Φορολογική επανάσταση αποφάσισε ο Σρέντερ

Κατ’ αρχήν έμοιαζε απίθανο, ίσως και αδύνατο: μια μείωση της φορολογίας που θα
επέτρεπε στους μεγάλους τραπεζικούς και βιομηχανικούς ομίλους της Γερμανίας να
απελευθερώσουν περιουσιακά τους στοιχεία που αξίζουν περισσότερο από 100
δισεκατομμύρια δολάρια.

Το γεγονός ότι η σχετική πρόταση προερχόταν από μια κεντροαριστερή κυβέρνηση η
οποία πολλές φορές δεν είχε και τις καλύτερες σχέσεις με τον επιχειρηματικό
κόσμο δεν ενίσχυε την αξιοπιστία της. Επιπλέον, δεν ήταν λίγοι αυτοί που
πίστευαν ότι η γερμανική κυβέρνηση αργά ή γρήγορα θα «έθαβε» την πρόταση. Δύο
εβδομάδες μετά την υποβολή του, το σχετικό νομοσχέδιο εμφανίζεται να έχει
πολλές πιθανότητες να γίνει νόμος του γερμανικού κράτους. Αν όντως γίνει έτσι,
το επιχειρηματικό τοπίο της Γερμανίας μπορεί να αλλάξει ριζικά. «Αν περάσει,
θα τραβήξει το χαλί κάτω από τα πόδια της δύσκαμπτης γερμανικής οικονομίας»,
λέει ο Τόμας Μάγιερ, οικονομολόγος του οίκου Γκόλντμαν Σαξ στη Φρανκφούρτη.
«Πιστεύω ότι το νομοσχέδιο για τη μείωση της φορολογίας έχει πολλές
πιθανότητες να εγκριθεί από το γερμανικό κοινοβούλιο».

Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, οι επιχειρήσεις θα μπορούν να πουλήσουν στοιχεία του
ενεργητικού τους σε άλλες επιχειρήσεις, χωρίς να είναι αναγκασμένες να
πληρώσουν φόρους για τα κέρδη τους ή τις υπεραξίες από αυτά, οι οποίοι τώρα
ανέρχονται στο 50%

Αν το νομοσχέδιο εγκριθεί, θα εξαφανίσει ένα μεγάλο εμπόδιο που αντιμετωπίζουν
οι μεγάλες γερμανικές επιχειρήσεις. Για παράδειγμα, χρηματοπιστωτικοί γίγαντες
όπως η Ντόιτσε Μπανκ και ασφαλιστικές εταιρείες όπως η Αλιάντς θέλουν να
απαλλαγούν από μεγάλες μετοχικές τοποθετήσεις τους σε άλλες γερμανικές
επιχειρήσεις, αλλά δεν το κάνουν λόγω των υψηλών φόρων που θα κληθούν να καταβάλουν.

Η συγκεκριμένη φοροαπαλλαγή θα απελευθερώσει δεκάδες δισεκατομμύρια μάρκα, τα
οποία έχουν παγιδευτεί και δεν επανεπενδύονται λόγω της υψηλής φορολογίας,
υποστηρίζουν οι αναλυτές της γερμανικής οικονομίας. Παράλληλα, σύμφωνα με τις
εκτιμήσεις τους, η περικοπή της φορολογίας μεταβίβασης περιουσιακών στοιχείων
μεταξύ των επιχειρήσεων αναμένεται να επιταχύνει τις διαδικασίες εξαγορών και
συγχωνεύσεων των γερμανικών εταιρειών.

Οι γερμανικές τράπεζες και ασφαλιστικές εταιρείες θα εξοικονομήσουν κεφάλαια
για εξαγορές και συγχωνεύσεις, αλλά είναι πολύ πιθανό να γίνουν περισσότερο
ευάλωτες σε επιθετικές προτάσεις εξαγοράς τους.

Αντιδράσεις χαμηλών τόνων

Γκέρχαρντ Σρέντερ. Ο Γερμανός καγκελάριος φαίνεται αποφασισμένος να απαλλάξει την οικονομία της χώρας του από τα δεσμά του παρελθόντος

Παρά το γεγονός ότι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο θα μειώσει κατά πολύ τα
φορολογικά βάρη των γερμανικών επιχειρήσεων, δεν έχει προς το παρόν προκαλέσει
μεγάλες πολιτικές αντιδράσεις. Οι ηγέτες της αριστερής πτέρυγας του
κυβερνώντος Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος του καγκελαρίου Γκέρχαρντ Σρέντερ
εκθείασαν τη σχετική πρόταση χαρακτηρίζοντάς την έναν πολύ καλό τρόπο για την
αύξηση της ευελιξίας και την ανάπτυξη της γερμανικής οικονομίας.

Αυτού του είδους η αλλαγή θα δημιουργήσει τις συνθήκες για την επιτάχυνση των
ρυθμών ανάπτυξης και την αύξηση της απασχόλησης, μέσω της δημιουργίας
περισσότερο αποτελεσματικών επιχειρηματικών πλαισίων, δήλωσαν οι Γιοαχίμ Πος
και Γιοργκ Ότο Σπίλερ, δύο σημαντικά στελέχη του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος
στο γερμανικό κοινοβούλιο, με ανακοίνωσή τους που εξέδωσαν πρόσφατα. «Η
κίνηση», πρόσθεσαν, «βρίσκεται μέσα στο πλαίσιο της λογικής» της φορολογικής πολιτικής.

Οι ηγέτες του κόμματος των Πρασίνων, του μικρού μέλους του κυβερνητικού
συνασπισμού, ήταν περισσότερο εμφατικοί στην υποστήριξη του νομοσχεδίου. «Αυτή
η πρόταση δίνει στην οικονομία την ώθηση που χρειάζεται» λέει ο Κλάους Μίλερ,
βουλευτής του κόμματος των Πρασίνων, ο οποίος έχει αναλάβει την εκπροσώπησή
τους για οικονομικά θέματα. «Υποθέτω πως ο κυβερνητικός συνασπισμός θα τη στηρίξει».

Αντιδρούν οι Χριστιανοδημοκράτες

Οι μεγαλύτερες αντιδράσεις για το νομοσχέδιο προέρχονται από τα κεντροδεξιά
κόμματα της αντιπολίτευσης, τη Χριστιανοδημοκρατική Ένωση και το βαυαρικό
τμήμα της, τη Χριστιανοκοινωνική Ένωση, που συνήθως υποστηρίζουν τις περικοπές
της φορολογίας και τις επιχειρήσεις. Ωστόσο, οι περισσότεροι οικονομολόγοι
πιστεύουν ότι ακόμη και αυτά τα κόμματα δεν πρόκειται να μπλοκάρουν την
έγκριση του νομοσχεδίου, επειδή η στήριξή του θα αυξήσει τους σημαντικούς
υποστηρικτές τους ­ τις επιχειρήσεις.

«Για τις γερμανικές αγορές, το γερμανικό οικονομικό σύστημα, αυτό το
νομοσχέδιο είναι καλή είδηση», λέει ο Ούλριχ Ραμ, επικεφαλής οικονομολόγος της
Κόμερτσμπανκ, της τέταρτης μεγαλύτερης τράπεζας της Γερμανίας. Η Κόμερτσμπανκ,
η οποία έχει μετοχικό χαρτοφυλάκιο αξίας μικρότερης των 2 δισεκατομμυρίων
δολαρίων, δεν πρόκειται να επηρεαστεί σημαντικά από την αλλαγή της νομοθεσίας
που διέπει τη φορολόγηση των επιχειρήσεων.

Η επίδραση της αλλαγής αυτής σε άλλες γερμανικές επιχειρήσεις θα είναι πολύ
μεγαλύτερη. Το μετοχικό χαρτοφυλάκιο της Ντόιτσε Μπανκ προσεγγίζει σε αξία τα
22 δισεκατομμύρια δολάρια. Το χαρτοφυλάκιο αυτό περιλαμβάνει μετοχικά πακέτα
της αυτοκινητοβιομηχανίας Ντέμλερ Κράισλερ, της προβληματικής κατασκευαστικής
εταιρείας Φίλιπ Χόλτσμαν, της ασφαλιστικής εταιρείας Αλιάντς και μιας σειράς
άλλων γερμανικών εταιρειών. Αν τα γερμανικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα αρχίσουν
να πουλούν τα μετοχικά πακέτα άλλων επιχειρήσεων που διαθέτουν στο
χαρτοφυλάκιό τους, μπορεί να γίνουν περισσότερο ευάλωτα σε επιθετικές
προσπάθειες εξαγοράς τους από άλλες επιχειρήσεις. Και δεν είναι τυχαίο το
γεγονός ότι οι μεγάλες γερμανικές τράπεζες δεν ενεπλάκησαν στο κύμα
συγχωνεύσεων και εξαγορών που εκδηλώθηκε στη Γαλλία, την Ιταλία, την Ισπανία
και την Ολλανδία.

Η Αλιάντς διαθέτει το 21,6% της τράπεζας Ντρέσντνερ, της τρίτης μεγαλύτερης
στη Γερμανία, ενώ από την πλευρά της η Ντρέσντνερ διαθέτει στο χαρτοφυλάκιό
της το 10% της Αλιάντς. Η ασφαλιστική εταιρεία Μιούνιχ διαθέτει το 25% της
Αλιάντς, ενώ το ίδιο ποσοστό της Μιούνιχ διαθέτει η Αλιάντς. Μαζί και οι δύο
ασφαλιστικές εταιρείες διαθέτουν μετοχικά πακέτα μιας σειράς γερμανικών βιομηχανιών.

Αυτού του είδους η μετοχολογική οργάνωση αποτελεί την καρδιά της μεταπολεμικής
Γερμανίας, στην οποία οι τράπεζες, οι ασφαλιστικές εταιρείες, και οι
βιομηχανίες υποστηρίχθηκαν μεταξύ τους τόσο σε καλές όσο και σε άσχημες
εποχές. Ωστόσο, οι παλιοί δεσμοί έγιναν πολύ περιοριστικοί, αφού συρρίκνωσαν
την κερδοφορία των μεγάλων επιχειρήσεων του χρηματοπιστωτικού κλάδου. Οι
τελευταίες συναντούν μεγάλες δυσκολίες στην προσπάθειά τους να μεταφέρουν
κεφάλαια από προβληματικές σε κερδοφόρες επενδύσεις.

Οι πολιτικοί ηγέτες εδώ και αρκετά χρόνια έχουν εντοπίσει και αναγνωρίσει το
πρόβλημα. Αλλά η ιδέα της παροχής στις μεγάλες τράπεζες και ασφαλιστικές
εταιρείες ενός φορολογικού δώρου αξίας πολλών δισεκατομμυρίων είχε απορριφθεί
ως μη αποδεκτή.

Η πρόταση προκάλεσε την οργή των ιδιοκτητών μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων,
οι οποίες αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της γερμανικής οικονομίας. Οι ιδιοκτήτες
των μικρών επιχειρήσεων παραπονούνται ότι η πρόταση τους υπονομεύει. Ωστόσο,
οι αξιωματούχοι της γερμανικής κυβέρνησης που εισηγούνται το νομοσχέδιο
απαντούν στις σχετικές κατηγορίες τονίζοντας ότι και οι μικρές επιχειρήσεις
μπορούν να επωφεληθούν από τις φοροαπαλλαγές, εφόσον μετατραπούν σε Ανώνυμες Εταιρείες.