Έμποροι ναρκωτικών κρατούν σε ομηρεία το Ζεφύρι

Το Ζεφύρι είναι μια απαγορευμένη πόλη. Το βράδυ ο ταξιτζής δεν θα θελήσει
να σε πάει εκεί. Οι κάτοικοί της θέλουν να φύγουν. Είναι τρομοκρατημένοι από
την ωμή βία μιας άλλης ομάδας ανθρώπων που ζουν κοντά τους. Που πουλάνε
ναρκωτικά, που δεν υπολογίζουν κανένα νόμο, που διαιρούν και βασιλεύουν. Όταν
ο ήλιος δύει στο Ζεφύρι, η περιοχή σβήνει με τη σειρά της από το χάρτη ελέγχου
της Αστυνομίας.

Ο δήμαρχος κ. Απόστολος Ζέρβας λέει πως «η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο. Και όλοι οι κάτοικοι αναρωτιούνται γιατί η Αστυνομία δεν έχει κάνει επιχειρήσεις» .Την απείλησαν ότι θα τη χαρακώσουν στο πρόσωπο αν δεν δώσει λυόμενο σπίτι σε Τσιγγάνο. Είναι η πρόεδρος του Δ.Σ. κ. Φωτεινή Γιαννοπούλου

Σε αυτό το μέρος που έχει έκταση 1.500 στρέμματα, που απέχει από το ελληνικό
Κοινοβούλιο μόλις οκτώ χιλιόμετρα, μπορούν να εκτυλιχθούν μέσα σε 24 ώρες τα
ακόλουθα περιστατικά. Μια γυναίκα που γυρίζει σπίτι της από τον μπακάλη,
φορτωμένη με τσάντες, δέχεται επίθεση μέρα μεσημέρι από τρεις Τσιγγάνους. Τη
ρίχνουν στο έδαφος και της τραβούν από το λαιμό την χρυσή αλυσίδα, μέχρι να
την πνίξουν. Μια άλλη Τσιγγάνα, που έχει κρύψει σακούλα με χασίς σε ένα κάδο
απορριμμάτων, βουτά στο μύλο του απορριμματοφόρου για να γλιτώσει το εμπόρευμά
της. Απέναντι από το δημαρχείο, στα ΕΛΤΑ, ένας νεαρός Τσιγγάνος κλέβει με το
παπί του την τσάντα μιας κυρίας που έχει μέσα 250.000 δραχμές. Ο δήμαρχος
κοιτάει το κινητό του τηλέφωνο και διαβάζει το μήνυμα «θα σε καθαρίσουμε». Μια
οικογένεια, που έχει δώσει 22 εκατομμύρια δραχμές για να φτιάξει το σπίτι της,
δέχεται την επίσκεψη ενός Τσιγγάνου που της λέει «σου δίνω 9 στο χέρι και
τσακίσου, φύγε με το καλό από εδώ». Δύο μαθητές Γυμνασίου απειλούνται από
συνομηλίκους τους Τσιγγάνους να αγοράσουν χασίς για να μην τους σπάσουν
διαφορετικά στο ξύλο. Το βράδυ οι πυροβολισμοί που αντηχούν από τη μια άκρη
στην άλλη κρατούν άγρυπνους τους κατοίκους. Είναι το σήμα πως το φορτηγό μόλις
έφερε καινούργιο «εμπόρευμα».

Ποτέ δεν ήταν έτσι

Δεν ήταν πάντα έτσι το Ζεφύρι. Μάλλον, ποτέ δεν ήταν έτσι. Την κατάσταση που
επικρατεί τα τελευταία χρόνια δεν θα μπορούσαν ποτέ να την φανταστούν οι
πρώτοι κάτοικοι της περιοχής, που έφθαναν εκεί από κάθε μεριά της Ελλάδας για
να φτιάξουν το νέο τους σπιτικό. Τότε, το 1952, όλα ήταν χωράφια, περιβόλια
και αμπέλια που ανήκαν κυρίως σε κατοίκους του Μενιδίου και των Λιοσίων. Ο
κόσμος που ερχόταν στο Ζεφύρι αναζητούσε δουλειές σε οικοδομές, σε κάθε είδους
μεροκάματο, με απώτερο σκοπό να βάλει κάποια χρήματα στην άκρη και να δει το
αυθαίρετό του σπίτι να μπαίνει στο σχέδιο πόλεως.

Στο βόρειο τμήμα του Ζεφυρίου υπήρχαν και τότε Τσιγγάνοι. Περαστικοί, δεν
ενοχλούσαν κανένα. Κάθονταν μια δυο βδομάδες και μετά έφευγαν για αλλού. Από
οικισμός η περιοχή έγινε κοινότητα το 1969, απέκτησε και ρεύμα μιας και οι
κάτοικοί της ονόμασαν το μέρος «Βασίλισσα Φρειδερίκη». Το 1981 ζούσαν εκεί
5.000 άνθρωποι και δέκα χρόνια αργότερα, το 1991, 9.500.

Δεν ενοχλούσαν κανένα

Δίπλα στους κατοίκους του Ζεφυρίου, δειλά δειλά όλα αυτά τα χρόνια, άρχισε να
αναπτύσσεται και μια άλλη κοινότητα. Αυτή των Τσιγγάνων. Οι δύο πλευρές δεν
είχαν τίποτα να χωρίσουν πριν από μια δεκαετία. Οι μεν ζούσαν στην πόλη, που
είχε γίνει και δήμος, είχαν τις δουλειές τους στην Αθήνα, τα σπίτια τους, τα
σχολεία που έστελναν τα παιδιά τους. Οι δε, ζούσαν όπως υπαγόρευαν τα έθιμα
της φυλής τους, δεν είχαν καλές σχέσεις με τη βία, δεν πωλούσαν ναρκωτικά ούτε
και όπλα. Αυτά ήρθαν αργότερα. Πολλοί μάλιστα Τσιγγάνοι έφτιαξαν και σπίτια
μέσα στο Ζεφύρι, εγκαταστάθηκαν μόνιμα εκεί, ήταν κανονικοί Έλληνες πολίτες.
Κάποιοι άλλοι ομόφυλοί τους, επέλεξαν διαφορετικό δρόμο. Τα μαύρα σύννεφα δεν
άργησαν να φανούν.

Και εμπόριο όπλων

Στο Ζεφύρι οι Τσιγγάνοι έχουν πάρει τον νόμο στα χέρια τους. Ουδέποτε η πολιτεία τούς έχει σταματήσει ουσιαστικά από το να εμπορεύονται ναρκωτικές ουσίες, να απειλούν και να επιτίθενται στους πολίτες, να κλέβουν και να πυροβολούν.Τίποτα κρυφό. Η διακίνηση ναρκωτικών γίνεται καθημερινά μπροστά στα μάτια των πολιτών που από τα παράθυρα των σπιτιών τους βλέπουν τα πάντα .Το εγκατέλειψε και πήγε να ζήσει σε άλλη περιοχή. Ο 28χρονος ιδιοκτήτης του σπιτιού δεν μπορούσε να φανταστεί το μέλλον του σε μια πόλη όπως το Ζεφύρι

Το Ζεφύρι άρχισε να αλλάζει. Από μια ήσυχη και όμορφη τοποθεσία, έγινε η πόλη
των παρανόμων. Μια αστυνομική επιχείρηση που έγινε πριν από λίγα χρόνια σε
καταυλισμούς Τσιγγάνων στον Ασπρόπυργο ανάγκασε πολλούς από αυτούς να βρουν
καταφύγιο στο Ζεφύρι. Μαζί τους έφεραν τα ναρκωτικά, τη συνήθεια του
πλουτισμού από την πώλησή τους. Ακολούθησαν τα γεγονότα της Αλβανίας και η
εισροή, πάλι στο Ζεφύρι, Αλβανών Τσιγγάνων, που δεν εδραίωσαν μονάχα έναν
συνεχή δίαυλο τροφοδοσίας με ναρκωτικά, αλλά καθιέρωσαν και το εμπόριο των
όπλων.

Ζουν 10.000 Τσιγγάνοι

Σε μια έκταση 150 στρεμμάτων, στο βόρειο τμήμα της πόλης, ζουν περίπου 1.000
Τσιγγάνοι. Το βράδυ κανείς από τους Ζεφυριώτες δεν πατάει εκεί. Οι παράγκες
από ξύλα και νάιλον αποτελούν μια ξεχωριστή πολιτεία, όπου επικρατεί το δίκαιο
του ισχυρού, ακόμη και μεταξύ των ίδιων των Τσιγγάνων. Όμως δεν είναι μια
απομονωμένη ζώνη. Σφύζει από ζωή κάθε βράδυ. «Έρχονται από κάθε μεριά της
Αθήνας και αγοράζουν ναρκωτικά. Έρχονται με ακριβά αυτοκίνητα, με μηχανάκια,
ακόμη και με ταξί. Μπαίνουν στις παράγκες και βγαίνουν με το χασίς στην τσέπη.
Βλέπεις και νέα παιδιά, 14, 15 χρόνων, μικρές κοπέλες που τις λυπάσαι.

Άλλες εποχές στο Ζεφύρι. Τότε που τα όπλα και τα ναρκωτικά ήταν ανύπαρκτα και η ζωή κυλούσε σε διαφορετικούς ρυθμούς.

Μέχρι και μητέρες έχω δει με τα παιδιά τους. Τα αφήνουν μέσα στο αμάξι με
ανοικτή μηχανή και πετάγονται μέχρι την παράγκα. Έχω δει και αγόρια που
χτυπούν ενέσεις κάτω από το φως της κολόνας της ΔΕΗ, βράδυ, ώστε να μην
πιαστούν από το μπλόκο της Αστυνομίας φεύγοντας». Η γυναίκα που τα λέει αυτά
είναι παντρεμένη, έχει ένα γιο 28 χρόνων και ορκίζεται κάθε μέρα ότι θα
πουλήσει το σπίτι της να φύγει. Της έχουν κλέψει το σπίτι και έχει βάλει
συναγερμό.

Την έχουν απειλήσει με μαχαίρι, όπως και τον άντρα της, στον γωνιακό φούρνο
πηγαίνει με το αυτοκίνητό της και ντρέπεται στη δουλειά της να πει ότι μένει
στο Ζεφύρι.

Παρατάνε τα σπίτια τους και μετακομίζουν

Γράφουν ότι «πωλείται» και από κάτω σημειώνουν κινητό τηλέφωνο. Είναι σπίτια
κατοίκων του Ζεφυρίου που εγκατέλειψαν την πόλη τους και πήγαν σε άλλες
συνοικίες της Αθήνας. Ένας από αυτούς είναι ο 28χρονος Νίκος, που τώρα ζει στο
Μπραχάμι εργαζόμενος σε ναυτιλιακό γραφείο. Οι γονείς του, όσο έμεναν στο
Ζεφύρι, είχαν χτίσει ένα τριώροφο σπίτι και όταν έφυγαν τού το άφησαν για να
ζήσει ο ίδιος εκεί. Ο Νίκος έφυγε από το Ζεφύρι πριν από λίγους μήνες και ο
σεισμός ήταν μόνο η αφορμή. Το σπίτι το έχει κλειδώσει και εγκαταλείψει, αλλά
δεν έχει βάλει πωλητήριο. Και αυτό γιατί, όπως μας είπαν οι γείτονές του,
«ποιος θα δεχτεί να αγοράσει ένα τόσο μεγάλο σπίτι σε μια τέτοια περιοχή;».

Κρύβουν σε κάδους σακούλες με χασίς

Πλατείες περιφραγμένες με κάγκελα και παράγκες στη μέση του δρόμου είναι εικόνες που πρωταγωνιστούν στις γειτονιές του Ζεφυρίου. Ένας Τσιγγάνος έστησε την παράγκα του στη μέση του δρόμου χωρίς να λογαριάσει κανέναν. Ο δήμος αναγκάστηκε να περιφράξει με κάγκελα και τη συγκεκριμένη πλατεία, σε μια προσπάθεια να εμποδίσει τους Τσιγγάνους να πηδήξουν μέσα και να στήσουν τις σκηνές τους

Το καλοκαίρι που μας πέρασε μια μπουλντόζα του δήμου, που τη συνόδευε και ο
αντιδήμαρχος κ. Χαρίλαος Τόρης, πήγε να κόψει τα ξερά χόρτα από ένα οικόπεδο
μέσα στο οποίο υπήρχαν και παράγκες Τσιγγάνων. Ήταν εργασία που γίνεται πάντα
τέτοιαν εποχή για την πρόληψη των πυρκαγιών. Αυτήν τη φορά, όμως, η μπουλντόζα
“σκόνταψε” σε σακούλες με χασίς που είχαν κρύψει εκεί οι Τσιγγάνοι. Οι ίδιοι,
όταν αντιλήφθηκαν τη ζημιά που θα πάθαιναν, βγήκαν από τις παράγκες οπλισμένοι
και είπαν στον αντιδήμαρχο να σταματήσει αμέσως και να μην ξαναπεράσει από
εκεί.

Λίγον καιρό αργότερα απορριμματοφόρο σήκωσε, για να αδειάσει, τον μεταλλικό
κάδο σε μιαν από τις γειτονιές του Ζεφυρίου. Ο οδηγός του απορριμματοφόρου δεν
θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί ότι αυτόν τον κάδο μια από τις Τσιγγάνες της
περιοχής τον χρησιμοποιούσε για να κρύβει ποσότητες χασίς. Την ώρα που το
κοντέινερ άδειαζε τα σκουπίδια στον μύλο του οχήματος, η Τσιγγάνα, που είχε
κρύψει εκεί το χασίς, βγήκε από την παράγκα της ουρλιάζοντας και βούτηξε μέσα
στον μύλο για να γλιτώσει το εμπόρευμά της. Ο οδηγός δεν άκουσε τα ουρλιαχτά,
αλλά κοιτώντας τυχαία από τον καθρέπτη του είδε δύο ανθρώπινα πόδια να εξέχουν
από τον μύλο και με τρόμο σταμάτησε τη λειτουργία του.

Οι παράγκες των Τσιγγάνων δεν βρίσκονται μονάχα στα στενά όρια των 150
στρεμμάτων του βόρειου τμήματος της πόλης. Είναι διασκορπισμένες και μέσα σε
αυτήν. Εδώ και λίγες εβδομάδες, με το έτσι θέλω, ένας Τσιγγάνος έχτισε την
παράγκα του στη μέση ενός δρόμου, διακόπτοντας όπως είναι φυσικό την
κυκλοφορία. Κανείς από τους κατοίκους του Ζεφυρίου δεν τόλμησε να πάει να του
ζητήσει τον λόγο. Πριν από μερικά βράδια, μια κυρία που μένει εκεί κοντά βγήκε
στο μπαλκόνι της και είδε ένα μεγάλο φορτηγό να ξεφορτώνει κιβώτια μπροστά από
την παράγκα. “Δεν πρόλαβα να μπω μέσα στο σπίτι μου και άρχισε το πιστολίδι,
το σύνθημα δηλαδή πως το πράγμα έφτασε”. Η ίδια γυναίκα, που φοβάται να πει
ακόμα και το μικρό της όνομα, λέει με βεβαιότητα ότι οι πυροβολισμοί που
χρόνια τώρα αφήνουν την ίδια και την οικογένειά της άγρυπνους πολλά βράδια
είναι το σήμα ότι έφτασε καινούργιο εμπόρευμα ή το “σύρμα” ότι η Αστυνομία
περιπολεί.

Την πλησιάζει μια φίλη της που ακούει την κουβέντα. “Να σας πω εγώ και το
άλλο. Ξέρετε πόσες παράγκες έχουν απέξω κρεμασμένες κόκκινες κορδέλες; Ξέρετε
γιατί το κάνουν αυτό; Για να δείξουν στους ενδιαφερομένους ότι πουλάνε
ναρκωτικά”. Πριν από λίγες εβδομάδες αυτή η κυρία άνοιξε την πόρτα του σπιτιού
της και αντίκρυσε έντρομη την 20χρονη κόρη της να είναι μέσα στο αίματα. Της
είχαν επιτεθεί δύο Τσιγγάνοι για να της αρπάξουν την τσάντα. Εκείνη δεν την
άφηνε και την έσυραν πάνω στον δρόμο μέχρι να της την πάρουν από τα χέρια. Το
πορτοφόλι της, τα χαρτιά της και το κινητό της τηλέφωνο, τα έκλεψαν όλα.
Πρόσφατα, πάλι, η κ. Πόπη Σπιρούνη γύριζε στο σπίτι της φορτωμένη και στα δύο
της χέρια με ψώνια από τον μπακάλη. Ένα κλεμμένο, όπως αποδείχτηκε αργότερα,
φορτηγάκι σταμάτησε δίπλα της και ο ένας από τους τρεις Τσιγγάνους που
επέβαιναν σε αυτό τη ρώτησε: “Αυτός ο δρόμος βγαίνει πουθενά, μαντάμ;”.
Εκείνη, θέλοντας να τους εξυπηρετήσει, σήκωσε το ένα της χέρι για να τους
δείξει ενώ την ίδια στιγμή άνοιξε η πόρτα του φορτηγού και πετάχτηκε έξω ο
συνοδηγός. Η κ. Σπιρούνη δεν πρόλαβε να καταλάβει τι συνέβαινε. Ο Τσιγγάνος
άρχισε να της τραβά από τον λαιμό τη χρυσή αλυσίδα που φορούσε, και η γυναίκα,
που κόντευε να πνιγεί, δεν μπορούσε να καλέσει σε βοήθεια. Ένας νεαρός που
έστριβε από τη γωνία έβαλε τις φωνές, οι Τσιγγάνοι το έβαλαν στα πόδια για να
συλληφθούν αργότερα και να αποδειχτεί ότι μόλις την προηγούμενη ώρα είχαν ήδη
διαπράξει τέσσερις ληστείες. Αυτά δεν συμβαίνουν μόνο στους δρόμους.
Συμβαίνουν και μέσα στο δημαρχείο. Δεν πάνε πολλές εβδομάδες που ένας
Τσιγγάνος μπήκε στο κτίριο του δημαρχείου και κατευθύνθηκε στο γραφείο της
δημοτικής συμβούλου κ. Φωτεινής Γιαννοπούλου. «Ήταν μετά τους σεισμούς, τότε
που δεχόμασταν αιτήσεις για την παράδοση λυόμενων κατοικιών. Ήρθε σε μένα και
σχεδόν ακούμπησε τη γροθιά του στο πρόσωπό μου. Μου είπε να του δώσω σπίτι,
και όταν προσπάθησα να του εξηγήσω τη διαδικασία, με απείλησε ότι θα με χαρακώσει».

Πολιορκούν με ναρκωτικά το σχολείο

Η αγορά. Κάθε μέρα, κάθε ώρα, άνθρωποι κάθε ηλικίας και από όλες τις περιοχές της Αττικής πηγαίνουν στις παράγκες των Τσιγγάνων για να προμηθευτούν τις δόσεις τους. Ακόμη και μητέρες με μικρά παιδιά

Σήμερα το πρωί οι πολίτες του Ζεφυρίου αποφάσισαν να λείψουν από τις δουλειές
τους και να φωνάξουν στην πλατεία της πόλης ότι «δεν πάει άλλο».

Ο δήμος και οι δημοτικές υπηρεσίες είναι κλειστές. Πολλά καταστήματα επίσης.

Και αρκετοί μαθητές αψήφησαν τις απουσίες.

Ο δήμαρχος κ. Απόστολος Ζέρβας έλεγε χθες «δεν είναι δυνατόν να φοβόμαστε να
κυκλοφορήσουμε μέσα στην πόλη και να κλεινόμαστε στα σπίτια μας. Δεν ξέρω τι
θα κερδίσουμε με την αυριανή (σημερινή) κινητοποίηση, αλλά νιώθουμε
εγκαταλελειμμένοι». Χθες το μεσημέρι μαθητές του Γυμνασίου της πόλης έφτασαν
στο δημαρχείο για να φτιάξουν εκεί στο υπόγειο το πανό που κρατούσαν σήμερα
στην πλατεία.

«Το σχολείο μας είναι μέσα στον οικισμό των Τσιγγάνων. Κάθε μέρα έρχονται
παιδιά γύρω στα 20-22, μας πλησιάζουν και προσπαθούν να μας πουλήσουν χασίς»,
λέει ο 15χρονος Αλέξανδρος, που αρκετές φορές έχει δει με τα μάτια του να
γίνονται αγοραπωλησίες ναρκωτικών στη μέση του δρόμου ή στη στάση του
λεωφορείου. Συμμαθητής του Αλέξανδρου είναι και ο Χρήστος.

«Πήγαινα σπίτι μου, με πλησίασαν δύο Τσιγγάνοι, δήθεν για να ρωτήσουν πού
βρίσκεται κάποιος δρόμος, και όταν τους απάντησα με ρώτησαν αν ήθελα να μου
πουλήσουν χασίς.

Τους είπα όχι και πήγα να φύγω αλλά με ακολούθησαν λέγοντάς μου “γιατί, ρε
φίλε, δεν θέλεις να αγοράσεις”. Ξέρω όμως και άλλα παιδιά που τα χτύπησαν οι
Τσιγγάνοι επειδή δεν αγόρασαν ναρκωτικά».