«Επιχειρηματικό» δαιμόνιο με τη σφραγίδα της… απάτης

Σε… παράνομη τροχιά ανέπτυξε το επιχειρηματικό του δαιμόνιο ο Ελευθέριος
Μπαρμπάτσης, ο οποίος εμφανιζόταν ως «συνδετικός κρίκος» με υψηλές γνωριμίες
στον χώρο δικαστών και δικηγόρων που ασχολούνται με πτωχεύσεις και
πλειστηριασμούς ακινήτων και έπειθε έναντι αδράς αμοιβής εμπόρους ότι μπορούσε
να εξασφαλίσει για λογαριασμό τους τα ακίνητα που επρόκειτο να βγουν στο
σφυρί.

Οι απατηλές υποσχέσεις του, όμως, αποκαλύφθηκαν και η υπόθεση, που δεν είναι
και η μοναδική, έφτασε στη Δικαιοσύνη. Τώρα οι δικαστές του Συμβουλίου
Πλημμελειοδικών της Αθήνας (Νεκτάριος Βαζαίος, πρόεδρος, Ανδρέας Παπαδημητρίου
και Τριανταφύλλη Δρακοπούλου, πλημμελειοδίκες) παραπέμπουν τον κατηγορούμενο
επιχειρηματία να δικαστεί για τα αδικήματα της απάτης και της έκδοσης
ακάλυπτης επιταγής.

Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στο υπ’ αριθμόν 1314/2000 βούλευμα, ο
κατηγορούμενος ασχολείται επαγγελματικά με την απόκτηση ακινήτων που
προέρχονται από πλειστηριασμούς ή εκποιούνται μέσω της πτωχευτικής διαδικασίας
και για τον λόγο αυτό μάλιστα διατηρεί και γραφείο στην οδό Κάνιγγος.

Ο Ελευθέριος Μπαρμπάτσης τον Απρίλιο του 1993 φέρεται ότι πλησίασε τον Κίμωνα
Φίλη, εκπρόσωπο της εταιρείας «Ν. Χαμακιώτης – Κ. Φίλης Α.Ε. Τουρισμού και
Εμπορίας Αυτοκινήτων» και του πρότεινε να αγοράσει για λογαριασμό του ένα
ακίνητο 4.000 τετραγωνικών μέτρων της επιχείρησης «Τρουπάκη» επί της Λεωφόρου
Κηφισίας, η οποία είχε πτωχεύσει. Κατά την προσφιλή τακτική του είπε στον
υποψήφιο αγοραστή ότι μπορούσε να επιτύχει τη χαμηλότερη δυνατή τιμή λόγω των
ιδιαίτερων γνωριμιών του με τον εισηγητή-δικαστή πτώχευσης, αλλά και με τον
σύνδικο πτώχευσης.

Ο κατηγορούμενος ζήτησε για τον λόγο αυτό από τον κ. Φίλη να του καταβάλει
35.000.000 δραχμές, προκειμένου να τα καταθέσει με τη σειρά του στον δικαστή,
που θα ασχολείτο με την υπόθεση αποκρύπτοντάς του βέβαια τη σημαντικότερη
λεπτομέρεια, ότι δηλαδή η συγκεκριμένη εταιρεία ουδέποτε κήρυξε πτώχευση και
ως εκ τούτου το επίμαχο ακίνητο δεν επρόκειτο να εκπλειστηριαστεί.

Επιπλέον, τον Απρίλιο του 1993, ο κατηγορούμενος παρέστησε ψευδώς στον κ.
Ωρίωνα Αρκομάνη ότι ένα ακίνητο στην Κηφισιά εκποιείται με την πτωχευτική
διαδικασία και πως ο ίδιος με τις γνωριμίες του θα μπορούσε να το αγοράσει
στην τιμή των 20 έως 25.000.000 δραχμών αρκεί να έπαιρνε την «προμήθεια» που
κατά τους ισχυρισμούς του θα πήγαινε στον δικαστή. Θέλοντας να πείσει τα
υποψήφια θύματά του για την αλήθεια των λεγομένων του δέχθηκε και εξέδωσε μία
ισόποση με τις προμήθειες που είχε εισπράξει επιταγή, η οποία αποδείχθηκε ότι
ήταν ακάλυπτη.

Από την πλευρά του βέβαια, ο Ελ. Μπαρμπάτσης αρνείται τις αποδιδόμενες σε
αυτόν κατηγορίες και ισχυρίζεται ότι τα χρήματα που του έδωσαν οι μηνυτές ήταν
δάνειο τοκογλυφικό και ότι σε κάθε περίπτωση οι αστικής φύσης απαιτήσεις τους
έχουν εξοφληθεί πλήρως από αυτόν.

Οι υπερασπιστικοί του ισχυρισμοί δεν έπεισαν όμως τους δικαστές που
παραπέμπουν τον κατηγορούμενο σε δίκη, ενώ εις βάρος του εκκρεμούν και άλλες
μηνύσεις για απάτη. Ο Ελ. Μπαρμπάτσης μετά την απολογία του είχε αφεθεί
ελεύθερος χωρίς περιοριστικούς όρους και όταν φτάσει η ώρα της κρίσης θα
πρέπει με επιχειρήματα να αποδείξει ότι δεν είναι ένοχος.