Η μάχη της Θεσσαλονίκης

Η Κεντρική Μακεδονία ­ με 47 συνολικά έδρες και πάνω από 1 εκατομμύριο
ψηφοφόρους ­ αποτελεί τη σημαντικότερη, μετά την Αττική, ευρύτερη διοικητική
περιφέρεια της χώρας.

Ιδιαίτερο βάρος, στο πλαίσιο της Κεντρικής Μακεδονίας, έχει βέβαια ο Νόμος
Θεσσαλονίκης (στις δύο εκλογικές περιφέρειες του οποίου εκλέγονται συνολικά 21
βουλευτές).

Πρέπει όμως να σημειωθεί ότι και οι υπόλοιπες έξι εκλογικές περιφέρειες της
Κεντρικής Μακεδονίας (Ημαθία, Πιερία, Πέλλα, Κιλκίς, Χαλκιδική και Σέρρες)
συγκεντρώνουν σημαντικό πληθυσμό επάνω από 600.000 ψηφοφόρους και με τις 26
έδρες που συνολικά τούς αναλογούν έχουν ακόμη και μόνες τους τη μεγαλύτερη
βαρύτητα συγκριτικά με τις υπόλοιπες 11 μείζονες διοικητικές περιφέρειες.

Το κυριότερο χαρακτηριστικό της κατανομής των εκλογικών δυνάμεων στην Κεντρική
Μακεδονία, κατά τη μεταδικτατορική περίοδο, είναι η ισχυρή παρουσία της Ν.Δ.,
η οποία σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις ξεπέρασε τον εθνικό μέσο όρο της
κατά 3 περίπου ποσοστιαίες μονάδες.

Το ΠΑΣΟΚ

Αντίθετα, η δύναμη του ΠΑΣΟΚ, από την ίδρυσή του μέχρι και το 1993, βρέθηκε
πάντα πολύ κοντά στον εθνικό μέσο όρο, παρουσιάζοντας μια ελαφρά υστέρηση της
τάξεως του 1%.

Η υστέρηση αυτή έγινε όμως αισθητά μεγαλύτερη στις εκλογές του 1996, όταν το
ΠΑΣΟΚ έπεσε στο 38,9% ένα από τα χειρότερα ποσοστά του της τελευταίας
εικοσαετίας, στο ίδιο ουσιαστικά επίπεδο με τον Απρίλιο τού 1990 (38,8%) και
τον Ιούνιο του 1989 (38,6%).

Υπέρ ΔΗΚΚΙ

Η πτώση αυτή του ΠΑΣΟΚ ωφέλησε κατά πρώτο λόγο το ΔΗΚΚΙ, το οποίο ξεπέρασε
στην Κεντρική Μακεδονία το 5% (κάτι που συνέβη επίσης μόνο στην Αττική και την
Ήπειρο).

Συγκριτικά καλύτερες περιοχές για το ΠΑΣΟΚ είναι ο άξονας Πιερία – Ημαθία –
Πέλλα, οι μόνες εκλογικές περιφέρειες όπου το ποσοστό του την τελευταία
εικοσαετία διατηρήθηκε σταθερά πάνω από 40% (ενώ σε στιγμές ανόδου, όπως το
1981 και το 1993, βρέθηκε κοντά στο 50%).

Ισοψηφία

Όμως, ακόμα και σ’ αυτήν την σχετικώς προνομιούχο γι’ αυτό περιοχή, το ΠΑΣΟΚ
σχεδόν ισοψήφησε με τη Ν.Δ. (συγκέντρωσε συνολικά και στους τρεις νομούς το
41,8% των ψήφων, έναντι 40,9% για τη Ν.Δ.) και μόνο χάρη στις ιδιαιτερότητες
του εκλογικού νόμου εξασφάλισε διπλάσιες έδρες από αυτήν (8 προς 4).

Αντίθετα, στο ανατολικό τμήμα της Κεντρικής Μακεδονίας (Κιλκίς, Χαλκιδική,
Σέρρες) τα ποσοστά του ΠΑΟΣΚ κυμάνθηκαν, το 1996, από 35% έως 39% και η
υστέρησή του, ως προς τη Ν.Δ., από 6 έως 10 ποσοστιαίες μονάδες.

Στους τρεις αυτούς νομούς η Ν.Δ. διατηρεί σταθερά την πρωτοκαθεδρία από το
1985 (την έχασε μόνον οριακά το 1993 στη Χαλκιδική) και σε στιγμές ανόδου
(περίοδος 1989-’90) ξεπερνά το όριο της απόλυτης πλειοψηφίας.

Στο ίδιο επίπεδο

Στο ίδιο ακριβώς επίπεδο, με τεκμήριο τα αποτελέσματα του 1996, βρίσκεται η
δύναμη των δύο μεγάλων κομμάτων στον Νομό Θεσσαλονίκης (38,7% για το ΠΑΣΟΚ και
38,6% για τη Ν.Δ.) με το ΠΑΣΟΚ να διαθέτει μια σχετικώς ομοιογενή δύναμη σε
όλες τις επιμέρους περιοχές του νομού (36,7% στον Δήμο Θεσσαλονίκης, 41,7%
στους περιφερειακούς δήμους της Α’ Θεσσαλονίκης και 38,2% στη Β’
Θεσσαλονίκης), ενώ αντίθετα η εκλογική επιρροή της Ν.Δ. παρουσιάζει
εντυπωσιακές ανομοιογένειες (42,1% στη Β’ Θεσσαλονίκης, αλλά μόνο 31,6% στους
περιφερειακούς δήμους της Α’ Θεσσαλονίκης) που αντανακλούν τις ιδιαιτερότητες
της κοινωνικής της σύνθεσης.