ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Είναι εγκληματίες

Όχι, δεν είναι «ασυνείδητοι» αυτοί που βάζουν φόλες και σκοτώνουν τα σκυλιά,
όπως τους χαρακτηρίζουν στα δελτία ειδήσεων, παρουσιάζοντας τις φρικτές
εικόνες των κουταβιών που ξεψυχάνε σπαράζοντας, καθώς το δηλητήριο ή το γυαλί
ξεσκίζει τα σπλάχνα τους. Ο όρος είναι επιεικής. Είναι η αμηχανία μας μπροστά
στο ανθρώπινο θηρίο, η άρνησή μας να παραδεχτούμε αυτό που πραγματικά
συμβαίνει και να το αντιμετωπίσουμε όπως του αρμόζει.

Η αλήθεια είναι ότι αυτός που σκοτώνει ζώα, αυτός που τα κακοποιεί, τα
βασανίζει, τα χτυπάει, είναι εγκληματίας. Χειρότερα: πιο δειλός από τον
εγκληματία. Γιατί αυτό που πραγματικά θα ήθελε να κάνει είναι να σκοτώσει, να
βασανίσει, να κακοποιήσει άνθρωπο, αλλά δεν τολμάει ούτε του επιτρέπεται,
άλλωστε. Είναι ο ίδιος που, ενδεχομένως, δέρνει τη γυναίκα του, τιμωρεί σκληρά
τα παιδιά του (ή και τα κακοποιεί), τσακώνεται με τους γείτονες για ψύλλου
πήδημα ή κάνει καταγγελίες στην αστυνομία (συχνά ανώνυμες).

Στρέφει τη βία που κουβαλάει μέσα του στους αδύναμους. Τα ζώα είναι εύκολος
στόχος. Και θα συνεχίσουν να είναι όσο θεωρούνται από τον νόμο πράγματα και
όχι πλάσματα, όσο το αρμόδιο υπουργείο δεν θεσπίζει μέτρα ­ από αυτά που
χρόνια προτείνουν οι φιλοζωικές οργανώσεις ­ για τα αδέσποτα, όσο δεν υπάρχει
παιδεία σεβασμού προς τους άλλους (και τα ζώα είναι άλλος), όσο εμείς
μένουμε παθητικοί ­ έστω και αγανακτισμένοι ­ θεατές τέτοιων εγκλημάτων.

Ακόμη κι αν μπορείτε να ξεχάσετε τα πονεμένα βλέμματα των δηλητηριασμένων
σκυλιών και τα σπαρακτικά κλάματα του πόνου τους, ακόμη κι αν δεν τα
συμπαθείτε ή σας ενοχλεί η παρουσία τους, σκεφθείτε: Ένας άνθρωπος που κάνει
τέτοιες αποτρόπαιες πράξεις δεν είναι επικίνδυνος και για σας;