ΡΙΠΕΣ Ο «κορσές»

ΑΝ η τηλεοπτική αναμέτρηση των πολιτικών αρχηγών έχει νόημα να
καθιερωθεί ως προεκλογικός θεσμός…

ΤΟΤΕ ασφαλώς είναι πολλά ­ και ουσιαστικά ­ τα όσα χρειάζεται ν’
αλλάξουν σε σχέση με τον «διάλογο» ­ όπως τον υπαγόρευσαν τα δύο μεγάλα
κόμματα ­ και όπως…

ΕΙΔΑΝ όλοι να διεξάγεται προχθές ­ με αποκλεισμό της αμεσότητας και της
ευελιξίας που χαρακτηρίζουν κάθε ζωντανή αντιπαράθεση.

ΓΙΑΤΙ ασφαλώς το ζητούμενο δεν μπορεί να εξαντλείται στο ­ αυτονόητο
άλλωστε ­ πολιτισμένο επίπεδο κατάθεσης θέσεων μεταξύ δύο ­ και μόνον ­
αντιπάλων…

ΟΥΤΕ σε απαντήσεις που ­ εν πολλοίς ­ είναι αναμενόμενες, από τη μία ή
την άλλη πλευρά, και μάλιστα με τη μορφή μονολόγων.

ΚΑΙ λογικό μεν είναι ακόμη και σ’ έναν ελεύθερο διάλογο να χρειάζονται
κανόνες…

ΩΣΤΕ να μη διολισθήσει σε εμφανώς επιδιωκόμενες λογομαχίες που συχνά
βλέπουμε στην τηλεόραση…

ΔΕΝ έχει όμως και νόημα η υποτιθέμενη αντιπαράθεση «με κορσέ», όπου και
αυτή η επικοινωνία με τον πολίτη-τηλεθεατή περιορίζεται σε εντυπώσεις εικόνας.

Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ των δύο, μέχρι σήμερα, «διαλόγων» ­ του 1996 και του
προχθεσινού ­ μάλλον θα πρέπει να προβληματίσει όλους…

ΤΟΣΟ για το πλαίσιο όσο και για το περιεχόμενο διεξαγωγής τους στο
μέλλον.

ΤΟ ενδιαφέρον του κοινού είναι ήδη δεδομένο, αφού οι μετρήσεις έδειξαν
πως πάνω από δύο εκατομμύρια πολίτες παρακολούθησαν το λεγόμενο ντιμπέιτ…

ΩΣ θέμα, ωστόσο, παραμένει η αλλαγή της αντίληψης πως λιγότερη σημασία
έχουν η ουσία και η ζωντάνια και περισσότερη οι «μπανέλες».