Περιέγραψε τον βιασμό της

Μόνο μία από τις τέσσερις γυναίκες που έζησαν στιγμές εφιαλτικές στα χέρια
του 23χρονου φοιτητή Μανώλη Αλιφραγκή βρήκε το κουράγιο να φτάσει χθες μέχρι
το δικαστήριο για να περιγράψει τις συνθήκες του βιασμού της.

Μ. Αλιφραγκής. Σε σωματική και ψυχολογική βία αποδίδει τώρα ο 23χρονος φοιτητής την προανακριτική του ομολογία για τρεις βιασμούς και μία απόπειρα εις βάρος ανυποψίαστων γυναικών, στο Μαρούσι

Μόνο η μία από τις γυναίκες αυτές δήλωσε παράσταση πολιτικής αγωγής ζητώντας
από τους δικαστές την παραδειγματική τιμωρία του δράστη. Η απουσία των
υπόλοιπων θυμάτων του δεν σημαίνει ότι έχουν λησμονήσει όσα πέρασαν εξαιτίας
του κατηγορουμένου. Ίσως, όμως, οι γυναίκες αυτές να μην είχαν τα ψυχικά
αποθέματα να υποβληθούν στο βάσανο του ακροατηρίου.

Προτίμησαν να μείνουν στη… σκιά της δίκης αν και η εξέλιξή της άμεσα τις
αφορά όλες.

Για τον λόγο αυτό οι δικαστές θέλοντας να σχηματίσουν ολοκληρωμένη εικόνα για
την εγκληματική δραστηριότητα που αποδίδεται στον νεαρό κατηγορούμενο διέταξαν
τη βιαία προσαγωγή των γυναικών-μαρτύρων κατηγορίας που απουσίαζαν από τη
δίκη. Γνωρίζουν καλά πως η θέση του θύματος σε τέτοιες υποθέσεις είναι
δυσκολότερη από τη θέση του κατηγορουμένου, καθώς οι γυναίκες, θύματα βιασμού
είναι υποχρεωμένες να περιγράψουν δημοσίως όσα προσπαθούν να σβήσουν από τη
μνήμη και την ψυχή τους.

Οι δικαστές

Και οι δικαστές όμως, από τη δική τους πλευρά, χρειάζονται τη μαρτυρία τους
για να κρίνουν τον κατηγορούμενο και να αποφασίσουν ποια θα είναι η τιμωρία
του. Σκοπός της απόφασης περί βιαίας προσαγωγής δεν είναι να τις φέρουν σε
δύσκολη θέση υποβάλλοντάς τες σε έναν νέο «βιασμό», αλλά να ζητήσουν τη δική
τους βοήθεια στο έργο τους για την απονομή της δικαιοσύνης.

Όλα αυτά φαίνεται πως είχαν κατά νου οι δικαστές του Μεικτού Ορκωτού
Δικαστηρίου της Αθήνας όταν απέρριψαν το αίτημα της υπεράσπισης του
κατηγορουμένου για αναβολή της δίκης λόγω της απουσίας των περισσότερων
θυμάτων του.

Είχε ομολογήσει

Ο Μανώλης Αλιφραγκής, ο οποίος αρχικώς είχε ομολογήσει τις βαρύτατες
κατηγορίες που του αποδίδονται, χθες αρνήθηκε ότι αυτός είναι ο βιαστής των
γυναικών που τον αναγνώρισαν.

Ισχυρίστηκε, μάλιστα, πως αναγκάστηκε να παραδεχθεί την ενοχή του ύστερα από
σωματική και ψυχολογική βία που άσκησαν οι αστυνομικοί στο στάδιο της
προανάκρισης.

Η μοναδική γυναίκα που ήταν παρούσα στη δικαστική αίθουσα με βήμα σταθερό
ανέβηκε στο έδρανο των μαρτύρων και άρχισε να περιγράφει λεπτομερώς όσα έζησε
και δεν πρόκειται ποτέ στη ζωή της να ξεχάσει.

Χρειάστηκε αρκετές φορές να στρέψει το βλέμμα της πίσω, στο εδώλιο του
κατηγορουμένου, για να δει εκείνον για τον οποίο δεν της απομένει καμία
αμφιβολία πως είναι ο βιαστής της.

«Ήταν λίγο μετά τις εννέα το βράδυ. Μόλις κατέβηκα από το λεωφορείο, ο
κατηγορούμενος με άρπαξε από το χέρι και ξυλοκοπώντας με άγρια με οδήγησε σε
μια ρεματιά στο Μαρούσι. Όση ώρα εγώ προσπαθούσα να αντισταθώ, εκείνος γινόταν
πιο βίαιος.

Με κτυπούσε με μπουνιές στο πρόσωπο. Τον παρακαλούσα να με αφήσει λέγοντάς του
πως θα του έδινα χρήματα, αλλά εκείνος ήταν ανένδοτος». Μία κοπέλα είδε τη
σκηνή της αρπαγής και του ξυλοδαρμού. Ειδοποίησε την Αστυνομία και όταν ο
κατηγορούμενος αντιλήφθηκε το περιπολικό, εγκατέλειψε το θύμα του και κατάφερε
να διαφύγει μέσα στο σκοτάδι.

Πρόεδρος: Έχετε καμία αμφιβολία ότι αυτός είναι ο δράστης;

Μάρτυρας: Όχι, καμία.

Και δεν ήταν η μόνη που μετά βεβαιότητας αναγνώρισε τον κατηγορούμενο. Τη δική
της κατάθεση ήρθε να επιβεβαιώσει η Μαρία Τετράδη, η κοπέλα που ήταν αυτόπτης
μάρτυρας της σκηνής του ξυλοδαρμού της και ειδοποίησε την Αστυνομία.

Οι μάρτυρες

Το εγκληματικό προφίλ του κατηγορουμένου προσπάθησαν να… ανατρέψουν η μητέρα
του και ένας φίλος του, οι οποίοι με κατηγορηματικό τρόπο απέκλεισαν το
ενδεχόμενο να είναι αυτός ο δράστης των βιασμών, καθώς το κρίσιμο χρονικό
διάστημα βρισκόταν ­ όπως είπαν ­ στο Λονδίνο για τις σπουδές του.

«Το παιδί μου ήταν κτυπημένο όταν το είδα στο Αστυνομικό Τμήμα», κατέθεσε η κ.
Καλλιόπη Αλιφραγκή. «Τα χέρια του ήταν μελανιασμένα.

Τον πίεσαν και τον φόβισαν να μην αναιρέσει όσα του απέσπασαν ούτε
απολογούμενος στην ανακρίτρια. Ακόμη και εγώ όταν πήγα στο Τμήμα, έλεγαν όλοι
οι αστυνομικοί: “Να, η μητέρα του βιαστή”. Το λάθος μου ήταν ότι δεν πήγα να
τα καταγγείλω όλα αυτά στον εισαγγελέα».

Η δίκη συνεχίζεται σήμερα.