Ρεπορτάζ από… τα θρανία

Η παρουσία τους κρύβει πάντα ένα μυστήριο: είναι περιοδικό ή εφημερίδα;
Έγχρωμο ή μαυρόασπρο; Σε χαρτί ιλουστρασιόν ή ταπεινό Α4 φωτοτυπικού; Με ή
χωρίς χορηγούς; Και αν όχι, πώς στο καλό τα κατάφεραν και συγκέντρωσαν τα
χρήματα για την έκδοση;

Οι φάκελοι με τις ταχυδρομικές σφραγίδες απ’ όλη τη χώρα (και την Κύπρο)
κρύβουν μέσα τους μαθητικό ελεύθερο χρόνο, που επενδύεται σε δημιουργική
γραφή. Είναι τα έντυπα τα οποία στέλνουν οι ίδιοι οι μαθητές ή τα σχολεία τους
για τη συμμετοχή στον έβδομο (πια) Πανελλήνιο Διαγωνισμό Μαθητικών Εντύπων των
«ΝΕΩΝ».

Τους περιμένουμε κάθε χρόνο αυτή την εποχή, γιατί κουβαλούν τη φρεσκάδα της
περασμένης άνοιξης (όπως επιτάσσουν οι όροι του διαγωνισμού) και την
ανυπομονησία της έναρξης μιας νέας σχολικής χρονιάς. Μπορεί να μην είναι
ακριβώς εκδόσεις που ακολουθούν την επικαιρότητα. Όμως, τι σημασία έχει; Οι
προβληματισμοί, οι ανησυχίες, οι αντιρρήσεις και οι καλές ιδέες είναι πάντα
επίκαιρες. Οι μαθητές δεν έμειναν ασυγκίνητοι ούτε από τους ΝΑΤΟϊκούς
βομβαρδισμούς στη γειτονιά των Βαλκανίων ούτε από τις μικρές και μεγάλες
στιγμές του χρόνου που πέρασε.

Ιδού ορισμένα από τα δείγματα της δουλειάς τους:

«ΜΑΘΗΤΙΚΟΙ ΠΑΛΜΟΙ»

του 1ου Γυμνασίου Χανίων

Στο τεύχος του περασμένου Μαΐου έκαναν βασικό θέμα στο περιοδικό τους τη
«Διαφορετικότητα και το δικαίωμα σ’ αυτή». Έφτιαξαν ομάδες εργασίας και
προσπάθησαν να ξεκαθαρίσουν μέσα από λογοτεχνικά κείμενα και την τηλεοπτική
προσέγγιση πώς παρουσιάζεται ο «διαφορετικός». Ένα θέμα που απασχολεί
ιδιαίτερα την πολυπολιτισμική μαθητική κοινότητα του 1ου Γυμνασίου Χανίων.

Η Ομάδα Λογοτεχνίας ξεσκόνισε τη «Λωξάντρα», την «Αιολική Γη» και τον «Μικρό
Σουκρή», ψάχνοντας πίσω από τις λέξεις να εντοπίσει την έννοια της
διαφορετικότητας «αν οι ξένοι είναι Τούρκοι». Έκαναν ακριβώς το ίδιο σε
κείμενα των Μυριβήλη, Βενέζη, Θεοτοκά και Ακρίτα, απαντώντας στο ερώτημα «αν
οι ξένοι είναι Ευρωπαίοι» Άλλες ομάδες εργασίας δούλεψαν το θέμα της
«Διαφορετικότητας» με κριτήρια την ηλικία, τα ατομικά χαρακτηριστικά, την
κοινωνική κατάσταση. Τέλος, μία ομάδα εργάστηκε για το ίδιο θέμα
παρουσιάζοντάς το μέσα από την οπτική τού τηλεοπτικού δελτίου ειδήσεων.

«ΙΛΙΟ… ΣΠΟΡΟΙ»

των μαθητών του 3ου Λυκείου Ιλίου

«Κάντε Έρωτα Όχι Πόλεμο», λένε οι «Ιλιόσποροι» στο εξώφυλλο του τεύχους,
καταθέτοντας μέσα από το σύνθημα της γενιάς που αμφισβήτησε το Βιετνάμ τη δική
της άποψη για τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ στο Κοσσυφοπέδιο. Οι μαθητές γράφουν
τις σκέψεις τους για το ίδιο θέμα, συνδέοντας το σκάνδαλο Λιουίνσκι με τις
αποφάσεις Κλίντον και Ολμπράιτ. Τα Βαλκάνια μετατράπηκαν σε ένα απέραντο
σταχτοδοχείο, όμως οι καπνοί που μας πνίγουν, όσο πυκνοί κι αδιαπέραστοι κι αν
είναι, μας αφήνουν να δούμε πεντακάθαρα το μέγεθος της ανανδρίας τους». Στο
ίδιο τεύχος υπάρχουν ρεπορτάζ για τις συμμορίες εφήβων, συνεντεύξεις από
χειριστές της Πολεμικής Αεροπορίας, αφιέρωμα στον Νικόλα Άσιμο, το πείραμα της
Φιλαδέλφειας, τον Καβάφη και τα λειτουργικά συστήματα των υπολογιστών.

«Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΥΛΑ ΜΑΣ»

των μαθητών του Διαπολιτισμικού Δημοτικού Σχολείου Σαπών Ροδόπης

Η φωτογραφία τής Νίνας Σαακιάν, η οποία παρέλαβε το βραβείο για το Καλύτερο
Ρεπορτάζ από τα χέρια του υπουργού Τύπου Δημήτρη Ρέππα, κυριαρχεί στο
πρωτοσέλιδο της εφημερίδας που βγάζουν εδώ και ένδεκα χρόνια (μπράβο σε
όλους!) οι μαθητές από τις Σάπες. Το τι τράβηξε η καρδούλα τής Νίνας μέχρι να
μάθει γιατί τη φώναξε ο διευθυντής εκείνη την ημέρα στο γραφείο του, το
διαβάζουμε στη σελίδα 6 του ίδιου τεύχους. Υπό την διακριτική συμπαράσταση του
διευθυντή τους κ. Κεραμυδά οι μαθητές γράφουν μέσα από τα δικά τους βιώματα
«τι σημαίνει να είσαι πρόσφυγας» και μιλούν έξω από τα δόντια για τόσο πεζά
θέματα, όπως «το νοικοκυριό κι εμείς τα παιδιά».

«TEENEWS»

των μαθητών της Β’ τάξης του Λανίτειου Λυκείου στη Λεμεσό

Στην αγγλόφωνη έκδοση της εφημερίδας από την Κύπρο διαβάζουμε τα νέα από τη
ζωή του σχολείου, ανασκόπηση των σπουδαιότερων γεγονότων του περασμένου αιώνα,
τις απόψεις μαθητών για τους ΝΑΤΟϊκούς βομβαρδισμούς στη Γιουγκοσλαβία και
πλήθος ερευνών, που έγιναν με τη μέθοδο του ερωτηματολογίου, για τη σχολική
ζωή. Το θέμα των βομβαρδισμών παρουσιάζεται και στο βασικό πρωτοσέλιδο άρθρο
της εφημερίδας, με τίτλο «Το ΝΑΤΟ σκοτώνει για ανθρωπιστικούς λόγους».

«ΑΠΟ ΤΗ ΛΙΜΝΗ… ΣΤΙΣ ΠΡΕΣΠΕΣ»

Γυμνάσιο – Λύκειο Λίμνης Ευβοίας

Οι μαθητές από τη Λίμνη επισκέπτονται τις Πρέσπες και βγάζουν ένα τεύχος
οικολογικό και ανθρώπινο. Γράφουν για τους υγροβιότοπους, δημοσιεύουν
φωτογραφίες και στοιχεία, ενημερώνονται για τις βιολογικές καλλιέργειες, τους
παρόχθιους ιστορικο-αρχαιολογικούς χώρους, κάνουν «βαρκάδα στη λίμνη του
χρόνου», σημειώνουν πως «όταν οι αριθμοί ευημερούν, ο κόσμος πεθαίνει» και
αναλύουν γιατί οι 6.500 κάτοικοι της περιοχής έγιναν… 1.500. Η επίσκεψη των
μαθητών έγινε στο πλαίσιο των Προγραμμάτων Κινητικότητας Μαθητών που
επιχορηγούνται από το Β’ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης. Συγκεκριμένα, το Γυμνάσιο
και το Λύκειο Λίμνης πέτυχαν την έγκριση του προγράμματος «Λίμνη –
Υγροβιότοπος Πρεσπών, Κοινωνικές και Εκπαιδευτικές Προσεγγίσεις», στο οποίο
συμμετείχαν 30 μαθητές και οκτώ καθηγητές.

«ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΦΩΝΕΣ»

της μαθητικής κοινότητας της Ε1 τάξης, 16ο Δημοτικό
Αμαρουσίου

Τι ανακάλυψαν, που λέτε, οι συνάδελφοι σκαλίζοντας λιγάκι το παρελθόν; Μα την
ιστορία του δήμου τους. Που δίνει μια εντελώς διαφορετική εικόνα από το
Μαρούσι του σήμερα, γι’ αυτό την κατέγραψαν σε ένα εξαιρετικό αφιέρωμα. Ιδού
λοιπόν το Μαρούσι και οι Μαρουσιώτες: «Οι Μαρουσιώτες έκαναν γεωργικές
εργασίες, φύτευαν αμπέλια, στάρια, πατάτες και είχαν πολλές ελιές. Όμως, εκτός
από τις αγροτικές δουλειές, πολλοί δούλευαν σαν νερουλάδες κουβαλώντας με
στάμνες νερό στην Αθήνα που δεν είχε. Τις στάμνες τις γέμιζαν απ’ τις βρύσες
με τα λιονταράκια στην πλατεία Κασταλίας. Άλλοι πάλι δούλευαν αγωγιάτες,
κυρίως τα καλοκαίρια. Περίμεναν με τα γαϊδουράκια στον σταθμό του τρένου που
έρχονταν οι Αθηναίοι και τους μετέφεραν στην Πεντέλη για εκδρομή ή στα
Μελίσσια, όπου ήταν τότε γεμάτα σανατόρια για αρρώστους με φυματίωση».