[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Είναι ίσως η μοναδική περίπτωση όπου θύματα απατεώνα τρέμουν στη σκέψη ότι θα
αποκαλυφθούν τα ονόματά τους. Μπορεί η «μάγισσα» να καταδικάστηκε από το
δικαστήριο (γιατί άραγε;) αλλά οι πελάτες της ξέρουν πολύ καλά ότι στη
συνείδηση του κόσμου καταδικαστέοι είναι οι ίδιοι. Που χρησιμοποιούσαν
ενδεχομένως μέσον για να τους δεχτεί, που της έδιναν αδιαμαρτύρητα όσα χρήματα
ζητούσε προκειμένου να τους φέρει πίσω τον άπιστο ή την άπιστη, να τους
διορθώσει τα οικονομικά, να τους στρώσει με… ρόδα το επαγγελματικό μέλλον.

Κι αν το αντικείμενο του πόθου τους ­ γιατί περί αυτού επρόκειτο κυρίως ­
συνέπιπτε να επιστρέψει στην αγκαλιά τους, τότε εκθείαζαν τα προσόντα του
μέντιουμ, μεσολαβώντας για να κλείσει ραντεβού και η φίλη τους. «Είναι λίγο
ακριβή, αλλά… εγγυημένη», της έλεγαν. Κι εκείνη αδιαφορώντας για το ποσόν,
«τι αξία έχουν τα λεφτά μπρος στην ευτυχία», έσπευδε να τα δώσει ευχαρίστως.

Αν όμως οι προσπάθειες απέβαιναν άκαρπες, απογοητευμένοι από την απώλεια
ελπίδας, συνειδητοποιούσαν πως αυτό που πραγματικά έχασαν ήταν ένα σημαντικό
χρηματικό ποσόν και αρκετή αξιοπρέπεια. Για να μη χάσουν και την υπόλοιπη
λοιπόν, αλλά και για να τιμωρήσουν τη «μάγισσα», την κατήγγειλαν στην
αστυνομία. Ανωνύμως. Πάντοτε…

Ποιο άλλο θύμα απάτης διστάζει να αποκαλύψει την ταυτότητά του; Πότε δικάστηκε
απατεώνας χωρίς κανένα μάρτυρα κατηγορίας, xωρίς την παρουσία των εξαγριωμένων
ανθρώπων που εξαπάτησε ή, έστω, χωρίς τη συμπαράσταση εκείνων που πίστεψαν πως
τα χρήματά τους έπιασαν τόπο; Αλλά τι να πουν; Και οι μεν και οι δε. Δίναμε
εκατομμύρια για να μας λύσει τα μάγια; Μπορεί (μη) νοήμων άνθρωπος να
παραδεχτεί επισήμως κάτι τέτοιο;

Δεν προέβλεψαν όμως οι ανώνυμοι καταγγείλαντες ότι η αστυνομία, εκτός από τη
σύλληψη, θα προέβαινε και σε κατασχέσεις. Όχι μόνο χρημάτων, κεριών,
ομοιωμάτων ­ αυτό θα «έδενε» την καταγγελία ­ αλλά και της ατζέντας με τα
ονόματα των πελατών. Των προσώπων που, με λυμένα ή δεμένα μάγια, βαρύνονται με
την κατηγορία της αφέλειας και μάλιστα σε βαθμό κακουργήματος!