Ρεβάνς κατά της Ιστορίας

Στην εποχή της παγκόσμιας κοινωνίας και των αλληλεξαρτημένων αγορών κάποιοι
εδώ, πικραμένοι από την ιδεολογική ήττα των απόψεών τους, επιχειρούν να
περιθωριοποιήσουν τη χώρα, για να ικανοποιήσουν τα τραυματισμένα τους εγώ.
Μέσα σε έναν περίπου μήνα η χώρα μας κατόρθωσε να ενοχλήσει τους ισχυρότερους
σήμερα μηχανισμούς στη γη. Προσέβαλε την Καθολική Εκκλησία, διατυμπανίζοντας
στους τέσσαρες ορίζοντες πως ο Πάπας ήταν ανεπιθύμητος στην Ελλάδα. Και έθιξε
τη δημόσια εικόνα των Ηνωμένων Πολιτειών, κάνοντας φανερή την αντίθεση της
υποτιθέμενης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού με την επίσκεψη του Προέδρου τους.
Και όλα αυτά γιατί; Αφενός μεν διότι κάποιοι πιστεύουν, ή μάλλον υστερικά
προπαγανδίζουν, πως η Ελλάδα μπορεί να αψηφήσει τη διεθνή πραγματικότητα και
να πάρει τη ρεβάνς από την ιστορία εξ ονόματος του χρεοκοπημένου υπαρκτού σοσιαλισμού.
Και επειδή κάποιοι άλλοι, περιπλανώμενοι στα σύννεφα μίας επικίνδυνης
ματαιοδοξίας, φιλοδοξούν να αναστήσουν τα μεγαλεία της Βυζαντινής
Αυτοκρατορίας πάνω στις πλάτες ενός αποσβολωμένου και ταλαιπωρημένου λαού.
Διαφορές
![]() |
|
Μέσα σε λίγο καιρό η χώρα μας προσέβαλε την Καθολική Εκκλησία |
Εκεί που ιστορικά ο κομμουνισμός διέφερε από τον εθνικο-σοσιαλισμό ήταν στις
διεθνιστικές δοξασίες του πρώτου.
Με την ουσιαστική εγκατάλειψη της παγκοσμιότητας από το προπαγανδιστικό του
οπλοστάσιο, ο ακόμα πρωτόγονος ελληνικός κομμουνισμός ανακαλύπτει τις
εκλεκτικές συγγένειες που τον συνδέουν με τον εθνικισμό και τον φασισμό.
Κανέναν λοιπόν δεν εκπλήσσουν οι περίεργες ερυθρομέλανες συμμαχίες που
ζωγραφίζουν με αποκρουστική γραφικότητα το ραδιοτηλεοπτικό μας τοπίο και
χαρακτηρίζουν τα υστερικά γραπτά κάποιων στρατευμάτων στον χώρο του παραλόγου σχολιαστών…
Το Κόσοβο
Κλασικό σχετικό παράδειγμα οι αστήρικτες ανακρίβειες που εκτοξεύονται για τα
ανύπαρκτα δήθεν θύματα των σερβικών φρικαλεοτήτων στο Κόσοβο. Η αρμόδια
επιτροπή του ΟΗΕ έχει διερευνήσει μέχρι τώρα κάτι λιγότερο από τους μισούς
γνωστούς ομαδικούς τάφους που υπάρχουν στο Κόσοβο. Και διεπίστωσε την ύπαρξη
κάπου 2.018 πτωμάτων. Κατά τους αφιονισμένους πολέμιους της Δύσης, οι νεκροί
αυτοί είναι ασήμαντα ολίγοι (!). Και επιβεβαιώνεται έτσι η δήθεν υποκρισία του
ΝΑΤΟ για την πρακτική της εθνοκάθαρσης. Πέραν από το γεγονός πως οι υπόλοιποι
γνωστοί διότι υπάρχουν και μη ανακαλυφθέντες ακόμη ομαδικοί τάφοι ουδείς
γνωρίζει πόσα πτώματα είναι δυνατόν ακόμη να περιέχουν, είναι τουλάχιστον
απάνθρωπο τα εγκλήματα να αξιολογούνται με βάση τον απόλυτο αριθμό των νεκρών…
Μόλις προ ημερών τα Ηνωμένα Έθνη επίσημα αποκάλυψαν πως στη Σρεμπρένιτσα της
Βοσνίας δολοφονήθηκαν τελικά το 1995, εν ψυχρώ από τις σερβικές
παραστρατιωτικές οργανώσεις, πάνω από 20.000 άμαχοι εκατοντάδες από αυτούς
θάφτηκαν ζωντανοί, ενώ ένας παππούς υποχρεώθηκε να φάει το συκώτι του εγγονού
του. Το γεγονός όμως της σχετικής συνταρακτικής αποκάλυψης δεν είδα να ενοχλεί
τους φωνασκούντες για επιλεγμένους «φονιάδες των λαών» ντόπιους… ανθρωπιστές.
Η Τσετσενία
Εξίσου περίεργη σιωπή χαρακτηρίζει τη στάση τους για τα εγκλήματα που
διαπράττονται τις ημέρες αυτές στην Τσετσενία. Στο Γκρόζνι πέφτουν σήμερα
4.000 οβίδες την ώρα, ισοπεδώνοντας μία ολόκληρη πόλη. Και εξολοθρεύοντας
χιλιάδες αμάχους. Το ενδιαφέρον όμως του ΚΚΕ, της ΕΕΔΥΕ και των ομοίων τους
επικεντρώνεται στις πορείες προς την αμερικανική πρεσβεία και στα…
εισαγγελικά προσόντα του κ. Καζάκου. Η Δύση μπορεί να κατηγορηθεί για αδράνεια
και υποκρισία για τη στάση ανοχής που επιδεικνύει απέναντι στις αισχρότητες
της ρωσικής στρατιωτικής μηχανής. Και όχι επειδή επιχείρησε να βάλει κάποιο
φρένο στο φονικό μένος των Σέρβων παραστρατιωτικών στο Κόσοβο και, παλαιότερα,
στη Βοσνία.
Το κύριο θέμα μας όμως είναι ο δικός μας ο τόπος και οι τύχες του. Είναι
παράλογο η χώρα να μπαίνει σε περιπέτειες για να καλυφθούν οι ρεβανσιστικές
ψυχολογικές ανάγκες κάποιων αμετανόητων ρομαντικών ψηγμάτων της ιστορίας,
καθώς και το πάθος προβολής και δημόσιας αναγνώρισης ορισμένων διαταραγμένων
ναρκίσσων της τηλεοπτικής εθνικοφροσύνης.














