500 δισ. βγαίνουν στο σφυρί κάθε χρόνο…

Σε περισσότερα από 500 δισ. δρχ. αντιστοιχούν τα προγράμματα πλειστηριασμών
που αφορούν κινητά και ακίνητα, τα οποία βγαίνουν στο «σφυρί» κάθε χρόνο,
κυρίως από τις Τράπεζες, αλλά και από οργανισμούς του Δημοσίου (π.χ.
ασφαλιστικούς φορείς κ.λπ.) ή ιδιώτες, έναντι οφειλών.

Μόνο πέρυσι, τα προγράμματα πλειστηριασμών ακινήτων έφτασαν στα 22.265, και
ήταν συνολικού ύψους 486,45 δισ. δρχ. Αντίστοιχα, τα προγράμματα κινητών
έφτασαν τα 10.842 και αντιστοιχούσαν, σε αξία, σε 82,84 δισ. δρχ. Για το
φετινό δεκάμηνο, η εικόνα που δημιουργείται είναι ακόμη περισσότερο
επιβαρημένη, καθώς ήδη, μέχρι τις 31/10/1999, τα προγράμματα πλειστηριασμών
ακινήτων είχαν φτάσει στα 16.000 και αντιστοιχούσαν σε αξία 338,3 δισ. δρχ.,
ενώ τα προγράμματα κινητών, κατά το ίδιο διάστημα (Ιανουάριος – Οκτώβριος
1999) είχαν ανέλθει σε 6.783 και ήταν συνολικής αξίας 85,04 δισ. δρχ.

Η επανάληψη

Αξίζει να σημειωθεί ότι στην κατηγορία των ακινήτων, συνήθως, στο «σφυρί»
βγαίνουν σπίτια, οικόπεδα και αγροτεμάχια, ενώ στην κατηγορία των κινητών,
αυτοκίνητα (επαγγελματικά και ιδιωτικής χρήσεως) και γεωργικά μηχανήματα,
έναντι οφειλών των κατόχων τους. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να διευκρινισθεί
ότι αρκετά από τα προγράμματα αυτά είναι δυνατόν να είναι επαναλαμβανόμενα και
κατά συνέπεια να προσμετρώνται, τα ίδια, περισσότερες από μία φορές στο γενικό σύνολο.

«Η επανάληψη ενός πλειστηριασμού», θα πει στα «ΝΕΑ» κορυφαίος τραπεζικός
παράγοντας μεγάλου κρατικού πιστωτικού ιδρύματος, «θα πρέπει να αποδοθεί στην
ίδια τη φύση του μέτρου, το οποίο στην περίπτωσή μας λειτουργεί περισσότερο ως
μέτρο πίεσης προς τον οφειλέτη, προκειμένου να τακτοποιήσει έστω και την
ύστατη ώρα την υποχρέωσή του». Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι ένας πλειστηριασμός
αναβάλλεται, ακόμη και την τελευταία στιγμή, αν τελικώς επιτευχθεί ένας
συμβιβασμός μεταξύ των δύο πλευρών, ο οποίος τις περισσότερες φορές προβλέπει
την καταβολή, εφάπαξ, ενός ποσού και την αποπληρωμή του υπολοίπου με νέο
χρονικό διακανονισμό.

Εξασφάλιση

Η πολιτική πάντως που ακολουθείται από Τράπεζα σε Τράπεζα είναι διαφορετική.
Πρόεδρος μικρομεσαίου πιστωτικού ιδρύματος τονίζει με τη σειρά του στα «ΝΕΑ»
ότι «εμείς προσφεύγουμε στους πλειστηριασμούς, μέχρι τέλους, γιατί είναι ο
μοναδικός τρόπος για να εξασφαλίσουμε τα χρήματά μας».

Στο μεταξύ, η προοδευτική αύξηση των οφειλομένων ποσών, που παρατηρείται από
χρόνο σε χρόνο, αποδίδεται σε σημαντικό βαθμό στην εφαρμογή του μέτρου τού
ανατοκισμού, που συνεχίζει ακόμη και σήμερα. Σύμφωνα με τα ισχύοντα, ο
ανατοκισμός των οφειλομένων ποσών γίνεται ανά 6μηνο (αντί ανά 3μηνο, που
γινόταν παλαιότερα) με προβλεπόμενο επιτόκιο υπερημερίας 2,5% (αντί 4%, που
προβλεπόταν παλαιότερα), εφόσον καταστούν ληξιπρόθεσμες.

Οι Τράπεζες

Μόλις την προηγούμενη Πέμπτη πάντως, ο υφυπουργός Οικονομικών κ. Νίκος
Χριστοδουλάκης, μιλώντας στη Βουλή, παραδέχτηκε ότι «το θέμα του ανατοκισμού
αποτελεί σοβαρό πρόβλημα», το οποίο μελετά η κυβέρνηση και θα το επαναφέρει
προς συζήτηση. Τραπεζικοί παράγοντες πάντως σχολίαζαν χθες ότι πιθανή
κατάργηση του μέτρου θα αναγκάσει τα πιστωτικά ιδρύματα να προχωρήσουν είτε σε
αύξηση των επιτοκίων τους είτε σε αυστηρότερη πρακτική έγκρισης των δανείων,
προκειμένου να μειώσουν τις απώλειές τους.