ΜΑΤΙΕΣ Μετά 6 μέρες…

Τρέχουν οι μέρες, σαν κυνηγημένες, μέσα σ’ έναν Απρίλη καταπράσινο, ζαλισμένο
από τον ήλιο. Τρέχουν και τα γεγονότα. Κι εκεί που λες να γράψεις για τα exit
polls, που «ντύσανε τη νύφη και την ξεντύσανε», όπως λένε στη Μυτιλήνη, να,
μπροστά σου, η νίκη της ΑΕΚ στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο του μπάσκετ, αλλά και ο
σχηματισμός της καινούργιας κυβέρνησης Σημίτη, στη σύνθεση της οποίας δεν
περιλαμβάνονται κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ, όπως, ας πούμε, ο Ευάγγελος
Βενιζέλος! Θα την βρω την άκρη ­ γίνεται να μην την βρω;

Έχουν περάσει έξι εικοσιτετράωρα από τις εκλογές, αλλά την ιστορία των exit
polls δεν μπορώ να την ξεχάσω: παρακολουθούσα τα αποτελέσματα στο Mega, την
Κυριακή το απόγευμα. Κατά τις 7.30, μπαίνει στο σπίτι η γυναίκα μου, που είχε
πάει στη Θεσσαλονίκη, για να ψηφίσει, και με ρωτάει, «ποιος προηγείται;». «Με
βάση τα exit polls, η Νέα Δημοκρατία», της απαντώ. Γυρίζει και φεύγει και
φεύγοντας μου λέει: «Τι μ’ ενδιαφέρουν τα exit polls; Εγώ στην κάλπη ψήφισα.
Κι αν ερχόντουσαν έξω από το εκλογικό τμήμα να με ρωτήσουν, για τα exit polls,
θα αρνιόμουν να μιλήσω. Τι είν’ αυτά τα πράγματα;».

Εκείνη την ώρα, άρχισαν να πλημμυρίζουν οι οθόνες, από σημαίες, λάβαρα, κόρνες
και ζητωκραυγές, αυτοκίνητα που έτρεχαν, από ‘δω κι από ‘κει, στο κέντρο της
πόλης, και μεγάλα πλήθη κόσμου, που πανηγύριζαν με ενθουσιασμό για τη νίκη του
Κώστα Καραμανλή. Σε δυο ώρες, όμως, η κατάσταση άλλαξε, όπως είδατε. Στους
δρόμους, άρχισαν να βγαίνουν, κατά χιλιάδες, οι Πασόκοι, χωρίς να ‘χουν φύγει
από το Σύνταγμα και τη Ρηγίλλης οι Νεοδημοκράτες. Αυτή η εικόνα με τρόμαξε και
είπα: «τώρα, τι γίνεται;».

Έχει δίκιο ο Γ. Παπαχρήστος, που γράφει: «… Να ανάψουμε μια
λαμπάδα στον Κύριο. Που για άλλη μια φορά, έβαλε το χεράκι του και μας έσωσε
από αιματοχυσία…». Πραγματικά, καταλαβαίνετε τι θα συνέβαινε, αν μερικοί
νεαροί Πασόκοι, από μια κουβέντα, από μια ματιά, από μιαν αποδοκιμασία,
ερχόντουσαν στα χέρια με μιαν ομάδα νεαρών Νεοδημοκρατών;

Εκτιμώ τον «μάγο» πολιτικό αναλυτή Ηλία Νικολακόπουλο, τον «προφήτη Ηλία»,
όπως λέει ο Ν. Χατζηνικολάου. Τον εκτιμώ και έχω γράψει σχετικά σε τούτη τη
στήλη. Την περασμένη Κυριακή, όμως, έπεσε έξω. Όπως έπεσαν έξω και όλοι ­ πλην
ενός ­ οι συνάδελφοί του. Που βγήκαν μπροστά και μίλησαν, χωρίς κανένα
δισταγμό, για νίκη της Νέας Δημοκρατίας. Αυτοί έστειλαν τους Νεοδημοκράτες
στους δρόμους. Αυτοί έστειλαν τον Καραμανλή στο Μαξίμου, για δύο ώρες, και τον
Σημίτη στα έδρανα της αντιπολίτευσης. Αυτοί έκαναν χιλιάδες κόσμου, σε όλη την
Ελλάδα, να ταξιδέψουν από τη φωτιά στον πάγο…

Τα exit polls, κατά τη γνώμη μου, πρέπει να καταργηθούν. Δεν είναι
αποτελέσματα. Είναι προβλέψεις, βάσει δηλώσεων ­ οι οποίες μπορεί να είναι και
ψευδείς ­ και λογαριασμών. Το λάθος καραδοκεί, πίσω από κάθε αριθμητική πράξη.
Και μπορεί να οδηγήσει, εν τέλει, σε συγκεντρώσεις και σε ανεξέλεγκτες
καταστάσεις. Ναι, να καταργηθούν, μετά, μάλιστα, τη σκληρή εμπειρία της
περασμένης Κυριακής. Θα καθυστερεί, βέβαια, κάποιες ώρες, η ανακοίνωση των
αποτελεσμάτων, αλλά τα αποτελέσματα αυτά ουδείς θα τα αμφισβητεί. Εκτός, ίσως,
από κάποιους συναδέλφους, όπως η Φ. Πιπιλή, που μιλώντας στο Mega, αυτή την
κρίσιμη και μεγάλη νύχτα, έκανε έναν υπαινιγμό περί… νοθείας! Και ο Ν.
Χατζηνικολάου την έβαλε αμέσως στη θέση της, με δύο παγερές κουβέντες ­ τις
κουβέντες που χρειάζονταν.