Ελληνοϊταλική συμμαχία για το ούζο

Να παραμείνει ελληνικό το ούζο και να δευσμευτεί η Νότια Αφρική ότι δεν θα
χρησιμοποιεί ούτε και θα παράγει παρόμοια προϊόντα, διεκδικούν οι Έλληνες
παραγωγοί, υποστηρίζοντας πως κάτι τέτοιο πλήττει τις ελληνικές εξαγωγές αλλά
και την εγχώρια αγορά και μάλιστα σε μία χρονική στιγμή, όπου το ελληνικό
παρουσιάζει συρρίκνωση των πωλήσεών του και στην εγχώρια και την ξένη αγορά.

Και ενώ το θέμα βρίσκεται σε εξέλιξη, οι Ευρωπαίοι εταίροι διαβεβαίωσαν, όπως
ανέφερε στη Βουλή, στα τέλη Ιανουαρίου ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών
Χρήστος Ροκόφυλλος, ότι η παραγωγή και η εμπορία του εθνικού ποτού «ούζο»
προστατεύεται πλήρως από τους κοινοτικούς κανόνες. Τόνισε μάλιστα πως η χώρα
μας θα προχωρήσει σε όλες τις νόμιμες ενέργειες, προκειμένου να κατοχυρώσει
διεθνώς την εμπορική ονομασία του ελληνικού προϊόντος.

Από τη δική τους πλευρά οι εκπρόσωποι των Ελλήνων παραγωγών, μέσω του
Συνδέσμου Ελληνικών Αποσταγμάτων Οινοπνευματωδών ποτών, δείχνουν την ανησυχία
τους. Σε εκδήλωση που πραγματοποίησαν στις 3 Φεβρουαρίου κάλεσαν την Ευρωπαϊκή
Κοινότητα, να μην υπογραφεί η συμφωνία Ε.Ε -Νότιας Αφρικής χωρίς να γίνει
προηγουμένως δεκτή η ελληνική θέση για το «ούζο». Επίσης ζήτησαν απο την
Ελληνική Βουλή, «να μην επικυρωθεί η σχετική συμφωνία, εφόσον δεν γίνει
αποδεκτό το δίκαιο ελληνικό αίτημα προστασίας του ούζου». Ο Σύνδεσμος
Ελληνικών Αποσταγμάτων και Οινοπνευματωδών Ποτών, έχει ήδη συντάξει και
υποβάλει στους σχετικούς αρμόδιους φορείς ειδικό φάκελο, όπως επίσης στην
ελληνική κυβέρνηση και τα πολιτικά κόμματα, ενώ βρίσκεται σε συνεχή
επικοινωνία με τις αρμοδιές αρχές στη Μόνιμη Ελληνική Αντιπροσωπεία στις
Βρυξέλλες. Παρά τις ενέργιες αυτές όμως, δεν έχει σημειωθεί καμία πρόοδος. Για
την ενίσχυση της θέσης τους, οι εκπρόσωποι του ΣΕΑΟΠ αναφέρουν ότι ήδη το 1997
είχε υπογραφεί διμερής συμφωνία προστασίας των ονομασίας προέλευσης
αλκοολούχων ποτών, μεταξύ της Ε. Ε. και του Μεξικού, στην οποία
περιλαμβάνονταν τα ποτά ούζο, γκράπα, ενώ από τον κανονισμό 1576/89 της Ε. Ε.
για τα αλκοολούχα ποτά προκύπτει η χρησιμοποίηση της ονομασίας «ούζο», μόνο
για το αλκοολούχο ποτό που παρασκευάζεται αποκλειστικά στην Ελλάδα.

Οι άλλοι Ευρωπαίοι

Και ενώ Έλληνες και οι Ιταλοί προσπαθούν να κερδίσουν την εξασφάλιση της
αποκλειστικότητας των παραδοσιακών τους προϊόντων, δεν φαίνεται ότι όλοι οι
Ευρωπαίοι συνηγορούν προς αυτήν την κατεύθυνση. Σύμφωνα με τηλεγράφημα του
πρακτορείου Reuters, ο Βρετανός αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Πίτερ Χάιν με
δηλώσεις του έκρινε υποκριτική τη στάση της Ελλάδας και της Ιταλίας να θέσουν
όρους, για την επικύρωση του εμπορικού συμφώνου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και
Αφρικής.

Η συμφωνία δεν επικυρώθηκε από την Ιταλία, καθώς θεωρήθηκε ανεπαρκής η
προστασία της επωνυμίας του αλκοολούχου ποτού γκράπα, που παράγει τόσο η ίδια
όσο και η Νότια Αφρική. Η ελληνική πλευρά υπέβαλε υπόμνημα, με το οποίο
αναφέρει τη διαφωνία της, την οποία και εστιάζει σε τρία σημεία: Πρώτον, στον
χαρακτηρισμό της ρετσίνας ως αλκοολούχο ποτό από σταφύλια με τη δικαιολογία
ότι έτσι ορίζεται στη νοτιοαφρικανική νομοθεσία, καθώς παραβιάζεται σχετικός
κανονισμός της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Δεύτερον, η Νότια Αφρική θεωρεί τις
ονομασίες αρκετών ευρωπαϊκών αλκοολούχων ποτών, ανάμεσά τους και το ούζο, ως
«γενικές», ή «ημιγενικές» και για τον λόγο αυτό έχει δικαίωμα παραγωγής των
προϊόντων, αφού, όπως υποστηρίζει, το δικαίωμα παραγωγής και η ονομασία τους
δεν συνδέεται με γεωγραφική περιοχή. Σύμφωνα όμως με τον κοινοτικό κανονισμό,
το ούζο παράγεται αποκλειστικά και μόνο από την Ελλάδα. Τρίτον, η Νότια Αφρική
δεν δέχεται τα όσα έχει κατοχυρώσει η Ευρωπαϊκή Ένωση σχετικά με την παραγωγή
κρασιού από ποικιλίες τους είδους vitis vitifera, ή με διασταύρωση του είδους
αυτού με άλλα είδη.

Επίσης η ελληνική πλευρά δεν παρουσίασε τις ενστάσεις αυτές προφασιζόμενη μόνο
τις οικονομικές επιπτώσεις, αλλά αναφέρει ότι η αποδοχή της κατάστασης αυτής,
μπορεί και να αποτελέσει «δεδικασμένο» σε μελλοντικές διαπραγματεύσεις που θα
αφορούν την εφαρμογή των διεθνών και κοινοτικών κανόνων. Όπως λέει ο κ.
Χρήστος Λουτζάκης, γενικός γραμματέας του ΣΕΑΟΠ, « μία αρνητική απόφαση για
την Ελλάδα θα έδινε τη δυνατότητα, όχι μόνο στη Νότια Αφρική να παραχθεί το
συγκεριμένο ελληνικό προϊόν αλλά ενδεχομένως και σε τρίτες χώρες. Το ούζο,
όπως και η ρετσίνα είναι ελληνικά προϊόντα και θα πρέπει να τα προστατέψουμε.
Δυστυχώς αργήσαμε αλλά ακόμα δεν έχουμε χάσει τη μάχη», συμπληρώνει.

Όπως είχε τονίσει ο κ. Παναγιώτης Λαμπίρης, αξιωματούχος της αποστολής στην
Ευρωπαϊκή Ένωση «το ζήτημα που μας απασχολεί είναι να μην υπάρξει κακό
προηγούμενο». Από τη δική του πλευρά ο υπεύθυνος του τμήματος Οίνου και
Αλκοολούχων Ποτών του υπουργείου Γεωργίας, Νίκος Ταμπάκης, έχει δηλώσει πως η
ελληνική πλευρά θα παραμείνει σταθερή και αμετάκλητη στις θέσεις της. Την ίδια
θέση εξέφρασε στη Βουλή και ο κ. Ροκόφυλλος κατά τη διάρκεια της επερώτησης
των βουλευτών, Θ. Βαρίνου και Στ. Σκοπελίτη. Ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών
διευκρίνισε ότι έχουν αρχίσει οι διαπραγματεύσεις, ώστε να εξαιρεθεί το ούζο
από την παραγωγή και να συνυπογράψει και η Ελλάδα τη συμφωνία ανταλλαγής
γενικού εμπορίου.

Πάντως και στο παρελθόν το ελληνικό ούζο είχε προκαλέσει και άλλη διαμάχη. Η
αντίπαλη πλευρά, η Scotch Whisky Association, είχε καταγγείλει στην Ευρωπαϊκή
Επιτροπή ότι η χαμηλή φορολόγηση του ούζου δημιουργούσε συνθήκες αθέμιτου
αναταγωνισμού ανάμεσα στο ουίσκι και το ελληνικό προϊόν, εντός της ελληνικής
αγοράς. Είχε μάλιστα προτείνει την ανάγκη διπλασιασμού του ειδικού φόρου
κατανάλωσης. Η υπόθεση αυτή βρίσκεται σε εξέλιξη στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

Παρά τις προσπάθειες να διευθετηθεί το θέμα, η στάση της Νοτίου Αφρικής είναι
αμετακίνητη. Σύμφωνα με τον υπουργό Εμπορίου της χώρας, Άλεκ Έρβιν, η Νότιος
Αφρική δεν προτίθεται να υποκύψει στις απαιτήσεις της Ελλάδας και της Ιταλίας.
Ο υπουργός Εμπορίου της Νοτίου Αφρικής φέρεται να δήλωσε ότι η χώρα του δεν
είναι διατεθειμένη να αποδεχθεί «το παράλογο» και κάλεσε την Ευρωπαϊκή Ένωση
«να επανέλθει στη λογική, ώστε να ξανακερδίσει τον σεβασμό της χώρας του». Στο
συμβούλιο υπουργών Εξωτερικών της Ε.Ε. στις 14 Φεβρουαρίου αναμένεται να γίνει
προσπάθεια άρσης του αδιεξόδου.