Παγκοσμιοποίηση και μικρομεσαίες επιχειρήσεις

Διευθύνων σύμβουλος της Μελισσοκομικής Εταιρείας Αττική, μέλος Δ.Σ. του ΣΕΒΤ

Τον τελευταίο καιρό παρακολουθούμε ιδιαίτερα έντονα τις επιπτώσεις της
«παγκοσμιοποίησης», στη διεθνή αλλά και ιδιαίτερα στην ελληνική αγορά.
Δικαιολογημένες οι ανησυχίες των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, καθώς οι λύσεις
που προτείνονται, καταλήγουν κυρίως στις συγχωνεύσεις, στις συμμαχίες και στον
γιγαντισμό των επιχειρήσεων, λύσεις δύσκολες ή ανέφικτες για τις μικρομεσαίες.
Η δική μου άποψη είναι ότι οι ΜΜΕ έχουν τύχη και μέλλον απέναντι στους
«γίγαντες», αν μάθουν να δρουν τοπικά, αλλά να σκέπτονται παγκόσμια και αν
εκσυγχρονιστούν ώστε να παραμείνουν ανταγωνιστικές σε διεθνές επίπεδο. Στην
εποχή μας παρατηρούνται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα φαινόμενα:

* Στις παγκόσμιες αγορές, παράλληλα με τα προϊόντα μαζικής κατανάλωσης με
κοινά αποδεκτές προδιαγραφές, δημιουργούνται τάσεις για τοπικά προϊόντα με
ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.

* Το ηλεκτρονικό εμπόριο δίνει διέξοδο σε επιχειρήσεις εγκλωβισμένες μεταξύ
των γιγάντων της λιανικής.

* Η σύγχρονη τεχνολογία παρέχει και στις μικρές επιχειρήσεις την ευελιξία και
την καινοτομία που απαιτούν οι σημερινές συνθήκες.

* Η διάχυση της πληροφορίας κάνει εύκολη την πρόσβαση στη σύγχρονη
τεχνογνωσία.

Με τα δεδομένα αυτά, οι ΜΜΕ μπορούν να προβάλλουν τοπικά προϊόντα παγκοσμίως,
με συνέπεια κλάδοι ολόκληροι να εκσυγχρονισθούν και να αναπτυχθούν αυτοδύναμα.
Αυτά, όμως, δεν γίνονται από τη μία στιγμή στην άλλη. Προϋποθέτουν προσπάθειες
πολλών ετών, ίσως δεκαετιών, για να λειτουργήσουν και να αποδώσουν, τόσο σε
επίπεδο κλαδικό όσο και σε επίπεδο μεμονωμένης επιχείρησης. Προϋποθέτουν
σταθερή και συνεχή ανοικτή επικοινωνία και συνεργασία με όλους που
ενδιαφέρονται και μπορούν να βοηθήσουν τον κλάδο. Πιο απλά, απαιτούν «άνοιγμα»
της επιχείρησης προς το κοινωνικό – οικονομικό της περιβάλλον. Μια παρόμοια
προσπάθεια, βεβαίως, προϋποθέτει τον επαναπροσδιορισμό του επιχειρηματικού
οράματος στα σημερινά δεδομένα και την επαναδιατύπωση της εφαρμοστέας
στρατηγικής. Τελικά, πιστεύω ότι αξίζει τον κόπο, γιατί οδηγεί στην επιβίωση
του κλάδου και της εταιρείας μέσα από τις σύγχρονες εξελίξεις. Ήδη στη
μελισσοκομία, εδώ και αρκετά χρόνια, εμείς επενδύουμε σε αυτές τις αρχές με
ελπιδοφόρα αποτελέσματα. Μολονότι πρόκειται για οικονομικό χώρο μικρού
μεγέθους, αυθύπαρκτο, χωρίς καμιά στήριξη από πουθενά, έχουν μπει οι βάσεις
για τη βιωσιμότητα του κλάδου, παρά την παγκοσμιοποίηση και παρά τις ριζικές
αλλαγές, οι οποίες σημειώνονται τελευταία στη γεωργία.