Καλώς όρισες… σύντροφε!

Κάποτε στο ΠΑΣΟΚ, στα δύο πρώτα του χρόνια, η λέξη «σύντροφος» ακουγόταν
και δεν ακουγόταν. Στελέχη προερχόμενα από την Ένωση Κέντρου δεν συμφωνούσαν
με τον όρο, ο οποίος τελικώς επικράτησε, ύστερα από πολλές «μάχες»…

Και μπορεί στην Πάτρα να παραιτήθηκε από τη Νομαρχιακή Επιτροπή, εις ένδειξη
διαμαρτυρίας, η κυρία Αντωνέλη, διότι θα είναι υποψήφιος ο κ.
Κοντογιαννόπουλος, υπουργός Παιδείας όταν εφονεύθη ο καθηγητής Νίκος
Τεμπονέρας, ωστόσο, προχθές στην Καλλιθέα, ένα παλιό μέλος του ΠΑΣΟΚ όταν τον
είδε στον δρόμο τού φώναξε: «Σύντροφε, δεν μας μιλάς;». Ο πρώην υπουργός
κοντοστάθηκε, στην αρχή έκπληκτος.

Πέρασαν λίγα δευτερόλεπτα, χαμογέλασε και ανταπάντησε: «Με συγχωρείς, αλλά
βιάζομαι να πάω σε μία Τοπική Οργάνωση, όπου μ’ έχουν καλέσει».

Προ ημερών, ο πρόεδρος της Βουλής Απόστολος Κακλαμάνης είχε πλέξει το εγκώμιο
του «κοινοβουλευτικού άνδρα Βασίλη Κοντογιαννόπουλου» στην Ηλιούπολη.

Ο ίδιος πάντως στο φυλλάδιο που έχει κυκλοφορήσει εξηγεί ότι η προσχώρηση στο
ΠΑΣΟΚ δεν ήταν μία επιλογή της στιγμής, αλλά ώριμος καρπός και απόφαση ύστερα
από περίσκεψη «να συμπορευθώ με τον Κώστα Σημίτη και το ΠΑΣΟΚ».

Και παρά τις διαμαρτυρίες ορισμένων, ένα στοιχείο τον κάνει αποδεκτό σε
άλλους. Στο φυλλάδιό του περιλαμβάνει θετικές γι’ αυτόν απόψεις στελεχών από
πολλούς πολιτικούς χώρους, με πλέον χαρακτηριστική αυτή του προέδρου του ΣΥΝ
Νίκου Κωνσταντόπουλου, ο οποίος ήταν συμμαθητής του στο Βαρβάκειο.

Ήδη, ο κ. Κοντογιαννόπουλος, ο οποίος είχε παραιτηθεί από υπουργός μετά τον
φόνο του καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα για τον οποίο η τότε αντιπολίτευση ­ το 1991
­ τον είχε κατηγορήσει ως ηθικό αυτουργό, δέχεται τις προσκλήσεις από τις
Τοπικές Οργανώσεις του ΠΑΣΟΚ τη μία μετά την άλλη…

*Αλλά, αν για το ΠΑΣΟΚ η πλέον… επώνυμη μετεγγραφή ήταν αυτή του κ.
Κοντογιαννόπουλου, εκτός εκείνης του κ. Σπύρου Βούγια από τη Θεσσαλονίκη, ο
οποίος και ενετάχθη σε εκλόγιμη θέση στο Επικρατείας, το ΚΚΕ σ’ αυτές τις
εκλογές έχει κάνει την… έκπληξη, παρά την έντονη διαφωνία του πρώην
αντιπροέδρου της Βουλής Μήτσου Κωστόπουλου ως προς τις «διευρύνσεις».

Δεν συμπεριέλαβε απλώς στο ψηφοδέλτιο της Α’ Αθήνας τη δημοσιογράφο Λιάνα
Κανέλλη. Ο «Ριζοσπάστης» τής έχει προσφέρει φιλόξενα τις σελίδες του να
αρθρογραφεί.

Κι όταν ρωτάς στελέχη του κόμματος πώς αποδέχθηκαν την υποψηφιότητα της κ.
Κανέλλη, η οποία εθεωρείτο στη δεκαετία του ’70 «αγαπημένο παιδί της Ν.Δ.» και
λίγο αργότερα του ΚΟΔΗΣΟ, η απάντηση είναι παρόμοια.

«Τα χρόνια πέρασαν», λένε. «Άλλαξαν πολλά στην Ευρώπη, αλλά και στα Βαλκάνια.
Η Κανέλλη δεν έμεινε αμέτοχη. Καταδίκασε έμπρακτα τη σφαγή και τους
βομβαρδισμούς των Αμερικανών εις βάρος των Σέρβων στα Βαλκάνια, τη νέα τάξη
πραγμάτων που θέλουν να επιβάλουν».

Τα ίδια στελέχη προσθέτουν: «Η Λιάνα είναι μία δημοσιογράφος που δεν είχε
ανάγκη το βουλευτιλίκι. Από τις πιο γνωστές και πετυχημένες στον κλάδο της,
κατανοεί και διακηρύσσει ότι μόνον μ’ ένα ευρύ “λαϊκό μέτωπο” μπορεί κανείς ν’
αντισταθεί».

*Στη Ν.Δ. οι μετεγγραφές ήταν περισσότερο… επανεγγραφές, με περισσότερο
εντυπωσιακές αυτές του αρχηγού των Φιλελευθέρων Στέφανου Μάνου και του πρώην
ευρωβουλευτή της Πολιτικής Άνοιξης Νικήτα Κακλαμάνη. Βεβαίως, η μετεγγραφή του
κ. Μάνου προκάλεσε αντιδράσεις στο κόμμα του. Πολλά στελέχη διαφώνησαν.

Ωστόσο, η επάνοδος του πρώην υπουργού ήταν και η σημαντικότερη «διεύρυνση» της
Ν.Δ. αλλά και βοήθεια προς τον αρχηγό της Κώστα Καραμανλή. Η επίσημη εκδοχή
ήταν ότι «συμφώνησαν προγραμματικά η Ν.Δ. και οι Φιλελεύθεροι σε θέματα
δικαιοσύνης». Και ότι ο κ. Μάνος είχε θέσει ως προϋπόθεση για τη συνεργασία
του με κάποιο άλλο κόμμα «να συμφωνήσει μαζί του σε κάποιο τουλάχιστον μεγάλο
ζήτημα».

Στην ουσία, όμως, στη Ν.Δ. είναι πολύ ευχαριστημένοι με τη μετεγγραφή. Ξέρουν
ότι όχι μόνον δεν θα υπάρξουν διαρροές, αλλά θα πάρουν και τις περισσότερες
ψήφους του κόμματος των Φιλελευθέρων.

*Κάτι ανάλογο, όμως, λένε συνέβη και στον χώρο της Αριστεράς, με τη μετεγγραφή
του Γιάννη Μπανιά, γραμματέα του ΑΚΟΑ. Αφού τον… περιτριγύρισαν επίμονα δύο
κόμματα, το ΚΚΕ και το ΔΗΚΚΙ, τελικώς η συνεργασία κατοχυρώθηκε με την
ανανεωτική Αριστερά, στην οποία ο κ. Μπανιάς εντάσσει και τον Συνασπισμό.

«Πώς να μη δεχθούμε τον Γιάννη; Τι ερώτηση είναι αυτή;», αναρωτιέται ο
υπεύθυνος Τύπου του ΣΥΝ Δημήτρης Παπαδημούλης. «Πάντα αγωνίστηκε στον χώρο της
ανανεωτικής Αριστεράς. Όσο για τον Μανόλη Γλέζο, που τέθηκε επικεφαλής του
ψηφοδελτίου Επικρατείας, αυτός είναι σύμβολο όχι μόνον για την Αριστερά αλλά
για την Ελλάδα».

Όσο για τον ίδιο τον Γιάννη Μπανιά, ο οποίος διακηρύσσει εδώ και πολλούς μήνες
ότι πρέπει να ενισχυθούν τα μικρότερα κόμματα της Βουλής για «να υπάρχει ένα
αντίβαρο στην αλαζονεία των μεγάλων», όπου βρει και όπου σταθεί λέει:
«Αισθάνομαι σαν στο σπίτι μου».

*Ανάλογο είναι το κλίμα και στο ΔΗΚΚΙ, όπου όχι απλά αποδέχονται όσους
εγγράφονται σ’ αυτό, αλλά πολλές φορές το… γιορτάζουν. Αυτό έχει γίνει για
πολλά στελέχη που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ (π.χ. Μ. Δασκαλάκης, Τ. Παπάς, Μ.
Μουζάκης, Κ. Μπαντουβάς, Α. Ναξάκης), και κυρίως για τον πρώην δήμαρχο της
Αθήνας και πρώην γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κυβερνώντος
κόμματος Δημήτρη Μπέη.

Στην περίπτωση αυτή, αρκετά στελέχη του ΠΑΣΟΚ κατηγόρησαν όσους έφυγαν.
Μάλιστα, ο υπουργός Παιδείας Γεράσιμος Αρσένης προσπάθησε ν’ ανακόψει την
πορεία του κ. Μπέη, αλλά εις μάτην.

«Οι αγώνες μας ήταν κοινοί, για τη δημοκρατία και την κοινωνική δικαιοσύνη»,
ήταν οι κοινές δηλώσεις των κ.κ. Τσοβόλα και Μπέη, ο οποίος προέβη σε
σκληρότερους χαρακτηρισμούς για «το σημερινό ΠΑΣΟΚ» απ’ ό,τι ο πρόεδρος του
ΔΗΚΚΙ, επιβεβαιώνοντας τη ρήση: «Όπως και στο ποδόσφαιρο, οι “παίκτες”
γίνονται περισσότερο ορμητικοί…».