Η επίσκεψη Σάρπερ και ο… ανυπόμονος Ετζεβίτ
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
4 λεπτά  |
|
«ΤΑ ΝΕΑ» 22/10/60. Δίστηλο μικρό στην τελευταία σελίδα η επίσκεψη Σάρπερ. |
Η επίσκεψη ήταν επίσημη και ο νεαρός τότε απεσταλμένος της «Ουλούζ» είχε το
άγχος του «πρωτάρη». Η εφημερίδα τού ανέθεσε την κάλυψη της επίσκεψης του
Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Σαλίμ Σάρπερ στην Ελλάδα, την ίδια ώρα που στην
Κωνσταντινούπολη γινόταν η δίκη για τους διωγμούς των Ελλήνων το ’55.
Παρ’ όλα αυτά, ο διαπιστευμένος δημοσιογράφος της «Ουλούζ Γκαζέτ», δεν έκρυβε
τον ενθουσιασμό του για την αποστολή. «Ανυπομονώ να δω από κοντά τη χώρα σας»,
έγραφε ο… Μπουλέντ Ετζεβίτ στον Έλληνα πρέσβη Βύρωνα Θεοδωρόπουλο, στις 17
Οκτωβρίου 1960.
Τρεις ημέρες μετά ο σημερινός πρωθυπουργός της Τουρκίας κατέβαινε από το
αεροπλάνο στον αερολιμένα του Ελληνικού. Η υποδοχή ήταν τυπικά φιλική. Στις 11
το πρωί της 20ής Οκτωβρίου 1960, ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Ευάγγελος
Αβέρωφ υποδέχθηκε την «αυτού εξοχότητα τον Τούρκο υπουργό των Εξωτερικών και
την κυρία Σελίμ Σάρπερ». Με κάθε τιμή και σε ιδιαίτερα φιλικό κλίμα ξεκίνησε η
επίσκεψη, που κράτησε τρεις ημέρες.
Μία επίσκεψη, η οποία πραγματοποιήθηκε πέντε χρόνια μετά τους βανδαλισμούς
κατά της ελληνικής μειονότητας στην Κωνσταντινούπολη και ένα χρόνο μετά την
υπογραφή της Συνθήκης στη Ζυρίχη, η οποία, σύμφωνα με τους αρθρογράφους της
εποχής, εκτόνωσε την ένταση στις σχέσεις των δύο χωρών. Με τη Συνθήκη της
Ζυρίχης, την οποία υπέγραψαν οι δύο πλευρές με τη συμμετοχή της Μεγάλης
Βρετανίας, οι αισιόδοξοι μιλούσαν για λύση του Κυπριακού.
Το ζεύγος Σάρπερ, με ένδυμα περιπάτου, μετακινήθηκε με κάθε επισημότητα και
εγκαταστάθηκε «εις το Μέγαρον Ηρώδου του Αττικού. Την επομένη επισκέφθηκαν τον
πρόεδρο του Υπουργικού Συμβουλίου Κωνσταντίνο Καραμανλή, κατέθεσαν στεφάνι στο
μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου, γευμάτισαν στη “Μεγάλη Βρετάνια” και το βράδυ
παρευρέθησαν σε επίσημη δεξίωση στο επιβλητικό μπολ ρουμ του ίδιου
ξενοδοχείου».
Και όμως. Την άλλη ημέρα η επίσκεψη ήταν μονόστηλο στις εφημερίδες. «Επί των
συμπερασμάτων εις τα οποία κατέληξαν αι συνομιλίαι ουδέν ανεκοινώθη μέχρι της
στιγμής», έγραφαν την επομένη «ΤΑ ΝΕΑ». «Εγνώσθη μόνον ότι αυταί διεξάγονται
εντός ατμοσφαίρας αμοιβαίας κατανοήσεως και ότι εθίγησαν τόσον γενικότερα
θέματα αναφερόμενα εις την διεθνήν κατάστασιν και την συμμετοχήν των δύο χωρών
εις διεθνείς οργανισμούς και κυρίως το ΝΑΤΟ, ως και τοιαύτη σχετικά με τας
σχέσεις των δύο χωρών».
Το «ιδιαίτερα φιλικό κλίμα και την ελληνική φιλοξενία» σύμφωνα με τα
στοιχεία του Αρχείου του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών υπογράμμισε στην
ανταπόκρισή του και ο Μπουλέντ Ετζεβίτ στη «σεμνή», από πλευράς λέξεων
ανταπόκριση.
Η ελληνική πλευρά έθιξε το θέμα της μειονότητας της Κωνσταντινούπολης,
υπογραμμίζοντας μάλιστα ότι δεν είναι δυνατόν να υπάρξει σύσφιγξη των σχέσεων
των δύο χωρών εφ’ όσον αυτά παραμένουν άλυτα. Σε υψηλούς τόνους τέθηκε επίσης
από ελληνικής πλευράς το θέμα των «μεθοριακών επεισοδίων». Οι Έλληνες
δημοσιογράφοι σημείωσαν πως η τουρκική πλευρά δεν έδωσε συγκεκριμένες
απαντήσεις για κανένα από τα δύο θέματα. Όμως, «ο κ. Σάρπερ επέδειξε πνεύμα
κατανόησης».
Την ώρα που το ζεύγος Σάρπερ απολάμβανε την ελληνική φιλοξενία, ταξιδεύοντας
μάλιστα στα Γιάννενα και τη Λάρισα, προσκεκλημένοι του Ευάγγελου Αβέρωφ,
συνεχιζόταν η δίκη τού Μεντερές και των συνεργών του για τις ανθελληνικές
επιθέσεις του 1955 στην Κωνσταντινούπολη. «Ο Ζορλού διέταξεν εκ Λονδίνου τας
Ανθελληνικάς Αγριότητας και ο Μεντερές τας Διοργάνωσε», ήταν ο τίτλος του
βασικού θέματος των «ΝΕΩΝ» το Σάββατο, 22 Οκτωβρίου 1960.
Ο Μεντερές θα τιμωρηθεί με θάνατο διά απαγχονισμού στο νησί Ιμραλί εκεί όπου
σήμερα είναι φυλακισμένος ο Αμπντουλάχ Οτζαλάν. Η εθνικιστική οργάνωση της
εποχής, τα μέλη της οποίας θεωρήθηκαν υπεύθυνα για τους βανδαλισμούς της
ελληνικής περιουσίας στην Κωνσταντινούπολη, ονομαζόταν «Η Κύπρος είναι
Τουρκική» και ο πρωθυπουργός Μεντερές εθεάθη «εντός αυτοκινήτου» τις ημέρες
των ταραχών μαζί με τον
γραμματέα της οργάνωσης, Χικμέτ Μπιλ.
Google news
