Ξένοι στον Όμιλο Ασπίς με μειοψηφικές συμμετοχές

Είμαστε σε προχωρημένες συζητήσεις με ξένους οίκους για τη μειοψηφική
συμμετοχή τους στο μετοχικό κεφάλαιο εταιρειών του ομίλου, συζητήσεις που θα
έχουν ολοκληρωθεί εντός του πρώτου εξαμήνου του 2000». Αυτό αποκαλύπτει σε
συνέντευξή του στην «ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ» ο αντιπρόεδρος και γενικός διευθυντής του
ομίλου εταιρειών Ασπίς κ. Κώστας Β. Καρατζάς.

Ωστόσο, ο κ. Καρατζάς διευκρινίζει λέγοντας ότι «για το θέμα της συνεργασίας
με άλλους ομίλους του εσωτερικού ή του εξωτερικού, οφείλω να τονίσω ότι, προς
χάριν χιλιάδων μετόχων, των δεκάδων χιλιάδων πελατών και των πολλών συνεργατών
και υπαλλήλων μας, αλλά σίγουρα και προς όφελος της ελληνικής οικονομίας,
είμαστε «καταδικασμένοι»” ­ αν μου επιτραπεί η έκφραση ­ να διατηρήσουμε την
ανεξαρτησία μας και τον ελληνικό χαρακτήρα του ομίλου. Αυτό βέβαια δεν
σημαίνει ότι θα αποφύγουμε τη σύναψη στρατηγικών συμμαχιών και συνεργασιών με
εξειδικευμένους οίκους του εξωτερικού κατά περίπτωση, πράγμα που επιτρέπει την
ευελιξία και πολλαπλασιάζει τα οφέλη, διότι θα είμαστε σε θέση να επιλέξουμε
τον καταλληλότερο εταίρο για κάθε τομέα δράσης».

Παράλληλα, «εξετάζονται όλες οι πιθανές λύσεις, όπως για παράδειγμα
συγχωνεύσεις, αυτόνομη ανάπτυξη και ελπίζουμε σύντομα να είμαστε σε θέση να
ανακοινώσουμε τα αποτελέσματα. Επίσης, δημιουργήθηκε εταιρεία holding, η οποία
θα λειτουργήσει σαν συντονιστικό όργανο, διευκολύνοντας έτσι περισσότερο τη
μεγιστοποίηση των συνεργιών που δημιουργούνται. Ο επόμενος στόχος του ομίλου
είναι η περαιτέρω ενίσχυση της κεφαλαιακής βάσης του, χωρίς όμως να
απεμποληθούν τα δικαιώματα των παλαιών μετόχων που στήριξαν τον όμιλο κατά τη
δύσκολη εποχή της ανάπτυξής του. Ήδη έχει κατατεθεί φάκελος για την εισαγωγή
της Ασπίς Πρόνοια ΑΕΑΖ στο ΧΑΑ και προχωρούν οι προκαταρκτικές εργασίες για
την εισαγωγή και άλλων εταιρειών του ομίλου. Ελπίζουμε ότι η εταιρεία holding
του ομίλου Ασπίς Όμιλος Εταιρειών Α.Ε. θα είναι έτοιμη για υποβολή αιτήματος
εισαγωγής μέχρι το τέλος του έτους». Αναφερόμενος ο κ. Καρατζάς στην ένταξη
της ελληνικής οικονομίας στην ΟΝΕ και του Ελληνικού Χρηματιστηρίου στη λέσχη
των ευρωπαϊκών, όπως και στην κυκλοφορία του ενιαίου νομίσματος, τόνισε ότι
«οι εξελίξεις αυτές δημιουργούν μια νέα τάξη πραγμάτων. Ουσιαστικά
δημιουργείται μια «νέα οικονομία», η οποία αποτελεί ταυτόχρονα πρόκληση και
απειλή για τις ελληνικές επιχειρήσεις και την οικονομία. Αποτελεί πρόκληση
γιατί συμβάλλει στη βελτίωση και προσαρμογή των δομών, ενώ είναι απειλή γιατί
ίσως δημιουργεί εφησυχασμό για το ό,τι είναι να συμβεί στους άλλους θα συμβεί
και σε εμάς». Διευκρινίζοντας ο κ. Καρατζάς, επισήμανε ότι «όλα όσα συμβαίνουν
σήμερα στην ελληνική οικονομία και αγορά έχουν γίνει εδώ και αρκετά χρόνια στο
εξωτερικό και κυρίως στις ΗΠΑ και την Ευρώπη. Η διαφορά είναι ότι στην Ελλάδα
όλα έγιναν γρήγορα, χωρίς καλά να δοθεί ίσως ο απαραίτητος χρόνος για να
ενσωματωθούν στην επιχειρηματική, επενδυτική και διοικητική κουλτούρα». Στο
πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η υπερβολή στη ζήτηση μετοχών που έζησε η
Σοφοκλέους το καλοκαίρι, όπως και η υπερβολή στην προσφορά από την οποία
δοκιμάζονται σήμερα οι τιμές των χρηματιστηριακών αξιών. «Είναι αλήθεια ότι η
αγορά διευρύνθηκε σημαντικά και γρήγορα από αρκετούς άπειρους επενδυτές, οι
οποίοι ήταν η βασική αιτία της αύξησης της ζήτησης μετοχών και, συνεπώς, της
αύξησης των τιμών. Σε αυτό συνέβαλε τόσο η αύξηση της προσφοράς τίτλων από την
ωρίμανση αρκετών αυξήσεων μετοχικών κεφαλαίων και την εισαγωγή νέων εταιρειών
στο Χρηματιστήριο όσο και η διεύρυνση των γνώσεων των επενδυτών».

Η Σοφοκλέους

Η Σοφοκλέους σήμερα, όπως άλλωστε η ελληνική οικονομία και αγορά γενικότερα,
«ακροβατεί» μεταξύ της ωριμότητας και της ανάπτυξης, προσπαθώντας να ξεπεράσει
τις παλιές συνήθειες και να περάσει στις νέες που δημιουργούνται. «Προς την
κατεύθυνση αυτή», επισημαίνει ο κ. Καρατζάς, «γίνεται προσπάθεια από όλες τις
πλευρές. Οι επιχειρήσεις προσπαθούν να αλλάξουν και να ενσωματώσουν στην
κουλτούρα τους τις αρχές εταιρικής διακυβέρνησης στα ευρωπαϊκά πρότυπα, οι
χρηματιστηριακές και εποπτικές αρχές προσαρμόζονται πλήρως τόσο σε λειτουργικό
όσο και σε οργανωτικό και θεσμικό επίπεδο με τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές. Σε
όλα αυτά όμως δεν μπορούν να μείνουν αμέτοχες οι τράπεζες και γενικότερα οι
εταιρείες του κλάδου των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών».

Ειδικά για τον κλάδο αυτό διανοίγονται νέοι δρόμοι και νέες συνθήκες, οι
οποίες επιβάλλουν σχεδόν τη ριζική αλλαγή της στρατηγικής τους σε όλα τα
επίπεδα. Οι αλλαγές αυτές ξεκινούν από την προσέγγιση του πελάτη – επενδυτή
και φτάνουν μέχρι την αλλαγή των προσφερόμενων υπηρεσιών. Για να γίνουν όμως
όλα αυτά απαιτείται αλλαγή στις δομές και στην παραδοσιακή αντίληψη που
υπάρχει για τα αποταμιευτικά και επενδυτικά προϊόντα.

«Αρκετά χρόνια πριν το είδαμε στις ΗΠΑ. Πριν από λίγα χρόνια το είδαμε στην
Πορτογαλία, στην Ισπανία και σε άλλες χώρες που αποτέλεσαν την πρώτη ομάδα των
χωρών – μελών στην ΟΝΕ. Εκεί υπήρξε ριζική αλλαγή στη στρατηγική των θεσμικών
επενδυτών και των τραπεζικών και ασφαλιστικών εταιρειών ως προς τα παρεχόμενα
προϊόντα και τους τρόπους διαχείρισης των διαθεσίμων τους». Οι απαιτήσεις των
επενδυτών και των αποταμιευτών είναι σημαντικά αυξημένες, καθώς έχουν μπροστά
τους πλήθος επενδυτικών επιλογών. Η επιτυχία, λοιπόν είναι να «συγκεντρώσει»
κανείς τις επενδυτικές επιλογές, να τις ταξινομήσει και να τις προσφέρει.
Ταυτόχρονα θα πρέπει να είναι σε θέση να «ράβει κουστούμια» στα μέτρα του κάθε
πελάτη – αποταμιευτή.

Τα νέα προϊόντα

«Με απλά λόγια θα δημιουργηθούν αποταμιευτικά προϊόντα, όπως για παράδειγμα ο
λογαριασμός ταμιευτηρίου, του οποίου το επιτόκιο δεν θα προέρχεται από την
εκμετάλλευση κεφαλαίων εκ μέρους της τράπεζας για χορηγήσεις, επενδύσεις κ.λπ.
Το επιτόκιο αυτό θα προέρχεται από συγκεκριμένες επενδύσεις που θα διαλέγει ο
αποταμιευτής. Για παράδειγμα, θα υπάρχει αποταμιευτικό προϊόν, του οποίου η
απόδοση θα προέρχεται από επενδύσεις σε συνάλλαγμα. Ταυτόχρονα, θα υπάρχουν
και άλλα τα οποία θα προέρχονται από μετοχές. Ένα κομμάτι της απόδοσης θα
είναι σταθερό και το υπόλοιπο θα εξαρτάται από την πορεία των επενδύσεων».

Η εξέλιξη, όμως, αυτή δημιουργεί χαρτοφυλάκια και συνεπώς οδηγεί σε αναλύσεις
όχι σε εθνικό επίπεδο, αλλά σε «διακλαδικό» και ταυτόχρονα σε «διευρωπαϊκό».
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι εάν ένα επενδυτικό προϊόν στηρίζεται σε μετοχές του
κλάδου των τηλεπικοινωνιών, οι αναλυτές δεν θα διακρίνουν ελληνικές και
ευρωπαϊκές εταιρείες, αλλά τις πιο υγιείς επιχειρήσεις του κλάδου ανεξαρτήτως
χώρας.

Η αλλαγή αυτή θα επιφέρει σημαντική μετακίνηση κεφαλαίων σε μετοχές εταιρειών
των κλάδων που θα προτιμηθούν. Συνεπώς, θα υπάρξει αντίστοιχη «εκροή»
κεφαλαίων από μετοχές εταιρειών, των οποίων οι κλάδοι δεν θα προτιμηθούν. Για
το λόγο αυτό απαιτείται από όλους προσαρμογή στη «νέα οικονομία». Όσον αφορά
στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα, αναπόφευκτα θα ενταχθεί στο νέο χάρτη. Οι
συνθήκες, όμως, αυτές επιβάλλουν 3 με 4 μεγάλα σχήματα, στα οποία μάλιστα
ενδεχομένως να υπάρξει συμμετοχή στο μετοχικό τους κεφάλαιο ξένων οίκων. Αυτό
βέβαια δεν σημαίνει ότι οι μικρότερες τράπεζες θα πεθάνουν. Βασικά έχουν να
διαλέξουν δύο δρόμους: ο ένας είναι να ενταχθούν σε ένα μεγάλο σχήμα, χάνοντας
την ευελιξία τους και τη δυνατότητα για εξειδίκευση. Ο άλλος είναι της
«μοναχικής καριέρας» με το συγκριτικό πλεονέκτημα της ευελιξίας και της
εξειδίκευσης, αλλά και τις εξατομίκευσης των παρεχόμενων προϊόντων προς τους
πελάτες τους.

Ποιος είναι ο Κώστας Καρατζάς

Ο Κώστας Β. Καρατζάς είναι σήμερα αντιπρόεδρος και γενικός διευθυντής του
ομίλου εταιρειών Ασπίς, όπως και μέλος διοικητικών συμβουλίων πολλών εταιρειών
του ιδίου ομίλου. Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε στο Τμήμα Πολιτικών και
Οικονομικών Επιστημών της Νομικής Σχολής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και αργότερα
στο Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον απ’ όπου έλαβε MSc in Economics. Ο κ.
Καρατζάς είναι έγγαμος και έχει δύο παιδιά. Ξεκίνησε ως αναλυτής επενδύσεων
στην ΕΤΕΒΑ και από τότε μέχρι σήμερα έχει διατελέσει σε επιτελικές θέσεις του
ιδιωτικού και δημόσιου τομέα μεταξύ των οποίων είναι εκείνες του οικονομικού
συμβούλου του υποδιοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος και του αντιπροέδρου της
Τράπεζας Κεντρικής Ελλάδος.