Ως ευ παρέστητε, κύριε Πρόεδρε

Κύριε Πρόεδρε! Ένας απλός πολίτης, από πεποίθηση δάσκαλος στο επάγγελμα,
που σέβεται και μελετά την κοινή γνώμη, θέλει να σας πει δυο λόγια για τον
ερχομό σας.

1 Η Ελλάδα είναι φιλόξενη χώρα. Το βάθος της ελληνικής φιλοξενίας θα το
νιώσετε με την εξής μικρή πραγματική ιστορία:

Σ’ ένα ελληνικό ορεινό χωριό, τον καιρό της γερμανικής κατοχής και του
αντάρτικου, χτυπάει τη νύχτα η πόρτα στο φτωχικό ενός βοσκού.

Ο βοσκός ανοίγει την πόρτα και βρίσκεται μπροστά σ’ έναν κυνηγημένο, από τους
αντάρτες τραυματία Γερμανό αξιωματικό, που του ζήτησε, με λίγες ελληνικές
λέξεις που είχε μάθει από τα θύματά του, στέγη για το βράδυ και κάποια
περίθαλψη.

Ο βοσκός τού διέθεσε το μόνο κρεβάτι που είχε, του πρόσφερε από το γάλα του
και από το ψωμί του. Όταν στάθηκε ο Γερμανός στα πόδια του, ύστερα από δυο
μέρες, ο βοσκός του είπε:

«Τώρα που μπορείς, άσε με ξανά μόνο μου. Προχθές ήσουν σε αυτούς που σκότωσαν
τον αδελφό μου ως όμηρο…». Και ο Γερμανός έφυγε.

2 Οι άνθρωποι, στον τόπο αυτό, κύριε Πρόεδρε, πόνεσαν πολύ με το
θανατικό που σκορπίσατε στη Σερβία. Δεν μπορεί να μην ξέρετε ότι οι βόμβες σας
αθώους σκότωσαν. Είμαι βέβαιος πως νιώθουν ότι σκοτώσατε δικούς τους ανθρώπους
για να προστατέψετε, δήθεν, δικαιώματα άλλων που και αυτοί όμως καταστράφηκαν
από τις ενέργειές σας. Και διερωτήθηκαν οι άνθρωποι στον τόπο αυτό γιατί δεν
μεριμνήσατε, π.χ., και για τους Κούρδους;

3 Έχω ακούσει ότι είστε μελετημένος άνθρωπος. Θα έχετε λοιπόν ακούσει
για κάποιον πολιτικό φιλόσοφο Charles Montesquieu (1689-1755). Μας δίδαξε
λοιπόν ο Montesquieu ­ και κανείς ώς σήμερα δεν του το αμφισβήτησε ­ ότι όταν
η εξουσία, σε ένα κράτος, συγκεντρώνεται σε ένα πρόσωπο οδηγούμεθα πάντοτε
στην κατάχρησή της.

Γι’ αυτό και δίδαξε ότι πρέπει να μοιράζεται η εξουσία στο κράτος (διάκριση
εξουσιών). Φαίνεται πως ο Montesquieu είχε πιο πολύ δίκιο απ’ όσο και ο ίδιος
πίστευε. Πού να φανταστεί ο άνθρωπος, τότε, ότι το φαινόμενο της επικίνδυνης
συγκέντρωσης εξουσίας θα εμφανιζόταν και σε επίπεδο παγκοσμιότητας;

Αναφέρομαι στο ότι είστε «πλανητάρχης». Φαίνεται ότι ξεπερνάει τη δύναμη του
ανθρώπου η εσωτερική του αντίσταση απέναντι στη μαγεία μιας πρωτόγνωρης και
παγκόσμιας εξουσίας. Άνθρωπος είστε και εσείς.

4 Πάντως εδώ, στην Ελλάδα, δεν κινδυνεύετε. Διαθέτουμε ικανή κυβέρνηση
και αναμφίβολα δεν ισχύει για μας αυτό που οι υπηρεσίες σας σάς εισηγούνται να
λέτε για την Ελλάδα, ότι δηλαδή είμαστε χώρα που ανέχεται την τρομοκρατία. Το
αντίθετο συμβαίνει. Είσθε ασφαλής εδώ.

5 Θα μου πείτε, τι γίνεται με τη «δίκη» που ετοιμάζεται στο κέντρο των
Αθηνών; Ένα είδος «λαϊκού δικαστηρίου». Είναι καλόπιστοι οι άνθρωποι που το
οργανώνουν. Πνευματικοί άνθρωποι, αγωνιστές, όλοι τους συντετριμμένοι από το
φονικό που σκορπίσατε. Βέβαια, όχι μόνος σας. Είχατε και συναυτουργούς. Λαμπρή
εξαίρεση διεθνούς ευπρέπειας, σοβαρότητας και ανθρωπιάς ήταν η Ελλάδα. Πάντως
αυτή η δίκη δεν πρέπει να σας στενοχωρεί. Με όλο μου τον βαθύ σεβασμό στους
ανθρώπους που την οργανώνουν, εγώ διαφωνώ. Ένα τέτοιο φονικό δεν πρέπει να
υποβιβάζεται στο, κάπως γραφικό, επίπεδο μιας συμβολικής δίκης. Αν είχαμε
πράγματι διεθνή ποινική δικαιοδοσία, εκεί έπρεπε να κριθούν οι πράξεις σας.

6 Η Ελλάδα πολύ καλά έκανε και μπήκε στη λογική αυτής της συνάντησης
μαζί σας. Πολιτικοί που αγνοούν τους συσχετισμούς των δυνάμεων στον κόσμο,
μπορεί να υπηρετούν προσωπικές ευαισθησίες, αλλά θυσιάζουν σε αυτές τα εθνικά
συμφέροντα.

Αυτό μπορούν να το κάνουν, ανωδύνως, οι πολιτικοί που δεν κυβερνούν. Αυτοί που
κυβερνούν έχουν χρέος να συναντούν, να συζητούν και να διαπραγματεύονται με
αυτόν που κρατάει την τράπουλα στον κόσμο. Εύλογος λοιπόν ο ερχομός σας.

7 Μη τυχόν σκεφθείτε, κύριε Πρόεδρε, πως εγώ, ένας περιθωριακός
δάσκαλος που όμως ο δημόσιος λόγος του είναι και χρέος προς τους μαθητές του,
τόλμησα τις γραμμές αυτές απέναντι ενός ανθρώπου επειδή τάχα, πρόσφατα,
διάφοροι «μικροί Κλίντον» των επιμέρους ανεξέλεγκτων εξουσιών στην πατρίδα
σας, χυδαιοπράγησαν, καθιστώντας την ιδιωτική σας ζωή αντικείμενο δημόσιου
χλευασμού.

Ο κάθε άνθρωπος, όσες και αν κουβαλάει αμαρτίες στους ώμους του και όσο
δημόσιος άνδρας και αν είναι, έχει ιερό δικαίωμα να κλείνει την πόρτα της
καλύβας του στον φακό των αχόρταγων επαγγελματιών. Θέλω να ξέρετε ότι όσα σας
έκαναν οι «μικροί Κλίντον» της πατρίδας σας, μέσα μου, γέννησαν αγανάκτηση
εναντίον τους και συμπάθεια για εσάς.

8 Οι γραμμές που σας έγραψα, κύριε Πρόεδρε, υποψιάζομαι ότι εκφράζουν
άπειρο κόσμο στη Γη μας. Ελπίζω να βρεθούν εγκυρότερες γραφές από τη δική μου
για να τα πουν καλύτερα.

Εγώ πάντως, κύριε Πρόεδρε, σας μίλησα από καρδιάς. Καλή επιστροφή.