ΑΦΙΕΡΩΜΑ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ 20ος ΑΙΩΝΑΣ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ 1958

Το κυπριακό βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή. Ο Ψυχρός Πόλεμος σε επικίνδυνη
έξαρση. Η επιλογή της κυβέρνησης Κ. Καραμανλή να διοχετεύεται το μέγιστο των
οικονομικών δυνατοτήτων της χώρας σε βασικά έργα υποδομής, οδηγεί σε απίσχναση
των λαϊκών εισοδημάτων. Η μετανάστευση προς τις ανεπτυγμένες χώρες της Ευρώπης
­ τη Δυτική Γερμανία κατά κύριο λόγο ­ προσλαμβάνει μαζική μορφή. Διαμερίσματα
ολόκληρα της υπαίθρου ερημώνονται. Το κράτος καθημερινά καθίσταται
αυταρχικότερο. Το «παρακράτος» απειλεί θεσμούς και ατομικά δικαιώματα εν
ονόματι τού αντικομμουνισμού. Η ίδια η παράταξη της ΕΡΕ, το κόμμα του Κ.
Καραμανλή, συνταράσσεται από εσωτερικές τριβές με αποτέλεσματα την 1η Μαρτίου
15 βολευτές με επικεφαλής τούς Γ. Ράλλη, Π. Παπαληγούρα και Α. Αποστολίδη να
καταθέσουν δήλωση στην Βουλή με την οποία αίρουν την εμπισοσύνη τους προς την
κυβέρνηση. Την ίδια στιγμή το πολυδιασπασμένο Κέντρο «αναζητεί τον εαυτό του».
Σοφοκλής Βενιζέλος και Γ. Παπανδρέου συνενώνουν τις δυνάμεις τους, αλλά δεν
αποσπούν και την εμπιστοσύνη του λαού για μακροημέρευση του πειράματος. Το
εκλογικό σώμα ριζοσπατικοποιείται, γεγονός το οποίο επιβεβαιώνεται και στις
εκλογές της 11ης Μαΐου, όταν η ΕΔΑ με ποσοστό 24,4% και 78 βουλευτές
καθίσταται η αξιωματική αντιπολίτευση.

Το «ΒΗΜΑ» στο κύριο άρθρο του της 13ης Μαΐου και με τίτλο «Είναι σεβαστή η
κρίσις του λαού, αλλά πιστεύομεν ότι επλανήθη», γράφει:

«Το μήμυμα της 11ης Μαΐου είναι άκρως ανησυχητικόν διά το κοινωνικόν και
εθνικόν μας μέλλον και θα πρέπει να αφυπνίση πολλάς συνειδήσεις εις τον τόπον
μας. Απευθύνεται πρώτα εις τα κόμματα της Δεξιάς, και γενικώς εις τα εθνικά
κόμματα, διά να τους υποδείξη τον δρόμον, τον οποίον οφείλουν εφεξής να
ακολουθήσουν, αν δεν θέλουν να ίδουν κατακλυζομένην την Ελλάδα από την
κομμουνιστικήν πλημμυρίδα. Απευθύνεται όμως και εις τους Έλληνας όσους αγαπούν
τας ελευθερίας των και την Δημοκρατίαν, όσους σκέπτονται πράγματι Ελληνικά και
δεν θα ήθελαν να μεταβληθή η χώρα των εις θλιβερόν δορυφόρον. Αν δεν
αντιδράσωμεν αμέσως και αποτελεσματικώς, θέτοντες εις εφαρμογήν ευρύ πρόγραμμα
ικανοποιήσεως των αναγκών των μεγάλων μαζών και ανυψώσεως της στάθμης του
συνόλου του Ελληνικού Λαού, το 24,4% θα διογκούται συνεχώς με την κίνησιν
χιονοστιβάδος, διά να παρασύρη κάποτε τα πάντα εις την Ελλάδαν».

Το σχόλιο του Φωκίωνα Δημητριάδη για τις εξελίξεις στην ΕΡΕ, του Κ. Καραμανλή

Η «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ», υποστηρίζει ότι επήλθε «επικίνδυνος πόλωσις». Και σημειώνει:

«Κατά τους πολιτικούς κύκλους, σημαίνουν ότι εγένετο η επικίνδυνος διά το
Έθνος και την Δημοκρατίαν πόλωσις διά της συνθλίψεως του Δημοκρατικού Κέντρου
και της διογκώσεως της μεν Άκρας Αριστεράς και εις ποσοστόν ψήφων και εις
αριθμόν βουλευτικών εδρών, της δε Δεξιάς εις αριθμόν βουλευτικών εδρών. Κατά
τους κύκλους του Δημοκρατικού Κέντρου, η επελθούσα πόλωσις ούτε το Έθνος
ωφελεί ούτε την Δημοκρατίαν και ευχή αυτών είναι να μην υπάρξουν επιζήμιοι διά
την χώραν συνέπειαι εκ της πολώσεως ταύτης».

Τέλος, «ΤΑ ΝΕΑ» εντοπίζουν την «έκπληξιν της Κυριακής σε επτά λόγους» και γράφων:

«ΠΡΩΤΟΝ: Ουδείς ανέμενεν, ότι η ΕΔΑ, η οποία κατά τας εκλογάς του 1952,
εις ας είχε κατέλθει αυτοτελώς, συνεκέντρωσε ποσοστόν 10%, θα ηύξανε την
δύναμίν της κατά 150% εντός μιας εξαετίας και θα επετύγχανε να εισέλθη εις την
δευτέραν κατανομήν, και να καταλάβη την θέσιν της αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως
εν τη Βουλή με 78 βουλευτάς έναντι των 18, τους οποίους είχεν εις την
προηγουμένην. Τούτο αποδίδεται τώρα υπό των πολιτικών κύκλων εις την
ακολουθηθείσαν υπό των Κυβερνήσεων της Δεξιάς πολιτικήν αδιαφορίας προς τα
αιτήματα και τας ανάγκας του εργαζομένου, του μισθοβιώτου και του αγροτικού
κόσμου της χώρας, εις την βαρείαν φορολογίαν των λαϊκών τάξεων, εις την
μεγάλην υποαπασχόλησιν και ανεργίαν και εις πολλά άλλα αίτια γενικωτέρας φύσεως.

Η αύξησις αυτή της δυνάμεως της ΕΔΑ, κατά τους πολιτικούς κύκλους, δεν είναι
ασφαλώς κατά ίσον ποσοστόν αύξησις και του συνειδητού κομμουνισμού. Τούτο όμως
δεν σημαίνει, ότι δεν είναι και ανησυχητική ένδειξις.

«Υπό των αστυνομικών αρχών ετέθησαν εις εφαρμογήν τα μέτρα κατά των τέντυ-μπόυς. Οι πρώτοι συλληφθέντες, υπεβλήθησαν εις κούρεμα διά ψιλής μηχανής και ακολούθως υπεχρεώθησαν να παρελάσουν φέροντες πινακίδα επί της οποίας ανεγράφοντο αι λέξεις: “Είμεθα τέντυ-μπόυς” κλπ. Η Πολιτεία εν έτει 1958 επέλεξε ως μέσον σωφρονισμού, τον κοινωνικό στιγματισμό, τη διαπόμπευση και τελικά την περιθωριοποίηση. Ο νόμος 104, είναι προϊόν της πρώτης οκταετίας του Κ. Καραμανλή

ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Δεν ανεμένετο, ότι η Ένωσις του Λαϊκού Κόμματος, η οποία είχε
τόσα αξιόλογα πολιτικά στελέχη εις τας τάξεις της, θα ελάμβανε τόσον μικρόν
ποσοστόν εις αριθμόν ψήφων και θα επετύγχανε την εκλογήν τεσσάρων μόνον
υποψηφίων της, ήτοι του κ. Π. Κανελλοπούλου και των κ.κ. Στεφάνου και Γεωργίου
Στεφανοπούλου και του κ. Π. Παπαληγούρα.

ΤΡΙΤΟΝ: Δεν ανεμένετο επίσης η εξαφάνισις της ΕΠΕΚ με αποτυχίαν και
αυτού του αρχηγού της κ. Σ. Παπαπολίτη. Εκ του Δημοκρατικού Κόμματος διεσώθη ο
εκπρόσωπος αυτού κ. Αλλαμανής.

ΤΕΤΑΡΤΟΝ: Και το Αγροτικόν Κόμμα του κ. Μπαλτατζή απώλεσεν έδαφος, καθ’
όσον έναντι των βουλευτών τους οποίους είχεν εις την παρελθούσαν Βουλήν, θα
έχη τώρα εις την νέαν μόνον πέντε.

ΠΕΜΠΤΟΝ: Το Κόμμα των Προοδευτικών του κ. Μαρκεζίνη δεν επέτυχε την
εκλογήν παρά μόνον του αρχηγού του εις τας Αθήνας.

ΕΚΤΟΝ: Το Κόμμα των Φιλελευθέρων, το οποίον, κατά τους υπολογισμούς των
παραγόντων του, είχε λάβει κατά τας εκλογάς του 1956 ποσοστόν ψήφων 25,6% και
το οποίον κατά την δημιουργηθείσαν κατά την προεκλογικήν περίοδον εντύπωσιν
ευρίσκετο εις άνοδον, αντί να αυξήση το ποσοστόν του εις αριθμόν ψήφων, υπέστη
μείωσιν κατά 5%. Και μη δυνηθέν να εισέλθη εις την δευτέραν κατανομήν διότι
υπερεφαλαγγίσθη από την ΕΔΑ, θα έχη εις την νέαν Βουλήν 36 βουλευτάς έναντι
των 67, τους οποίους είχεν εις την προηγουμένην.

ΕΒΔΟΜΟΝ: Και η ΕΡΕ εις ποσοστόν ψήφων έχασεν 6%, διότι έναντι του 47,6%
το οποίον είχε λάβει κατά τας εκλογάς του 1956, συνεκέντρωσε τώρα μόνον 41,5%».