[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Μια μορφή διαλόγου είναι και το «πινακωτή, πινακωτή, από τ’ άλλο μου τ’ αυτί,
γιατί είναι η μάνα μου κουφή!» Ιδέες ρίχνουμε για την επόμενη φορά…

Θα κοιμηθώ στον καναπέ

Ευτυχώς που γίνονται και οι εκλογές για να διαπιστώνουμε κάθε φορά ότι ο
πολιτικός διάλογος είναι ένας στίβος, στον οποίο προσέρχονται οι πολιτικοί
αρχηγοί προκειμένου να αποδείξουν ότι ναι, μπορεί να τα καταφέρουν σπουδαία
στο κρίσιμο πρόβλημα της ομοθυμίας του ελληνικού λαού. Πλην των απλών
«χουλιγκάνων» που εγκαταβιούν σε κάθε πολιτικό κόμμα και κινητοποιούνται από
την εσωτερική παρόρμηση πως «ο δικός μας έσκισε», οι υπόλοιποι πολίτες, η
μεγάλη πλειοψηφία δηλαδή, ούτε σοφότεροι έγιναν ούτε επηρεάσθηκαν. Απλώς,
έπληξαν. Ήταν φορές που η συζήτηση ήταν τόσο ανούσια, που σου ερχόταν να
κάνεις ζάπινγκ σε άλλα κανάλια. Αλλά ούτε κι αυτό ήταν δυνατόν, διότι η
αναμέτρηση Σημίτη-Καραμανλή ήταν σε εθνικό δίκτυο. Και έπεφτες πάνω τους. Ήταν
ακριβώς η στιγμή που δικαίωνε την κατακλείδα της τηλεοπτικής καμπάνιας της
Ν.Δ. ­ αυτό το «κλείσε την τηλεόραση παιδί μου». Να την κλείσω, γιατί αλλιώς
θα κοιμηθώ στον καναπέ από τις 10 και δεν είμαι συνηθισμένος…

Και με ισοπαλία πρωταθλητής

Εκείνοι, ωστόσο, που είναι συνηθισμένοι να παρομοιάζουν την πολιτική με το
ποδόσφαιρο ­ ο πρόεδρος Νίκος Κωνσταντόπουλος είχε καθιερώσει κατά το παρελθόν
τον όρο «ποδοσφαιροποίηση της πολιτικής» ­ υποστηρίζουν πως η τηλεοπτική
αναμέτρηση Σημίτη-Καραμανλή ήταν μια επανάληψη του πρόσφατου ντέρμπι
Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός.

Ο Ολυμπιακός, για τους μη γνωρίζοντες, προηγείτο στη βαθμολογία του
Παναθηναϊκού κατά 3 βαθμούς. Αν κέρδιζε ο Παναθηναϊκός, θα έφθανε τον
Ολυμπιακό στην πρώτη θέση της βαθμολογίας. Το ντέρμπι της χρονιάς, όμως, έληξε
ισόπαλο 2-2 και ο Ολυμπιακός πανηγύριζε και δικαίως, διότι διατήρησε τη
διαφορά των 3 πόντων από τον δεύτερο Παναθηναϊκό. Και όπως πιστεύουν οι
γνωρίζοντες πρόσωπα και καταστάσεις στο ποδόσφαιρο, στην ουσία κέρδισε και το
πρωτάθλημα παρ’ όλο που αυτό δεν τελείωσε ακόμη. Στο ντέρμπι Σημίτη-Καραμανλή,
ο κερδισμένος είναι ο Σημίτης. Καθαρά και πέραν κάθε αμφιβολίας. Πρώτον, διότι
όντως κέρδισε τις εντυπώσεις. Δεύτερον, διότι δεν έχασε από τον διεκδικητή
του. Και τρίτον, διότι και ισόπαλο να είναι, όπως το θέλουν ορισμένοι, το
αποτέλεσμα, πάλι κερδισμένος είναι. Αφήστε δε, που είναι και Ολυμπιακός!

Και κατσαρόλες

Ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος δεν είναι Ολυμπιακός. Είναι ΑΕΚ ­ για πολλούς
λόγους. Δικέφαλοι αετοί, ορθοδοξίες, χαμένες πατρίδες, «τη υπερμάχω στρατηγώ
τα νικητήρια» κ.λπ. Ο Αρχιεπίσκοπος, λοιπόν, το τελευταίο διάστημα φαίνεται
ότι είναι σε αδυναμία να διακρίνει τα όρια που ορίζει η πολιτική επικοινωνία.
Έτσι, με κίνδυνο να παρεξηγηθεί, απήγγειλε από τηλεοράσεως ανέκδοτο με
πρωταγωνιστή ένα αυτοκίνητο Μερσεντές, και μάλιστα με την επισήμανση ότι είναι
­ που είναι δηλαδή ­ καλύτερο από ένα αυτοκίνητο τύπου Λάντα.

Το ακροατήριο γέλασε στη σωστή ώρα (αφού είχε προηγηθεί η δημόσια αποδοκιμασία
ενός ­ κατά δήλωση του Αρχιεπισκόπου ­ «χάχα», που γελούσε πριν από την ώρα
που είχε προφανώς ορισθεί ) και ο κύριος Χριστόδουλος το απόλαυσε δεόντως.
Ερώτηση: ο θεματολογικός ανεκδοτολογικός πλούτος του Αρχιεπισκόπου
περιλαμβάνει και άλλα επώνυμα αγαθά; Κατσαρόλες, ας πούμε…

Αδιάβαστος στο Αγρίνιο

Κατσαρόλες σ’ αυτές τις εκλογές δεν πρόκειται να δούμε ­ έχουν περάσει σχεδόν
δεκαπέντε χρόνια από την εποχή που η Νέα Δημοκρατία επί αρχηγίας Μητσοτάκη,
είχε βγάλει στους δρόμους αγριεμένες νοικοκυρές, οι οποίες κραδαίνοντας
κατσαρολικά διαμαρτύρονταν για την ακρίβεια που είχε επιβάλει το ΠΑΣΟΚ!
Κατσαρόλες δεν θα δούμε, αλλά το τι έχουν ακούσει τα αυτιά μας όλο αυτό το
διάστημα δεν λέγεται. Και δεν μιλάμε τώρα σε επίπεδο υποψηφίων, που, τέλος
πάντων, στο άγχος τους να επανεκλεγούν μπορεί και να υπερβάλουν. Αλλά σε
επίπεδο πολιτικών αρχηγών; Να λέγονται πράγματα που είναι ικανά να σου
σηκώσουν την τρίχα; Στο Αγρίνιο, για παράδειγμα, ακόμη να συνέλθουν από το
τελευταίο πέρασμα του Κώστα Καραμανλή. Κάθησαν μερικοί επιμελείς, έπιασαν τον
λόγο του Κώστα, και φρίαξαν. Οι περισσότερες από τις εξαγγελίες που έκανε για
δημόσια έργα, είτε βρίσκονται στο στάδιο της κατασκευής είτε στο στάδιο
αποπεράτωσης. Αδιάβαστος; Λίγο είναι. Ανενημέρωτος; Επίσης λίγο. Τότε; Ο
συγγραφέας του λόγου προφανώς ανέσυρε από το αρχείο του, λόγω παρελθόντων
ετών, περί Αιτωλοακαρνανίας. Τι άλλο να υποθέσει κανείς…

Τα μάσησε

Ανησυχούν ορισμένοι στη Χαριλάου Τρικούπη, διότι έχει απήχηση, λένε, στον
κόσμο, η δήλωση του Κ. Καραμανλή πως αν γίνει κυβέρνηση θα διαμορφώσει την
κατώτερη σύνταξη στις 150.000 δραχμές. Και προσπαθούν να την υπονομεύσουν, να
της δώσουν δηλαδή τις σωστές της διαστάσεις. Εύκολη υπόθεση αν ήταν λιγάκι
προσεκτικοί. Ο Κ. Καραμανλής στη συνέντευξη που έδωσε στον Νίκο Χατζηνικολάου
τα «μάσησε» εκεί με τις 150.000 δραχμές, και όταν πιέσθηκε, δήλωσε αορίστως
ότι αυτό θα συμβεί «σε βάθος χρόνου». «Σε τι βάθος», τον ρώτησε ο
δημοσιογράφος, και τότε το έσκασε το μυστικό ο Κώστας: σε δύο χρόνια. Ό,τι
λέει και ο Σημίτης, δηλαδή. Και που προκύπτει από έναν προσεκτικό υπολογισμό
της εξέλιξης που θα έχει η σύνταξη. Μία υπόθεση εργασίας να κάνεις, το
βρίσκεις…

Σαν τα σαλιγκάρια

Για το επόμενο, δεν χρειάζονται υποθέσεις ­ είναι η πραγματικότητα. Όπως τα
σαλιγκάρια βγαίνουν με την πρώτη βροχή έτσι, υποστηρίζουν, «καταγγέλλοντες»
αλλά ουχί φοβισμένοι, ΠΑΣΟΚοι, παρατηρείται μια κινητοποίηση κύκλων
προσκείμενων στη Ν.Δ., ειδικά σε ορισμένες νομαρχίες και δημόσιες υπηρεσίες,
με στόχο να δημιουργηθούν προβλήματα στην κυβέρνηση. Οι «καταγγέλλοντες»
ερμηνεύουν την «κινητοποίηση» των συναδέλφων τους ως ένδειξη πως «η Ν.Δ.
ξανάρχεται»! Άλλα δείχνουν όμως τα στοιχεία…

Κούκοι και πέρδικες

Το λένε οι κούκοι στα βουνά και οι πέρδικες στα πλάγια, το λένε και οι
δημοσκόποι… Όχι αυτοί που χρησιμοποιούν για τις διαρροές τους στη Ρηγίλλης,
κάτι απίθανους με έδρα την… Πάτρα, αλλά οι άλλοι, οι επαγγελματίες. Λοιπόν,
δεν υπάρχει ένας, μα ένας, σοβαρός δημοσκόπος, που να διαβλέπει νίκη της Νέας
Δημοκρατίας. Μπορεί οι εκτιμήσεις να ποικίλλουν σχετικά με το πόσο εύκολη ή
δύσκολη μπορεί να είναι η νίκη του ΠΑΣΟΚ, αλλά για το ποιος θα νικήσει ουδείς
εκφράζει την παραμικρή αμφιβολία. Όσο γιατί δεν δημοσιεύονται όλα αυτά,
υπάρχει εξήγηση ­ είναι η απαγόρευση βάσει του νόμου της δημοσίευσης
δημοσκοπήσεων από όλα τα ΜΜΕ στο διάστημα των δύο εβδομάδων πριν από τις
εκλογές. Έως τότε, λοιπόν, ο καθένας θα επικαλείται ό,τι θέλει…

Το κιτς των διαφημίσεων

Οι δημοσκοπήσεις απαγορεύονται, καμιά απαγόρευση όμως για το κιτς των
προεκλογικών διαφημίσεων, γιατί δεν επιβάλλουν; Παρατηρούμε, λόγου χάριν,
αφίσες να απεικονίζουν πολιτικούς αρχηγούς, αλλά οι φωτογραφίες να δείχνουν…
άλλους! Πιο νέους, με… περισσότερα μαλλιά ή με πιο ρόδινα μάγουλα! Έλεος.
Για τις άλλες τις καταπληκτικές φωτογραφίες των γυναικών υποψηφίων, πάντως δεν
υπάρχει περιθώριο καμιάς κριτικής. Όλοι λάτρεις του ωραίου είμαστε, έστω και
αν η εικόνα δεν ανταποκρίνεται πάντοτε στην πραγματικότητα!