Δεύτερο σχόλιο

* Την περίμενε καιρό τη μεγάλη νίκη ο ΠΑΟΚ. Το ότι την κατέκτησε δεν
σημαίνει βέβαια ότι από δω και μπρος όλα θα είναι εύκολα. Μπορεί να βοηθήσει
ωστόσο να μειωθεί η δυσπιστία απέναντι σε ένα σύνολο που δεν του λείπουν οι
αρετές και, ιδίως, απέναντι σε έναν προπονητή που δεν έχει πια τίποτα να
αποδείξει.
* Το 4-0 επί του Ηρακλή έχει και συμβολική σημασία. Όχι μόνο για τους
προφανείς λόγους: την επιστροφή του Αναστασιάδη σε ένα χώρο που δεν μπορεί να
πάψει να τον αισθάνεται δικό του, την ήττα του πρώτου γύρου, που ουσιαστικά
σήμανε την ώρα της κρίσης για την ομάδα του Χάαν. Μεγαλύτερες διαστάσεις
παίρνει η επικράτηση επί ενός αντιπάλου που ξαφνικά ένιωσε εντελώς
παντοδύναμος και το χθεσινό σκορ έχει την ιδιότητα να τον επαναφέρει στην
πραγματικότητα.
* Ο καλλιεργημένος κυρίως από τα μέσα ενημέρωσης θόρυβος που συνόδευσε
την αλλαγή ιδιοκτησιακού καθεστώτος στον Ηρακλή είναι ένα παράδειγμα προς
αποφυγήν για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Είναι τόσες οι πραγματικές αδυναμίες του
πρωταθλήματός μας, ώστε δεν υπάρχει απολύτως κανένας λόγος να τις επιβαρύνουμε
με την εντύπωση πως τη διαφορά την κάνουν οι παράγοντες και όχι οι παίκτες.
* Το ξύπνημα του ΠΑΟΚ έχει και μιαν άλλη διάσταση δικαιοσύνης, που
αφορά τον νέο προπονητή του. Όσοι βιάστηκαν να ξεγράψουν τον μύθο του
Μπάγιεβιτς (ένα μύθο που δεν γράφηκε με λόγια αλλά με δουλειά και αποτελέσματα
στο γήπεδο) δεν κάνουν τόσο κακό στον ίδιο αλλά, και πάλι, στο ποδόσφαιρο
συνολικά. Όπου κι αν πήγε, ο Μπάγιεβιτς ένα μόνο πράγμα ζήτησε· χρόνο για να
δουλέψει. Οι φίλαθλοι του ΠΑΟΚ, οι πρώτοι ενδιαφερόμενοι, είχαν την ενστικτώδη
γενναιοδωρία να του τον δώσουν και δεν θα χάσουν.
* Ο άλλος μεγάλος κερδισμένος αυτής της αγωνιστικής, ο Πανιώνιος,
περνάει τόσες διακυμάνσεις απόδοσης και αποτελεσμάτων, που θα ήταν περίεργο να
μιλήσει κανείς εδώ για βιασύνη ή για βραδυπορία. Δεν μπορεί πάντως να είναι
τυχαίο ότι τις βάσεις αυτής της ομάδας (έστω και μόνο με την προετοιμασία της)
έβαλε ο μόνος άλλος Έλληνας-ξένος προπονητής που μπορεί να συγκριθεί με τον
Μπάγιεβιτς, ο Γιάτσεκ Γκμοχ.
*Ο χρόνος είναι σύμμαχος όχι μόνο για τους τολμηρούς αλλά και για τους
υπομονετικούς. Το ξέρει, άραγε, ο Χούτος που ξεκίνησε σαν σίφουνας (που είναι)
την ελληνική του καριέρα; Οι επόμενες βδομάδες θα δείξουν.













