι όταν τη λάβεις χρειάζεται μεγάλη υποστήριξη
για να συνεχίσεις».

2.158 άτομα

Την ίδια στιγμή στο Κέντρο Χορήγησης Μεθαδόνης στην Αθήνα η «επίσημη» λίστα
αφορά 1.642 άτομα και στη Θεσσαλονίκη 516. Σε αυτούς όμως προστίθεται και ένας
μη καταγεγραμμένος αριθμός χρηστών, των οποίων οι αιτήσεις δεν παρελήφθησαν
τους τελευταίους τέσσερις μήνες εξαιτίας της επίσχεσης εργασίας των
εργαζομένων στον Οργανισμό Καταπολέμησης Ναρκωτικών. «Υπάρχουν μεγάλα
προβλήματα στον χώρο εργασίας μας, αλλά προσπαθούμε με μεγάλες δυσκολίες να
μην καταντήσει το πρόγραμμα απλώς ως πρόγραμμα φθηνής χορήγησης μεθαδόνης αλλά
ως πρόγραμμα απεξάρτησης με ψυχοθεραπευτική παρακολούθηση, όπως αρχικά
σχεδιάστηκε», τονίζει η υπεύθυνη της Α’ Μονάδας στην Αθήνα κ. Δόμνα
Τσακλακίδου. «Δυστυχώς, όμως, κατά τους μήνες της επίσχεσης εργασίας δεν
παραλαμβάνονται νέες αιτήσεις κι έτσι δεν έχουμε ακριβή εικόνα της λίστας.
Είναι όμως γνωστό πως το πρόγραμμα μεθαδόνης έχει μεγάλη ζήτηση και αυτό
χρειάζεται να αντιμετωπιστεί άμεσα».

«Κόλλησαν»

Οι τυχεροί; «Ελπίζουμε να φτάσουμε στο σημείο να καλύψουμε όλες τις ανάγκες», λένε από τον «18 Άνω» (στη φωτό ­ αρχείο ­ ο γυναικείος ξενώνας απεξάρτησης του «18 Άνω»)

Την ίδια στιγμή 440 χρήστες, οι οποίοι επίσης έχουν απευθυνθεί στο πρόγραμμα
απεξάρτησης του «18 Άνω» έχουν «κολλήσει» στη φάση της συμβουλευτικής, «ενώ
είναι απολύτως έτοιμοι να προχωρήσουν στην επόμενη, κυρίως φάση του στεγνού
προγράμματος», γιατί δεν υπάρχει θέση. Κι άλλοι 87 δεν έχουν καν αυτή τη
δυνατότητα. Πρόκειται για περιπτώσεις που περιμένουν στην «ουρά» μέχρι να
υπάρξει χρόνος προκειμένου να κάνουν την… πρώτη επαφή.

«Αυτό που ζούμε εδώ κι έναν χρόνο δεν έχει ξαναγίνει», λέει χαρακτηριστικά η
ψυχίατρος Κατερίνα Μάτσα, υπεύθυνη του «18 Άνω».

«Το πρόγραμμά μας λειτουργεί με την αρχή της Θεραπευτικής Συνέχειας. Δηλαδή, ο
ίδιος θεραπευτής αναλαμβάνει και παρακολουθεί τον χρήστη σε όλα τα στάδια της
απεξάρτησης. Κι ενώ παρατηρούμε το εκπληκτικό φαινόμενο να αυξάνεται η ζήτηση
για τα προγράμματα απεξάρτησης, έχουμε αδυναμία για εντελώς πρακτικούς λόγους
να αντεπεξέλθουμε.

Σήμερα στον “18” έχουμε 3 θεραπευτές για πάνω από 200 άτομα, 5 ψυχολόγους για
500 άτομα και έναν δραματοθεραπευτή. Έρχονται άνθρωποι και ζητούν να κλείσουν
ραντεβού για να μπουν και όλοι όσοι ασχολούνται με το πρόβλημα των ναρκωτικών
ξέρουν από πρώτο χέρι πως αυτό είναι πολύ δύσκολο βήμα κι εμείς δεν
προλαβαίνουμε να καλύψουμε τις ώρες, αφήνοντάς τους στην αναμονή».

Την πόρτα του συμβουλευτικού σταθμού του «18» χτύπησαν το πρώτο τρίμηνο του
2000 1.400 άνθρωποι. Ενώ το ίδιο χρονικό διάστημα του 1999 ο αριθμός ήταν
1.100.

Η ηρωίνη «έκλεψε» από τέσσερα παιδιά τούς γονείς τους

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ – Γραφείο Βόρειας Ελλάδας

Μια τραγική οικογενειακή ιστορία διαδραματίστηκε χθες στο Μονομελές
Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, με πρωταγωνιστές δύο πρώην τοξικομανείς και θύματα
τα τέσσερα ανήλικα παιδιά τους. Η γιαγιά των παιδιών κατήγγειλε τον γιο και τη
νύφη της ότι εγκατέλειψαν τα παιδιά, καταφέρνοντας έτσι να φιλοξενηθούν σε
ίδρυμα με προσωρινή διαταγή του Δικαστηρίου.

«Έκανα μεγάλες προσπάθειες να αποτοξινωθώ για να έχω κοντά μου τα παιδιά μου
και τώρα μού τα παίρνουν», ήταν η διαμαρτυρία της 34χρονης μάνας Μαρίας Μ.,
από το Βέλγιο, που παντρεύτηκε με τον 37χρονο Σωτήρη Μ. Οι δύο πρώην
τοξικομανείς μπορεί να κατάφεραν να ξεφύγουν από τον λευκό θάνατο,
κατηγορούνται όμως τώρα ότι παραμελούν τα παιδιά τους.

Την καταγγελία στην Εισαγγελία Πρωτοδικών έκανε η γιαγιά των παιδιών, μητέρα
του 37χρονου, και στη συνέχεια η αντεισαγγελέας Ειρήνη Χρυσογιάννη, με αίτησή
της στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, που συζητήθηκε χθες, ζήτησε να
φιλοξενηθούν τα παιδιά (πέντε, επτά, εννέα και έντεκα χρόνων) στο Παπάφειο
ίδρυμα. Το δικαστήριο εξέδωσε προσωρινή διαταγή κάνοντας δεκτή την αίτηση της
εισαγγελέως και τα παιδιά βρίσκονται στο «Φιλοξενία» του Παπαφείου.

«Οι γονείς τους παραμελούν τα παιδιά, τα αφήνουν να πεινούν και δεν τα
στέλνουν στο σχολείο. Κινδυνεύουν», υποστήριξε η γιαγιά τους στην Εισαγγελία.
Οι ίδιοι όμως διαμαρτύρονται λέγοντας ότι «δεν έχουμε βοήθεια από κανέναν
συγγενή μας. Θέλουμε να βρούμε δουλειά για να ζήσουμε καλά, αλλά δεν
καταφέραμε ακόμη τίποτα».