Ευρωπαϊκό «ψαλίδι» στις αυξήσεις μισθών – τον Μάιο του 2000…

Συγκράτηση και «μετριοπάθεια» (moderate) στην εισοδηματική πολιτική, ως
«αντισταθμιστικό παράγοντα στις πληθωριστικές πιέσεις», και προσοχή στις
«μελλοντικές συμφωνίες που αφορούν τις αυξήσεις των μισθών», συνιστά στην
Αθήνα η έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το επικαιροποιημένο ελληνικό
πρόγραμμα σύγκλισης που θα υιοθετήσει και θα ανακοινώσει σήμερα η Κομισιόν στο
Στρασβούργο.

Τυπικά οι «συστάσεις» θα έχουν αποδέκτη το Ecofin, το οποίο θα εγκρίνει στις
31 Ιανουαρίου το επίσημο περιεχόμενό τους. Θα προηγηθούν 2 συνεδριάσεις της
Νομισματικής Επιτροπής αύριο και στις 28 Ιανουαρίου, που θα προσδιορίσουν τα
όρια ελαστικότητας της ελληνικής οικονομίας.

Στη σημερινή όμως συνεδρίαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής πρόκειται να γίνει η
ουσιαστική συζήτηση του ελληνικού προγράμματος σύγκλισης.

Σύμφωνα με την έκθεση που έχουν εκπονήσει οι υπηρεσίες της Κομισιόν «το
επικαιροποιημένο ελληνικό πρόγραμμα σύγκλισης επαναβεβαιώνει τη στρατηγική που
είχε προσδιορισθεί στα προηγούμενα».

Οι προσπάθειες της Ελλάδας, σημειώνει, θα επικεντρωθούν στην επιδίωξη
επίτευξης πραγματικής σύγκλισης. Σχετικά με τα μακροοικονομικά προγνωστικά
αναφέρεται πως δείχνουν ότι η ισχυρή έντονη εσωτερική ζήτηση οδηγεί σε
πραγματική ανάπτυξη και σε μεσοπρόθεσμη σταθερότητα των τιμών που αναμένεται
ότι θα θεμελιώνεται σε μια μετριοπαθή αύξηση των μισθών και σε μια μόνιμη
πλέον παγίωση της φορολογίας. Αναφέρεται επίσης θετικά στην πορεία του
δημοσίου ελλείμματος, ο δείκτης του οποίου είναι σταθερά κάτω από το 3%, καθώς
και ο έλεγχος του πληθωρισμού. «Σημαντική πρόοδος έχει επιτευχθεί στο μέτωπο
του πληθωρισμού» υπογραμμίζεται και δίνεται έμφαση στο ότι «η εξέλιξη στον
τομέα των μισθών και η μεσοπρόθεσμη δημοσιονομική κατάσταση θα είναι δύο
σημαντικά εργαλεία για την επίτευξη μιας διαρκούς σταθερότητας των τιμών».

Ο τόνος δίνεται ακόμη στην ανάγκη μεγαλύτερης ευελιξίας στην αγορά εργασίας,
στα ασφαλιστικά και στην απελευθέρωση των αγορών. Σημειώνεται ότι ανησυχητική
θεωρείται η αύξηση της ανεργίας στη χώρα μας. Ως προς την σύσταση για την
εισοδηματική πολιτική αναφέρεται ότι «οι συνθήκες ανανέωσης της διετούς
διάρκειας συμφωνίας για τους μισθούς στον ιδιωτικό τομέα στα μέσα Μαΐου 2000
έχει ιδιαίτερη σημασία. Μέσα σε ένα περιβάλλον ζωηρής δραστηριότητας οι
διεκδικήσεις για αυξήσεις των μισθών θα μπορούσαν να αποκλίνουν από τα πλαίσια
της προαναφερομένης μετριοπαθούς συμφωνίας. Οι αυξήσεις των μισθών είναι
υψίστης σημασίας ως αντισταθμιστικός παράγοντας στις πληθωριστικές πιέσεις
όταν θα χαλαρώσουν οι νομισματικές συνθήκες». Και καταλήγει: «Για τους λόγους
αυτούς οι ελληνικές αρχές θα πρέπει να αποδώσουν ιδιαίτερη σημασία στις
μελλοντικές συμφωνίες που αφορούν τις αυξήσεις των μισθών».