ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2000 Η Νέα Δημοκρατία κέρδισε μάχες έχασε τον πόλεμο

Μπορεί η αξιωματική αντιπολίτευση να χάνει στα δεκαδικά τον «πόλεμο», αλλά
σε αυτήν την προεκλογική περίοδο κέρδισε πολλές μάχες: η Ν.Δ. ξεκίνησε τη μάχη
της προεκλογικής καμπάνιας, έχοντας να καλύψει μία διαφορά που εμφανιζόταν
στην καλύτερη ­ για τον κ. Καραμανλή ­ περίπτωση, από μία έως δύο ποσοστιαίες
μονάδες.

Ο κ. Κ. Καραμανλής, επιστρατεύοντας για άλλη μία φορά τον κ. Γ. Λούλη, ο
οποίος από μήνες είχε συμβουλεύσει τον πρόεδρο της Ν.Δ. να απευθυνθεί στον
μεσαίο χώρο και να απαλύνει τον πολιτικό λόγο του κόμματός του από τις
«κορόνες» που θα παρέπεμπαν στη «δεξιά», ώστε να διασφαλιστεί ότι δεν θα
λειτουργούσαν τα «αντιδεξιά» αντανακλαστικά τής πλειοψηφίας του εκλογικού
κόμματος.

Ο Κ. Στεφανόπουλος

Ο κ. Κ. Καραμανλής άργησε να υιοθετήσει τη συμβουλή Λούλη, ενώ ταυτόχρονα το
κόμμα του ταλανιζόταν για μήνες, σχετικά με το «ναι» ή με το «όχι» στην
υποψηφιότητα Στεφανόπουλου. Η πολύμηνη καθυστέρηση του προέδρου της Ν.Δ. να
πει το «ναι», παρά τις ιδιαίτερα αρνητικές δημοσκοπήσεις όλου του φθινοπώρου,
δημιούργησε μία κατάσταση αποδόμησης της Νέας Δημοκρατίας. Ο κ. Καραμανλής
επιχείρησε να αναστρέψει την κατάσταση, αποδεχόμενος μέσα στη Βουλή ­ κατά τη
διάρκεια της συζήτησης του προϋπολογισμού του 2000 ­ την επιλογή
Στεφανόπουλου, που είχε εγκαίρως κάνει το ΠΑΣΟΚ. Παράλληλα, ο κ. Καραμανλής
ζήτησε και πρόωρη προσφυγή στις κάλπες ­ κάτι που δεν απεδέχθη τότε ο κ. Κ.
Σημίτης.

Εκατό ημέρες αργότερα και υπό το βάρος ενός αποτελέσματος θρίλερ, αρκετοί
εκτιμούν ότι εκείνο το βράδυ άρχισε η ανάκαμψη της Νέας Δημοκρατίας. Το κόμμα
της αξιωματικής αντιπολίτευσης, το οποίο τον περασμένο Ιούνιο είχε πετύχει μία
καθαρή εκλογική νίκη 3 ποσοστιαίων μονάδων, είδε στη συνέχεια το ΠΑΣΟΚ και την
κυβέρνησή του να ανακάμπτουν σταδιακά μέσα στο καλοκαίρι και να περνούν
μπροστά από τον Σεπτέμβριο, με βασικό όπλο την καλή επίδοση της κυβέρνησης
στις πυρκαγιές, στον σεισμό της Αττικής, αλλά και τις παροχές που εξήγγειλε ο
κ. Κ. Σημίτης στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.

«Μομέντουμ»

Όταν τον περασμένο Δεκέμβριο ο Πρωθυπουργός αρνήθηκε να προχωρήσει σε πρόωρες
εκλογές, αρκετά από τα στελέχη του είχαν κριτικάρει εκείνη την επιλογή, με το
επιχείρημα ότι υπήρχε «μομέντουμ» υπέρ του ΠΑΣΟΚ. Έλεγαν επίσης ότι το ΠΑΣΟΚ
είχε μόνο να χάσει από μία παρατεταμένη προεκλογική περίοδο. Τότε, ο κ.
Σημίτης είχε αποκρούσει τις αιτιάσεις, με το επιχείρημα ότι αν είχε αποδεχθεί
την πρόταση Καραμανλή, θα φαινόταν να σύρεται από τις επιλογές του προέδρου
της Ν.Δ.

Ο Κ. Σημίτης

Ωστόσο, τα προβλήματα για το ΠΑΣΟΚ ξεκίνησαν με την εξαγγελία των εκλογών. Μη
αποδεχόμενος την πρόκληση Καραμανλή, προκειμένου να διατηρήσει την ελευθερία
των κινήσεων, ο κ. Κ. Σημίτης αναγκάστηκε να υιοθετήσει πολύ ασθενείς λόγους
για την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες. Ακολούθησε η καμπάνια της Ν.Δ. ­ που
κέρδισε μακράν τις εντυπώσεις σε όλη την προεκλογική περίοδο…

Το κυβερνών κόμμα υιοθέτησε ­ ύστερα και από πρόταση των διαφημιστών ­ την
ιδέα της υπερπροβολής του προσώπου του κ. Κ. Σημίτη, η υπογραφή του οποίου
εμφανίστηκε στα διαφημιστικά σποτ με γράμματα στο ίδιο μέγεθος με εκείνα που
χρησιμοποιήθηκαν για το ΠΑΣΟΚ. Στο κυβερνών κόμμα κυριάρχησε η άποψη ότι
έπρεπε να «πουλήσουν Σημίτη», προκειμένου να εκμεταλλευθούν τις δημοσκοπήσεις
που έδιναν στον Πρωθυπουργό μεγάλο προβάδισμα στην ερώτηση για το ποιος είναι
ο καταλληλότερος ηγέτης της χώρας.

«Ψήφος εκδίκησης»

Η κίνηση αυτή απέδωσε εν μέρει ­ το ΠΑΣΟΚ αύξησε το ποσοστό του σε σχέση με
τις εκλογές του ’96 ­, αλλά λειτούργησε και αρνητικά. Είναι χαρακτηριστικό ότι
μεγάλο μέρος των διαρροών από το κόμμα του κ. Δ. Τσοβόλα κατευθύνθηκε απ’
ευθείας στη Νέα Δημοκρατία ­ και ήδη στο ΠΑΣΟΚ μιλούν για «ψήφο εκδίκησης».

Από την άλλη πλευρά, η Ν.Δ. έπαιξε ισορροπημένα σε πολλά πεδία. Στην αρχή ­
και ενώ τα μόνα θέματα που φαίνονταν προνομιακά για την αντιπολίτευση ήταν τα
λεγόμενα θέματα της καθημερινότητας, δηλαδή η υγεία, η παιδεία και η
εγκληματικότητα ­ η Ν.Δ. προχώρησε σε «γκρίζα» διαφήμιση, σε λελογισμένες
δόσεις. Κατάφερε δε να διαμορφώσει την «ατζέντα» του εκλογικού αγώνα στη βάση
αυτή. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι στρατηγικές επιλογές της χώρας, δηλαδή η
ΟΝΕ, οι ελληνοτουρκικές σχέσεις και τα οικονομικά, ελάχιστα συζητήθηκαν σε όλη
την προεκλογική περίοδο.

Η πίτσα

Σε ό,τι αφορά τα οικονομικά, η μόνη πτυχή που συζητήθηκε αφορούσε την ανεργία
­ ίσως το πλέον προνομιακό θέμα για τη Νέα Δημοκρατία. Στο πλαίσιο αυτό, το
γνωστό σποτ με τον πτυχιούχο που δουλεύει ως διανομέας πίτσας, θα μείνει στην
ιστορία ως ένα από τα αποτελεσματικότερα διαφημιστικά της πολιτικής μας
σκηνής.

Παράλληλα, η Ν.Δ. κατόρθωσε να βάλει στην προεκλογική ατζέντα ένα θέμα που
κανονικά θα έπρεπε να ήταν στη λίστα των αδυναμιών της. Ενώ σε όλες τις
δημοσκοπήσεις το ΠΑΣΟΚ εμφανιζόταν να διαθέτει τα δημοφιλέστερα στελέχη, η
αντιπολίτευση μίλησε για την ανάγκη αλλαγής των «φθαρμένων» στελεχών μίας
«φθαρμένης» κυβέρνησης. Τη ίδια στιγμή, ο κ. Κ. Καραμανλής διέτασσε την
απόσυρση από το προσκήνιο της παλιάς φρουράς της Νέας Δημοκρατίας ­
Βαρβιτσιώτης, Γ. Κεφαλογιάννης, Κ. Μητσοτάκης.

«Άχρωμη»

Το ΠΑΣΟΚ δεν μπόρεσε να απαντήσει στην επιθετική τακτική της Νέας Δημοκρατίας
­ η προεκλογική του καμπάνια κρίθηκε από την αρχή της έως το τέλος «άχρωμη»
και αναποτελεσματική. Παράλληλα, ο κ. Κ. Σημίτης και το οικονομικό επιτελείο
του πιάστηκαν αδιάβαστοι, σε όλες τις περιπτώσεις εξαγγελιών από την πλευρά
της Ν.Δ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η αντιμετώπιση της εξαγγελίας
Καραμανλή για κατώτατη σύνταξη 150.000 δραχμών.

«Τα δικά μας παιδιά»

Για αρκετές ημέρες, το επιτελείο Σημίτη απαντούσε ότι οι εξαγγελίες Καραμανλή
ήταν εξωπραγματικές ­ λίγο αργότερα, ο ίδιος ο Πρωθυπουργός εξήγγειλε
κατώτατες συντάξεις ελαφρά μεγαλύτερες των 150.000 δραχμών, κατηγορώντας
ταυτόχρονα τον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας για τις δικές του εξαγγελίες…

Από την άλλη πλευρά, το ΠΑΣΟΚ δεν μπόρεσε να εκμεταλλευθεί παρά ελάχιστα τις
υπερβολικές εκφράσεις που χρησιμοποίησαν ορισμένα στελέχη της Ν.Δ., τα οποία
δεν δίστασαν να μιλήσουν για «δικά μας παιδιά» και να προαναγγείλουν ακόμα και
διώξεις δημοσίων υπαλλήλων. Εκ του αποτελέσματος, στο στόχαστρο μπαίνει το
σύνολο της επικοινωνιακής πολιτικής του ΠΑΣΟΚ ­ η Ν.Δ. μπορεί να υπολείφθηκε
στα δεκαδικά, αλλά κέρδισε «άνευ αγώνος» τη μάχη της επικοινωνίας…