Αγώνας δρόμου για τις αποδείξεις

Το μόνο βέβαιο που υπάρχει αυτή τη στιγμή για την περίπτωση του Αβραάμ
Λεσπέρογλου, όπως παρατηρεί και ειδικός επιστήμονας σε θέματα πολιτικής βίας,
είναι μία καταδίκη του για πλημμελήματα (σ.σ.: η προχθεσινή για το πλαστό
διαβατήριο και τις σφραγίδες) και ο αγώνας δρόμου στον οποίο θα επιδοθούν οι
αρμόδιες υπηρεσίες της ΕΛ.ΑΣ. για να τεκμηριώσουν την ανάμειξή του σε σειρά
άλλων εγκληματικών ενεργειών, ορισμένες από τις οποίες αγγίζουν τα όρια της
παραγραφής, εάν δεν τα έχουν ήδη υπερβεί (σ.σ.: οι κακουργηματικές κατηγορίες,
ακόμη και αν σχετίζονται με τρομοκρατικές πράξεις, παραγράφονται εντός 15ετίας
ή εντός 18ετίας στην περίπτωση που έχει επιδοθεί κλητήριο θέσπισμα στον
κατηγορούμενο).

Ο Αβραάμ Λεσπέρογλου σίγουρα είναι ένας καταζητούμενος που έχει απασχολήσει
έντονα τις αρχές Ασφαλείας και ιδίως την Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία ­ αυτό
τονίζει στα «ΝΕΑ» ο ειδικός επιστήμονας. Αλλά γνωρίζει καλά ότι «όσοι θα
χειριστούν την υπόθεσή του θα είναι επιφυλακτικοί γιατί υπάρχει το προηγούμενο
άλλων υποθέσεων που έχουν γίνει μπούμερανγκ…».

«Η ανάμειξή του σε τρομοκρατικές ενέργειες ­ σημειώνει ­ στηρίζεται σε
ενδείξεις. Ενδείξεις έχουμε. Υπάρχουν όμως αποδείξεις; Εάν υπάρχουν και τόσο
καιρό τις έκρυβε η Αστυνομία, ας περιμένουμε να παρουσιαστούν και να
χειροκροτήσουμε… Διαφορετικά θα παραμείνουμε στα σενάρια που είναι ήδη
γνωστά». Για τις αστυνομικές αρχές, αλλά και τις εισαγγελικές, αφού ήδη
εκκρεμούν εις βάρος του ποινικές διώξεις, ο Αβραάμ Λεσπέρογλου είναι μέλος της
Αντικρατικής Πάλης που έδρασε τη δεκαετία του ΄80. Αλλά αυτό δεν αρκεί για μία
καταδικαστική απόφαση των ελληνικών δικαστηρίων, όπως άλλωστε αποδείχθηκε σε
μεγάλο βαθμό και από την περίπτωση του Γ. Μπαλάφα. «Αυτή την ώρα η υπόθεση
Λεσπέρογλου είναι καθαρά αστυνομική δουλειά. Μπορεί να αποδειχθεί τελικώς ότι
πρόκειται για έναν ποινικό εγκληματία. Ακόμη και η συμπεριφορά του όλα αυτά τα
χρόνια, με τη διαφυγή του στο εξωτερικό, τα πλαστά διαβατήρια κ.λπ. δεν τον
διαφοροποιεί από έναν ποινικό εγκληματία. Αυτή η συμπεριφορά δεν μπορεί να
αποτελέσει πειστήριο για μια ενδεχόμενη τρομοκρατική δράση…». Επιφυλάξεις
υπάρχουν για το μέγεθος της επιτυχίας σχετικά με τη σύλληψη Λεσπέρογλου ­ «από
τη στιγμή που αυτή παρουσιάζεται ως μέγα χτύπημα κατά της τρομοκρατίας» ­
γιατί «δεν πρέπει να παραβλέπουμε το γεγονός ότι ο Λεσπέρογλου πάντοτε
βρισκόταν στο φάκελο με τους “συνήθεις υπόπτους”. Και μάλιστα ίσως και σε
κατώτερη θέση, πίσω από τον Τσουτσουβή και τον Μπαλάφα…». Και μάλλον στην
επιφυλακτικότητα που υπάρχει και σε κύκλους της ΕΛ.ΑΣ, πρέπει να αποδώσει
κανείς την πληροφορία που εκπορεύεται για τη μη ανάμειξη της Αντικρατικής
Πάλης, και συνεπώς και του Λεσπέρογλου, στη δράση της 17Ν. «Παλαιότερα υπήρχε
η εκτίμηση ­ και είχε ανακοινωθεί επισήμως ­ των “συγκοινωνούντων δοχείων”
μεταξύ των τρομοκρατικών οργανώσεων. Αλλά δεν υπάρχει κανένα στοιχείο. Αυτό
είναι ένα σενάριο…». Όσο για την φημολογούμενη συνδρομή των αμερικανικών
υπηρεσιών στη σύλληψη του Αβραάμ Λεσπέρογλου, «τίποτε μπορεί να μην είναι
τυχαίο, από τη στιγμή που υπήρξε επί εβδομάδες και η φήμη ότι έρχεται μια
επιτυχία γύρω από το θέμα της τρομοκρατίας…».

Προβληματισμός και αμηχανία

«Αυτή η ιστορία μπάζει από παντού!». Μ’ αυτά τα λόγια… υποδέχθηκαν τη
σύλληψη τού επί 17 χρόνια καταζητούμενου Αβραάμ Λεσπέρογλου, καθ’ ύλην
αρμόδιοι παράγοντες. Ο προβληματισμός αλλά και η αμηχανία τους ήταν διάχυτοι
από την πρώτη στιγμή. Τα ερωτήματα που διατύπωναν πολλά ­ ισάριθμα με τα
ερωτηματικά που γεννούσαν. Πρώτο και καλύτερο είναι το ερώτημα που αφορά τον
ρόλο του αμερικανικού παράγοντα. Επισήμως το υπουργείο Δημόσιας Τάξης και
αρμόδια στελέχη της ΕΛ.ΑΣ. μιλούσαν για μια τυχαία σύλληψη που σημειώθηκε
«αβρόχοις ποσί» από αστυνομικό της Δίωξης Ναρκωτικών, που εδρεύει στο
αεροδρόμιο. Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα, όμως, τα αντίθετα μαρτυρεί. Δεν ήταν
λίγοι εκείνοι, μέσα κι έξω από την ΕΛ.ΑΣ., που μιλούσαν για ενεργό συμμετοχή
της CIA και του παραρτήματος του FBI στην Ελλάδα. Οι ίδοι έλεγαν
χαρακτηριστικά: «Αν δεν πέσει “σήμα” και ο Μπιλ Λάντεν ακόμη μπορεί να έρθει
και να μείνει στην Κυψέλη χωρίς να γίνει αντιληπτός»! Το δεύτερο ερώτημα
σχετίζεται με τα «παιδαριώδη» λάθη τού υπ’ αριθμόν ένα καταζητούμενου Αβραάμ
Λεσπέρογλου. Η απορία, ακόμη και των επιφορτισμένων με την αντιμετώπιση της
τρομοκρατίας, ήταν μεγάλη. «Πώς είναι δυνατόν λίγες ημέρες πριν από τη λήξη
του ψεύτικου διαβατηρίου που είχε στην κατοχή του να θελήσει να επιστρέψει
στην Ελλάδα και μάλιστα αεροπορικώς», έλεγαν.

Και συμπλήρωναν με νόημα: Πώς γίνεται να εμπιστεύτηκε την ασφάλεια μιας
ταυτότητας ενός ατόμου που είχε απασχολήσει τις κρατικές υπηρεσίες και ο
οποίος διατεινόταν ότι είχε ιδεολογικές συγγένειες με τον χώρο των αναρχικών.
Το τρίτο ερώτημα συνοψίζεται στο όνομα «Μπριτζολάκης».

Ανώτατος αξιωματικός της ΕΛ.ΑΣ. άφηνε να εννοηθεί πως διερευνάται σε βάθος και
προς κάθε κατεύθυνση ο ρόλος που διεδραμάτισε, ενώ δεν αποκλείεται για τον
σκοπό αυτό να αναζητηθούν πληροφορίες και από άλλες κρατικές υπηρεσίες.