Για μία ψήφο… λαϊκή

«Αν αυτό δεν είναι σπανάκι μούρλια, εγώ θα παίξω στο Χρηματιστήριο». Ο
παραγωγός από τα Μέγαρα δείχνει πρόθυμος να υποστεί την αυστηρότερη τιμωρία
των ημερών, προκειμένου να πείσει τους υποψήφιους αγοραστές στη λαϊκή της
πλατείας Κολιάτσου.

Καλά τα μαρούλια, αλλά ο Αλέξανδρος Λυκουρέζος εκμυστηρεύεται ότι ο αγαπημένος του πάγκος στις λαϊκές είναι αυτός με τις ελιές

Η ώρα είναι 10 και, προς το παρόν, το σπανάκι τιμάται 250 δρχ. το κιλό. Τα
αγγούρια πάλι κάνουν 500 δρχ. τα τρία. Ζουν και αυτά στον ρυθμό της εποχής.
«Εδώ καλά αγγούρια Χρηματιστηρίου», προκαλεί τις σκεφτικές πελάτισσες ο
παραγωγός απο την Αμαλιάδα. «Α, να και ο κύριος βουλευτής», λέει βλέποντας τον
Στέφανο Μάνο. «Ήρθε η ώρα να πέσουν οι τιμές;».

Η βόλτα των υποψηφίων στις λαϊκές αγορές αποτελεί προεκλογική παράδοση
δεκαετιών. Φέτος, όμως, που έχουν επιβληθεί αυστηροί περιορισμοί στις δαπάνες
τους, η προσωπική επαφή των πολιτικών και το μοίρασμα των φυλλαδίων φαίνεται
ότι παίρνει πολύ μεγαλύτερες διαστάσεις, απ’ ό,τι στο παρελθόν, στο κυνήγι του
σταυρού.

Ο ντροπαλός Παναγιώτης

Πολλά χιλιόμετρα μακριά από τα Πατήσια, στο κέντρο του Πειραιά, ο Παναγιώτης
Φασούλας κάνει την πρώτη του βόλτα σε μεγάλη λαϊκή της εκλογικής του
περιφέρειας, στη λαϊκή της Ευαγγελίστριας. «Τι να κάνω, ντρέπομαι»,
μουρμουράει από τα 2,13 μ. που του δίνουν πανοραμική θέα σε ντομάτες, μαρούλια
και αγκινάρες. «Να φανταστείς δεν έχω πάει ποτέ, ούτε για να ψωνίσω».

Περιστοιχίζεται από συνεργάτες και φίλους που μοιράζουν τα φυλλάδιά του. «Τώρα
τι φωνάζουμε», τον ρωτά ένας νεαρός που πουλά σπανάκι. «ΠΑΣΟΚ ή Ολυμπιακός;».

Ο Παναγιώτης προσπαθεί να μειώσει την απόσταση που τον χωρίζει από τους
πάγκους σκύβοντας, οι κυρίες τον τραβολογάνε για να τον φιλήσουν, μερικές
σταυροκοπιούνται σχολιάζοντας: «Πω πω, κοίτα πόσο ψηλός είναι», άλλες
παρεμβαίνουν: «Καλέ, φτύστε τον να μην τον βασκάνετε». «Α ρε, και να πήγαιναν
με τον πόντο οι ψήφοι», σχολιάζει ένας πωλητής που δείχνει περήφανος το
μενταγιόν του με το σήμα του Ολυμπιακού. «Τότε, δεν θα είχαμε κανένα
πρόβλημα», απαντά η «Αράχνη» του ελληνικού μπάσκετ.

Με την κόρη και τη νύφη

«Βρε παιδί μου, τι ψηλός που είσαι», είναι η μόνιμη επωδός στο πέρασμα του Παναγιώτη Φασούλα

Στη λαϊκή της οδού Πάτμου κάτω από την πλατεία Κολιάτσου, τον Στέφανο Μάνο
συνοδεύουν η κόρη του Ιωάννα και η νύφη του Σόφη. Ο αρχηγός των Φιλελευθέρων
είναι βραχνιασμένος από τις πολλές ομιλίες, παστίλιες για τον λαιμό
επιστρατεύονται καθώς και σχόλια που συνοδεύουν το… υλικό. «Πάρτε ένα
φυλλάδιο», παροτρύνει ένα διστακτικό παραγωγό. «Το μπλέ πάει ωραία με τα
κουνουπίδια». Ένας κύριος τον πλησιάζει: «Βάζω στοίχημα 5 εκατομμύρια ποιος θα
κερδίσει στις εκλογές». Οι γύρω πάγκοι ξεσηκώνονται. «Βρε μπάρμπα, άμα έχεις
τόσα λεφτά, πάρ’ τα λεμόνια να ξεπουλήσουμε….»

Ο πρώην υπουργός δεν περιορίζεται στον δρόμο. Μπαίνει στον φούρνο, στο
φαρμακείο και όταν βλέπει ένα μεγάλο χώρο με γραφεία, ρωτά τι κάνουν εκεί.
«Πουλάνε κινητά τηλεφωνικώς», τον ενημερώνει κάποιος και τότε δεν κρατιέται.

Με ταχύ βήμα μπαίνει μέσα και τους θυμίζει ότι εκείνος ήταν που υπέγραψε τον
νόμο για την κινητή τηλεφωνία. «Συνέβαλα κι εγώ στο να έχετε αυτή τη δουλειά,
μην το ξεχάσετε όταν έρθει η ώρα να βάλετε σταυρό», τους τονίζει και βγαίνει
πάλι φουριόζος. Δίνει το χέρι σε μια κυρία που βλέπει μπροστά του. «Μα, εμένα
με χαιρετήσατε ήδη», παρατηρεί εκείνη. «Δεν πειράζει, κάνουμε εντατικές
χαιρετούρες», της απαντά γελώντας.

Μετακινήσεις με μηχανή

Οι αυξομειώσεις της τιμής των λεμονιών απασχόλησαν ιδιαίτερα τον Στέφανο Μάνο, στη διάρκεια της βόλτας στη λαϊκή της Κολιάτσου

Σε μια άλλη γειτονιά της Α’ Αθηνών, στον Νέο Κόσμο, ο Αλέξανδρος Λυκουρέζος
κατεβαίνει από τη μηχανή την οποία χρησιμοποιεί για πιο γρήγορες μετακινήσεις
στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου και ξεκινά την επίσκεψή του στη λαϊκή.
«Α, ωραία θα σε ψηφίσουμε μήπως χρειαστεί να μας αθωώσεις στο δικαστήριο»,
παρατηρεί γελώντας ένας παραγωγός ενώ ο διπλανός του μουρμουρίζει: «Ε, με σένα
θα μπορέσω επιτέλους να πάρω διαζύγιο από τη γυναίκα μου….»

Η υποδοχή είναι κι εδώ θερμή, «ψηφίσαμε και τη Ζωή στις δημοτικές», του λένε
κάποιες κυρίες, ενώ μια και είναι για πρώτη φορά υποψήφιος δεν του
παραπονιούνται πως δεν τον έχουν ξαναδεί στη λαϊκή. «Υποσχέθηκα να επισκεφθώ
μέσα στο 2μηνο μετά τις εκλογές ­ εφόσον εκλεγώ ­ όλες τις λαϊκές στις οποίες
θα πάω τώρα», λέει ο γνωστός δικηγόρος και υποψήφιος της Ν.Δ., πριν την
υπερκόπωση που τον έστειλε για λίγο στο νοσοκομείο. Σχεδιάζει όμως να
διατηρήσει το πρόγραμμά του, αν και με πιο χαλαρούς ρυθμούς. Ξέρει άραγε πόσο
κοστίζει ένα κιλό ντομάτες; «Θα σας πω κάτι άλλο.

Με γοητεύουν οι πάγκοι που έχουν διαφορετικά είδη ελιές, γιατί τις λατρεύω.
Επίσης εντυπωσιάζομαι απο τα μέλια». Συναντά άλλους υποψήφιους; «Βέβαια. Να
φανταστείτε με τον Νάσο Αλευρά συμπέσαμε σε 6 λαϊκές. Αφού λέμε, για πλάκα,
ότι έχουμε κοινό πρόγραμμα…»

Με υψομετρικές διαφορές

Εν τω μεταξύ, στον Πειραιά ο Παναγιώτης Φασούλας ακούει τις ενδελεχείς απόψεις
μιας ηλικιωμένης κυρίας για το μπάσκετ αλλά και τις παραινέσεις μιας άλλης να
ασχοληθεί με τα παιδιά που έχουν ειδικές ανάγκες. Τα πιτσιρίκια που συνοδεύουν
τις μητέρες τους στα ψώνια τον κοιτούν με δέος και κάποια προσπαθούν να
φωτογραφηθούν μαζί του ­ γεγονός όχι τόσο εύκολο δεδομένων των υψομετρικών
διαφορών. «Έλα εδώ να χαιρετήσεις την αγροτιά, μην πηγαίνεις μόνο στο
κεφάλαιο, τις γυναίκες», του φωνάζει ένας πατατοπαραγωγός, προειδοποιώντας
τον: «Σκύψε, μη χτυπήσεις στην τέντα».

Ένας νεαρός σπεύδει να τον χαιρετήσει και του δείχνει την αθλητική εφημερίδα
που κρατά. «Βλέπω έχεις το Ευαγγέλιο», παρατηρεί γελώντας ο άλλοτε αρχηγός του
Ολυμπιακού.

«Θα τα πάρεις όλα τα ριμπάουντ εσύ, μην ανησυχείς», του φωνάζει μια ομάδα
φιλάθλων, ενώ δύο κοπέλες σχολιάζουν το ύψος του, έκπληκτες. «Αυτά να τα
βλέπεις εσύ που σου αρέσουν οι ψηλοί άνδρες», λέει η μία. «Ε, όχι και τόσο
ψηλοί», απολογείται η άλλη. «Έλα εδώ να σε φιλήσω», τον καλεί μια κυρία. «Έχω
κι εγώ ψηλά παιδιά. Είμαστε όλοι Φασουλιανοί στην οικογένεια…».

Στα Πατήσια, ο Στέφανος Μάνος παρακολουθεί με ενδιαφέρον τις διακυμάνσεις της
τιμής των λεμονιών από πάγκο σε πάγκο, ενώ μια κυρία φορτωμένη τσάντες
απομακρύνεται από κοντά του. «Τώρα, αυτή με βρίζει», λέει γελαστός. «Μόνο στις
εκλογές σας βλέπουμε», παρατηρεί ένας νεαρός που περνάει από δίπλα του. «Τι θα
λέγατε τότε», προτείνει εκείνος, «να τις κάνουμε πιο συχνά για να βλεπόμαστε περισσότερο;»