30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ

ΕΚΔΟΤΗΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Αθήνα από καλούς γονείς.

ΑΚΟΥΕΙ: Όλα τα μουσικά είδη.

ΙΚΑΝΟΠΟΙΕΙΤΑΙ: Δύσκολα.

ΑΠΟΔΟΚΙΜΑΖΕΙ: Την ηλιθιότητα.

ΣΥΜΒΙΒΑΖΕΤΑΙ: Ελάχιστα.

ΟΙΚΤΙΡΕΙ: Τη ρουτίνα.

ΡΙΣΚΑΡΕΙ: Κάθε μέρα.

ΣΙΓΟΥΡΕΥΕΙ: Την αγάπη.

ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ: Μια θέση στον ήλιο.

Ο Θανάσης Καστανιώτης δεν χρειάζεται συστάσεις. Επικεφαλής ενός από τους
μεγαλύτερους εκδοτικούς οίκους στην Ελλάδα, έχει την πολυτέλεια (ή την ατυχία)
να ζει το βιβλίο πέρα από τον μύθο του. Και να μπορεί να ανοίξει το εξώφυλλο
ενός «καταλόγου» που κυκλοφορεί σε περιορισμένα αντίτυπα και που περιέχει τις
ανάγκες των συγγραφέων, των εκδοτών, στη δύσκολη εποχή της εικόνας που απαιτεί
γρήγορες απαντήσεις σε προκλήσεις και προβλήματα.

ΕΡ.: Εδότης σημαίνει και διαμορφωτής κοινής γνώμης;

ΑΠ.: Ο εκδότης με τις επιλογές του βοηθά τον αναγνώστη να έχει τη δική του
γνώμη.

ΕΡ.: Πώς συνδυάζονται ποσότητα στην εκδοτική παραγωγή και ποιοτική αρτιότητα;

ΑΠ.: Με την καλή οργάνωση και τους πολλούς και καλούς συνεργάτες.

ΕΡ.: Κάποτε η διαφήμιση του βιβλίου εθεωρείτο «φάουλ». Τώρα;

ΑΠ.: Είναι ένα ακόμη μέσο ενημέρωσης του αναγνωστικού κοινού.

ΕΡ.: Τι σημαίνει για σας η λέξη «συγγραφέας»;

ΑΠ.: Πολίτης εν αγωνία που τη μετουσιώνει σε έργο τέχνης.

ΕΡ.: Πόσα βιβλία εκδίδετε ετησίως ­ κατά μέσον όρο ­ τα τελευταία χρόνια;

ΑΠ.: Τριακόσια είκοσι.

ΕΡ.: Κάποτε η έκδοση ενός βιβλίου αποτελούσε γεγονός. Σήμερα;

ΑΠ.: Πάντα η έκδοση ενός νέου βιβλίου αποτελεί μέγιστο γεγονός πολιτισμού.

ΕΡ.: Πού βρισκόμαστε, σε σχέση με την Ευρώπη, από άποψη παραγωγής;

ΑΠ.: Παράδειγμα: Ο πολίτης στην Αγγλία έχει 100.000 τίτλους, ενώ στην Ελλάδα
έχουμε μόνο 6.000 περίπου νέους τίτλους κατ’ έτος.

ΕΡ.: Πώς μπορεί να προωθηθούν οι Έλληνες συγγραφείς;

ΑΠ.: Με οργανωμένη πολιτική, όπως έχουν κάνει όλες οι αναπτυγμένες χώρες.

ΕΡ.: Η γλώσσα, σήμερα, αποτελεί εμπόδιο στη διάδοση του βιβλίου εκτός συνόρων;

ΑΠ.: Μικρό, όχι καθοριστικό.

ΕΡ.: Γιατί οι πρωτοεμφανιζόμενοι, συχνά, επωμίζονται τον επιχειρηματικό
κίνδυνο πληρώνοντας την έκδοση;

ΑΠ.: Ο εκδοτικός μας οίκος αναλαμβάνει όλα τα έξοδα έκδοσης και διακίνησης και
των πρωτοεμφανιζόμενων συγγραφέων.

ΕΡ.: Υπάρχει η εντύπωση ότι οι Έλληνες δεν διαβάζουν. Ισχύει;

ΑΠ.: Οι Έλληνες διαβάζουν πολύ και είναι οι μόνοι αναγνώστες στην Ευρώπη που
για να διαβάσουν πρέπει να αγοράσουν.

ΕΡ.: Φαίνεται πως οι περισσότεροι ποιητές βρίσκουν κλειστές τις πόρτες των
εκδοτών; Ή όχι;

ΑΠ.: Εμείς εκδίδουμε κάθε χρόνο 20 με 25 ποιητικά βιβλία. Το 1998 με στοιχεία
του «Ιχνευτή» είχαν εκδοθεί 289 νέα βιβλία. Άρα όχι.

ΕΡ.: Ποιο είδος βιβλίου διαβάζεται λιγότερο;

ΑΠ.: Η ποίηση και το δοκίμιο.

ΕΡ.: Ποια η σχέση του κράτους με το βιβλίο;

ΑΠ.: Μηδενική.

ΕΡ.: Πού αποδίδετε την επιτυχή πορεία των Εκδόσεων Καστανιώτη;

ΑΠ.: Στην εύστοχη επιλογή βιβλιογραφίας και την αγάπη των Ελλήνων συγγραφέων
και αναγνωστών, αλλά και στην υψηλή ποιότητα.

ΕΡ.: Τι ρόλο παίζει το δίκτυο διανομής στη σημερινή αγορά του βιβλίου;

ΑΠ.: Καθοριστικό.

ΕΡ.: Σε τι μπορεί να ελπίζει ένας νέος που γράφει και θέλει να ξεκινήσει
συγγραφική καριέρα;

ΑΠ.: Να έχει καλό και πρωτότυπο χειρόγραφο και να επιλέξει προσεκτικά σε ποιον
εκδότη θα απευθυνθεί.

ΕΡ.: Πώς επιβιώνουν τόσοι εκδοτικοί οίκοι;

ΑΠ.: Εξαιρώντας 6-7 για τους υπόλοιπους θα έλεγα ότι η ψυχή τους το ξέρει
μόνο.

ΕΡ.: Αν μια εικόνα ίσον χίλιες λέξεις, μια λέξη με τι ισούται;

ΑΠ.: Με μια λέξη μπορείς να κάνεις δικές σου χιλιάδες εικόνες.

ΕΡ.: Η εικόνα είναι εχθρός του βιβλίου;

ΑΠ.: Το βιβλίο έχει μόνο φίλους.

ΕΡ.: Και η οθόνη του υπολογιστή;

ΑΠ.: Αναγκαία για την παραγωγή των βιβλίων και συλλογή πληροφοριών.

ΕΡ.: Με ποια κριτήρια επιλέγετε την έκδοση ενός βιβλίου;

ΑΠ.: Την ποιότητα και την αναγκαιότητά τους.

ΕΡ.: Η Ελλάδα επενδύει αρκετά στον πολιτισμό;

ΑΠ.: Η Ελλάδα όχι, αλλά οι Έλληνες ναι.