Επιδιώκει τη σύγκριση

Ξένισε πολλούς η σκληρή επίθεση του Κώστα Σημίτη στον Κώστα Καραμανλή, είτε
επώνυμα είτε με τον όρο «ηγεσία» της Ν.Δ.

Η επίθεση αυτή, που κατέλαβε το 1/4 της ομιλίας του Πρωθυπουργού στο Ηράκλειο,
είχε δύο αποτελέσματα:

* Πρώτον, έδωσε στους ακροατές του ­ χιλιάδες οπαδούς τού ΠΑΣΟΚ ­ τη
δυνατότητα να πανηγυρίζουν με κάθε τρόπο, ο Κ. Σημίτης άλλωστε δεν τους είχε
δώσει κατά το παρελθόν πολλές ευκαιρίες να εκφραστούν μέσα από τέτοιες
αναφορές. Και

* Δεύτερον, προδιέγραψε το νέο είδος επιθετικής στρατηγικής που ακολουθεί το
ΠΑΣΟΚ στην αντιπαράθεσή του με τη Νέα Δημοκρατία.

Νέα στρατηγική

Η νέα αυτή στρατηγική, που στην πραγματικότητα σηματοδοτεί μια καινούργια
επικοινωνιακή τακτική για το ΠΑΣΟΚ, έχει ως στόχο να δημιουργήσει συνθήκες
πόλωσης στην προεκλογική περίοδο, έτσι ώστε να μεγιστοποιηθεί η συσπείρωση των
ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ. Δεν είναι βεβαίως η πρώτη φορά που στη διάρκεια της
προεκλογικής περιόδου δημιουργείται σκηνικό πόλωσης και συγκρουσιακή κατάσταση
ανάμεσα στα δύο μεγάλα κόμματα. Αλλά είναι η πρώτη φορά που παίρνει αυτήν την
τόσο προσωπική μορφή.

Όπως εύκολα μπορεί να συμπεράνει κανείς από το κείμενο της ομιλίας του
Πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη στο Ηράκλειο, το ΠΑΣΟΚ αναδεικνύει ως τον ένα πόλο
της αντιπαράθεσης τον Κώστα Καραμανλή. Ο Πρωθυπουργός επιστράτευσε μια σειρά
επιθετικών προσδιορισμών για να πείσει ­ όχι δύσκολα ­ το ακροατήριό του στο
Ηράκλειο ότι ο κ. Καραμανλής δεν έχει τις γνώσεις και την πείρα να κυβερνήσει.

Τα εθνικά θέματα

Είναι προφανές ότι ο στόχος του δεν ήταν να εκμαιεύσει από το πλήθος το
σύνθημα «Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά». Στόχος του ήταν, όπως εξηγεί το
επικοινωνιακό επιτελείο της κυβέρνησης, να αναδείξει το ατού που λέγεται Κ.
Σημίτης (ο σοβαρός, ικανός, ευπρεπής, οργανωμένος ηγέτης), αλλά και να το
αντιδιαστείλει με το τι αντιπροσωπεύει ­ κατά την εκτίμησή τους ­ ο Κ.
Καραμανλής. Ότι δηλαδή, πάντα σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του επικοινωνιακού
επιτελείου της κυβέρνησης, ο πρόεδρος της Ν.Δ. δεν έχει καμία σχέση με τα
θέματα διακυβέρνησης της χώρας, τα οποία εν πολλοίς αγνοεί και δεν έχει
ικανότητες να ανταποκριθεί στις δυσκολίες που συνεπάγεται ο ρόλος τού
πρωθυπουργού. Στοιχεία τα οποία μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο τα εθνικά θέματα,
αν αναλάβει την ευθύνη της διαχείρισής τους…

Και εντάσσει αυτή τη σύγκριση μεταξύ των Κ. Σημίτη – Κ. Καραμανλή στη
στρατηγική τής σύγκρουσης των δύο κομμάτων. Πρόκειται στην ουσία για μία άλλη
πλευρά της παραδοσιακής πόλωσης ανάμεσα στη «συντήρηση» και την «πρόοδο», στη
«δημοκρατική παράταξη» και τη «Δεξιά», το «φως» και το «σκοτάδι», της
δεκαετίας του ’80, αλλά και μεταγενέστερα έως και το 1996.

Μία μορφή πόλωσης που σήμερα εγκαταλείπεται, καθώς κρίνεται ότι μπορεί και να
λειτουργήσει ως μπούμερανγκ, αφού κυβέρνηση και αντιπολίτευση διεκδικούν
κεντρώες ψήφους.

Η απάντηση

Το παιχνίδι, όμως, δεν παίζεται μόνο από έναν. Παίζεται από δύο και γι’ αυτό
το καλύτερο σενάριο για το επικοινωνιακό επιτελείο της κυβέρνησης είναι η Ν.Δ.
και ο αρχηγός της να απαντήσουν επί των αναφορών του Πρωθυπουργού.

Αλλά ακόμη και αν δεν απαντήσουν σύντομα, κάποια στιγμή θα αναγκασθούν να το
κάνουν, πιστεύουν τα στελέχη του επιτελείου του ΠΑΣΟΚ. Για τον λόγο αυτό, οι
επόμενες ομιλίες τού κ. Σημίτη θα έχουν ανάλογες ή και βαρύτερες αναφορές για
τον Κ. Καραμανλή.

Όπως ανέφερε μάλιστα ένας συνεργάτης του Πρωθυπουργού: «Κάποια στιγμή θα
αναγκαστεί να απαντήσει, να δείξει δηλαδή ότι έχει γνώση των θεμάτων. Και τότε
θα πιστοποιηθεί η πλήρης ανυπαρξία του».

Όμως, αυτό που δείχνουν να ξεχνούν τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ είναι ότι αυτή η
ιστορία δεν είναι καινούργια. Έχει επαναληφθεί κατά το παρελθόν και μάλιστα με
σκληρό τρόπο για το ΠΑΣΟΚ. Ήταν το 1994, στις δημοτικές εκλογές, όταν ο Θ.
Πάγκαλος αναγόρευσε τον Δ. Αβραμόπουλο σε «κύριο τίποτα» και «μέτριο υπάλληλο»
και έχασε τις εκλογές.

Η τότε τακτική του Δ. Αβραμόπουλου; Δεν απαντούσε στον επικριτή του. Έχει
λοιπόν ενδιαφέρον τώρα να δούμε αν ο Κ. Καραμανλής θα απαντήσει στον Κ. Σημίτη
ή θα ακολουθήσει την τακτική τού δημάρχου Αθηναίων…