Χανς Άιχελ, ο μαέστρος της γερμανικής οικονομίας

Χανς Άιχελ. Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών σκοπεύει να αλλάξει τη μορφή της γερμανικής οικονομίας. Θα την απελευθερώσει

Ο επισκέπτης του νέου κτιρίου που στεγάζει το υπουργείο Οικονομικών της
Γερμανίας στο Βερολίνο νιώθει ότι περπατά μέσα στην Ιστορία. Το κτίριο έχει
ανεγερθεί επί ημερών Χίτλερ, ανατολικά του Τείχους που κάποτε διχοτομούσε το
Βερολίνο. Σε έναν από τους τοίχους του υπάρχει η ζωγραφιά ενός πλήθους που
γιορτάζει την ίδρυση της κομμουνιστικής Ανατολικής Γερμανίας. Στο πλήθος
μπορεί ο επισκέπτης να διακρίνει γυναίκες που φορούν γαλάζιες φόρμες εργασίας
και παρελαύνουν περήφανες κρατώντας λάβαρα. Μπορεί επίσης να διακρίνει
χαμογελαστούς βιομηχανικούς εργάτες και μαχητικούς αγρότες.

Ο Χανς Άιχελ, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, ανέλαβε τα καθήκοντά του σε
αυτό το κτίριο όταν η γερμανική κυβέρνηση τον περασμένο Αύγουστο μετακόμισε
επίσημα από τη Βόννη στο Βερολίνο. Ο Άιχελ είναι ο οδηγός των Γερμανών σε ένα
μέλλον που θα χαρακτηρίζεται από μείωση της φορολογίας, περικοπές των δημόσιων
δαπανών και από αυτό που ο ίδιος αποκάλεσε «πικρή αλήθεια» για τα όρια της κυβέρνησης.

«Πρέπει κατ’ αρχήν να καταλάβουν ότι ο ομοσπονδιακός προϋπολογισμός βαρύνεται
από ένα υπέρογκο χρέος», λέει ο Άιχελ. «Πρέπει οι Γερμανοί να
συνειδητοποιήσουν τη γήρανση του πληθυσμού, ότι ο αριθμός των ηλικιωμένων
αυξάνεται ενώ ο αριθμός αυτών που βρίσκονται σε παραγωγική ηλικία μειώνεται».
Αυτό, λέει ο ίδιος, κάνει επιτακτική την ανάγκη για ισοσκέλιση του προϋπολογισμού.

Στην πρώτη γραμμή

Ο 57χρονος Άιχελ βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των διαρθρωτικών αλλαγών της
οικονομίας από την ημέρα που ανέλαβε τα καθήκοντα του υπουργού Οικονομικών ­
τον περασμένο Μάρτιο. Πρώην πρωθυπουργός του κρατιδίου της Έσσης, το οποίο
περιλαμβάνει τη Φρανκφούρτη, το χρηματοπιστωτικό κέντρο της χώρας, ο Άιχελ
αντικατέστησε τον Όσκαρ Λαφοντέν, ηγέτη της αριστερής πτέρυγας του
Σοσιαλδημοκρατικού Κόματος.

Ο Λαφοντέν απομακρύνθηκε από την κυβέρνηση μετά την κόντρα με τον καγκελάριο
Γκέρχαρντ Σρέντερ.

Ο Άιχελ είναι ουσιαστικά αντίπαλος του προκατόχου του. Ο Λαφοντέν προσπάθησε
να πιέσει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για τη χαλάρωση της νομισματικής
πολιτικής και δυσανασχέτησε τους εργοδότες πιέζοντας για την αύξηση της
φορολογίας των επιχειρήσεων.

Αντίθετα, ο Άιχελ αποφεύγει έντεχνα να σχολιάζει τη νομισματική πολιτική και
έχει ξεκινήσει την εφαρμογή ενός προγράμματος περικοπής των ανώτατων
φορολογικών συντελεστών, για την κάλυψη διαφόρων ελλειμμάτων και τη μείωση του
μεριδίου του κράτους στην οικονομία.

Στα τέλη Νοεμβρίου ο Άιχελ κέρδισε μια μεγάλη νίκη όταν το κοινοβούλιο
ενέκρινε την περικοπή των δημόσιων δαπανών κατά 26 δισεκατομμύρια μάρκα ή
περίπου 14 δισεκατομμύρια δολάρια. Πρόκειται για το μεγαλύτερο πακέτο μείωσης
των δημόσιων δαπανών τα τελευταία χρόνια και ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών
σχεδιάζει την εφαρμογή νέων πακέτων.

Ο Άιχελ θέλει να αυξήσει το ετήσιο πλεόνασμα του προϋπολογισμού στα 50
δισεκατομμύρια μάρκα μέχρι το 2002 και να ισοσκελίσει τον προϋπολογισμό μέχρι
το 2006. Δεν πρέπει να προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι έχει κερδίσει πολύ
κολακευτικά σχόλια από τις επιχειρήσεις και πολλούς οικονομολόγους. Επιπλέον
βρήκε σημαντική υποστήριξη και από πολλούς Γερμανούς ψηφοφόρους. Σε μια
πρόσφατη δημοσκόπηση που έκανε το κρατικό τηλεοπτικό κανάλι ZDF τo 73% αυτών
που ρωτήθηκαν συμφώνησαν με την περικοπή των δημόσιων δαπανών.

Η φορολογία

Παρά το γεγονός ότι οι φόροι στη Γερμανία είναι υψηλότεροι σε σχέση με τις
Ηνωμένες Πολιτείες, το κράτος προσφέρει πολύ περισσότερες υπηρεσίες στους
πολίτες ­ από τη δωρεάν υγεία μέχρι και τη δωρεάν πανεπιστημιακή εκπαίδευση.
Το πραγματικό πρόβλημα, υποστηρίζει ο Άιχελ, είναι ότι οι ανώτεροι φορολογικοί
συντελεστές είναι πολύ υψηλοί και ορισμένες φοροαπαλλαγές είναι πολύ
γενναιόδωρες. Το αποτέλεσμα είναι να πέφτουν τα φορολογικά βάρη στον φόρο
εισοδήματος και στην κοινωνική ασφάλιση. Αυτό με τη σειρά του έκανε την
εργασία ακριβή και φρέναρε τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.

Τα επόμενα τέσσερα χρόνια ο Άιχελ σχεδιάζει τη μείωση του μεριδίου του κράτους
στην οικονομία από 48% στο 45,5%.

Η Γερμανία θα συνεχίσει την προσπάθεια απελευθέρωσης της οικονομίας της και
μετά την επίτευξη αυτού του στόχου. Ο Άιχελ σιωπά: «Δεν θέλω να κάνω
προβλέψεις για το μακρινό μέλλον».