Επίδομα γάμου σε όλους

Το επίδομα γάμου αποτελεί μέρος του μισθού ενός εργαζομένου είτε στον
ιδιωτικό είτε στον δημόσιο τομέα και δεν περικόπτεται ακόμη και σε περίπτωση
διαζυγίου ή χηρείας. Το ίδιο επίδομα, μάλιστα, δικαιούνται και οι άγαμοι
γονείς.

Το «δώρο», που συνεπάγεται αύξηση 10% επί του μισθού σημαντικού αριθμού
υπαλλήλων, έρχεται με απόφαση του Αρείου Πάγου, ο οποίος κρίνει ότι οι
διαζευγμένοι ή χήροι μισθωτοί θα πρέπει να συνεχίσουν να λαμβάνουν το επίμαχο
επίδομα ακόμη και στην περίπτωση που δεν έχουν παιδιά ή δεν ασκούν την
επιμέλεια των παιδιών τους.

Με την απόφασή του το Β’ πολιτικό τμήμα του Ανωτάτου Δικαστηρίου δικαίωσε δύο
υπαλλήλους της Τραπέζης της Ελλάδος, στους οποίους δεν εχορηγείτο το επίδομα
γάμου από το 1990, όταν εκδόθηκε το διαζύγιό τους.

Το πιστωτικό ίδρυμα είχε διακόψει τη χορήγηση του επιδόματος, παρακάμπτοντας
τη σχετική νομοθεσία, επειδή οι συγκεκριμένοι υπάλληλοι δεν είχαν παιδιά υπό
την επιμέλειά τους.

Ουσιαστικά, το αρμόδιο πολιτικό τμήμα του Αρείου Πάγου αποφαίνεται ότι το
επίδομα γάμου, από τη στιγμή που θα χορηγηθεί σε έναν εργαζόμενο,
ενσωματώνεται στις πάγιες αποδοχές και δεν περικόπτεται. Στην απόφαση
σημειώνεται ότι η καταβολή του επιδόματος διατηρείται για χήρους ή
διαζευγμένους χωρίς όρους με νόμους που έχουν θεσπιστεί το 1976 και το 1988
και «εάν ο νομοθέτης επεδίωκε το αντίθετο θα το διατύπωνε ρητά».

Όπως κρίνει το Ανώτατο Δικαστήριο «η νομοθεσία αυτή συμπορεύεται και προς την
συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή της ίσης αμοιβής για παρεχόμενη εργασία ίσης
αξίας». Και το επίμαχο επίδομα πρέπει να εξακολουθήσει να χορηγείται γιατί
«μόνον έτσι αποφεύγεται η ανισότητα ως προς το ύψος των οικογενειακών
επιδομάτων, που αποτελούν τμήμα του μισθού, μεταξύ των απασχολουμένων στον
ίδιο εργοδότη, οι οποίοι παρέχουν εργασία ίσης αξίας».

Ερμηνεύοντας τη σχετική νομοθεσία, ο Άρειος Πάγος τονίζει ότι για
διαζευγμένους και χήρους δεν απαιτείται καμία προϋπόθεση και επομένως δεν
πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η ύπαρξη παιδιών ή όχι, η οποία είναι όρος μόνον
για τη χορήγηση του επιδόματος τέκνων (5% επί του μισθού).

Επιπλέον κρίνεται ότι για τη χορήγηση του επιδόματος γάμου δεν έχει σημασία
εάν ένα διαζύγιο εκδόθηκε πριν από την έναρξη ισχύος του τελευταίου νόμου που
αντιμετώπισε το ζήτημα (8 Μαΐου 1989) και οι δικαιούχοι θα πρέπει να το λάβουν
από τη στιγμή που υποβάλλουν σχετικό αίτημα.

Έτσι, όλοι οι διαζευγμένοι ή χήροι στους οποίους έχει περικοπεί το επίδομα
γάμου μπορούν να διεκδικήσουν την επαναχορήγησή του (10% επί του μισθού και σε
ορισμένες περιπτώσεις μισθωτών 15%, ύστερα από σχετική πρόβλεψη στη συλλογική
σύμβαση εργασίας τους) και όλοι οι άγαμοι γονείς τη χορήγησή του, ανεξάρτητα
από το επίδομα τέκνων.