Αποτυχημένη συνταγή

Αυτοί που εισηγήθηκαν στον πρόεδρο του Ολυμπιακού Σωκράτη Κόκκαλη την
απομάκρυνση του Ντούσαν Μπάγιεβιτς από την τεχνική ηγεσία της ομάδας ξέχασαν
κάτι ιδιαίτερα σημαντικό. Ότι ο Ντούσκο στα 15 χρόνια παρουσίας του στο
ελληνικό ποδόσφαιρο, ως παίκτης και προπονητής, γεύτηκε τη χαρά κατάκτησης
τροπαίου 12 φορές (9 πρωταθλήματα, 3 Κύπελλα). Ρεκόρ που δύσκολα θα
καταρριφθεί.

Οι “ειδικοί” ταχύρυθμης εκπαίδευσης και ο κ. Κόκκαλης αγνόησαν την τεράστια
προσφορά του Μπάγιεβιτς στον Ολυμπιακό και το ελληνικό ποδόσφαιρο. Αν και
επίσημα δεν ανακοινώθηκαν οι λόγοι του διαζυγίου, όλα δείχνουν ότι η ηγεσία
του Ολυμπιακού ήταν δυσαρεστημένη με τον αποκλεισμό της ομάδας από το
Τσάμπιονς Λιγκ. Κάποιοι, όχι ιδιαίτερα μακριά από το περιβάλλον του προέδρου,
πίστευαν και δεν το έκρυβαν, ότι ο Μπάγιεβιτς δεν μπορεί να οδηγήσει τον
Ολυμπιακό σε διακρίσεις στην Ευρώπη. Το άνοιγμα του κ. Κόκκαλη στην ευρωπαϊκή
αγορά και η διάθεση του αστρονομικού ποσού για τα ελληνικά δεδομένα των 8 δισ.
δραχμών, προκειμένου να έρθουν στον Πειραιά δύο μεγάλα αστέρια, ο Βραζιλιάνος
Τζιοβάνι και ο Σλοβένος Ζάχοβιτς, φανέρωσε τα μεγάλα σχέδιά του.

Η πραγματικότητα διέψευσε τα όνειρα. Ο Ολυμπιακός μέσα σε ελάχιστο χρονικό
διάστημα δεν μπόρεσε να γίνει καλύτερος από πέρυσι, να δέσει σε αρμονικό
σύνολο τους παλιούς παίκτες με τους ακριβοπληρωμένους άσους.

Πιθανότατα και ο Μπάγιεβιτς να υπερεκτίμησε τις δυνατότητες των αμυντικών του
παικτών και να μην ενθάρρυνε τους διοικούντες στην αγορά ξένου. Σύντομα φάνηκε
ότι σ’ αυτή τη γραμμή, ιδιαίτερα μετά τη μεταγραφή του Γεωργάτου στην Ίντερ,
υπήρχαν κενά.

Η ήττα στο Μόλντε και η αποτυχία στο Μπερναμπέου με τη Ρεάλ ενίσχυσαν τη θέση
των εισηγητών απομάκρυνσης του Μπάγιεβιτς και βέβαια αδυνάτισαν τα
επιχειρήματα του προπονητή. Όλα δείχνουν ότι το κλίμα από ένα σημείο και μετά
ήταν βαρύ για τον Μπάγιεβιτς. Δεν είναι ασύνδετο το γεγονός ότι μετά την ήττα
στην Ισπανία, ο Μπάγιεβιτς έθεσε την παραίτησή του στον κ. Κόκκαλη. Είχε
προφανώς δείγματα γραφής ο Ντούσκο, από στελέχη της ΠΑΕ και ίσως από κάποιο
περιβάλλον, που κινείται μακριά και κοντά, αλλά πάντως στο απυρόβλητο.

Γράφτηκαν και ακούστηκαν εκτιμήσεις για τη διάσταση ανάμεσα στο ευρωπαϊκό
όραμα του Ολυμπιακού και τις ικανότητες Μπάγιεβιτς κι ακόμα το αυτονόητο ότι ο
Ολυμπιακός είναι πάνω από τα πρόσωπα, σε μια εκλεπτυσμένη προσπάθεια να
μειωθούν οι αντιδράσεις για την “εν ψυχρώ εκτέλεση” του πιο επιτυχημένου
προπονητή στον Ολυμπιακό και τη χώρα μας.

Πώς όμως ο Ολυμπιακός θα πορευτεί και θα υλοποιήσει το ευρωπαϊκό του όνειρο,
όταν επιστρατεύει την παλιομοδίτικη αποτυχημένη εγχώρια συνταγή της
αναιτιολόγητης απομάκρυνσης προπονητή στο αρχικό διάστημα αγωνιστικής
περιόδου;

Πώς θα κρατήσει τάξη και πειθαρχία στο τμήμα ο νέος προπονητής Αλμπέρτο
Μπιγκόν, όταν η απόφαση απόλυσης του προκατόχου του γίνεται πριν ξεκαθαρίσει
το ζήτημα της απειθαρχίας του Ζάχοβιτς; Τι είδους συνταγή είναι αυτή που
λανσάρει ο Ολυμπιακός; Μήπως έρχεται από την προηγμένη Ευρώπη;

Είναι βέβαιο ότι οι ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού δεν έχουν πάρει σωστό
μήνυμα.

Η διοίκηση φρόντισε να τους παραδώσει μάθημα ατιμώρητης κακής συμπεριφοράς
προς τον προπονητή, τον κόσμο του Ολυμπιακού και παραμερισμό της λαμπρής
ιστορίας του συλλόγου. Τι άλλο μπορεί να είναι η αντίδραση Ζάχοβιτς κατά τη
στιγμή της αντικατάστασής του στο ματς με τον ΠΑΟΚ, όταν έβγαλε τη φανέλα του
και χωρίς άδεια κατευθύνθηκε στα αποδυτήρια;

Ακόμα τι μήνυμα στάλθηκε στο ελληνικό ποδόσφαιρο; Όταν ο πιο επιτυχημένος
προπονητής, δοκιμασμένος επί 11 χρόνια, δέχεται γερή κλωτσιά στα οπίσθια, ενώ
η ομάδα του βρίσκεται στην κορυφή της βαθμολογίας και μετέχει στο Κύπελλο
ΟΥΕΦΑ (η Μίλαν έχει αποκλειστεί και από αυτήν τη διοργάνωση), τι τύχη
περιμένει οποιονδήποτε άλλον τεχνικό στη χώρα μας;

Ποια είναι η προσφορά του Ολυμπιακού στο ποδόσφαιρό μας, όταν στραπατσάρει τον
καθολικά αναγνωρισμένο ως νεωτεριστή προπονητή Μπάγιεβιτς; Αρνούνται οι
μετέχοντες στη διαμόρφωση της απόφασης απόλυσης του Μπάγιεβιτς, ότι προσέφερε
στα γήπεδά μας σοβαρότητα και ποιότητα, εισάγοντας ως κυρίαρχο το στοιχεία της
ταχυδύναμης στο παιχνίδι, αλλά και δίνοντας έμφαση στην επιστημονική
υποστήριξη μιας ποδοσφαιρικής ομάδας; Έχουν προσέξει τα συστήματα που κατά
καιρούς δίδαξε και εφάρμοσε, αν ήταν εναρμονισμένα με τις απαιτήσεις του
σύγχρονου ποδοσφαίρου;

Οι εισηγητές, “έμπειροι” και άπειροι, αλλά και ο κ. Κόκκαλης μέτρησαν τη
θέληση των φίλων του Ολυμπιακού;

Το ποδόσφαιρο, όπως και ολόκληρος ο αθλητισμός, δεν μπορούν να μετρηθούν
αποκλειστικά με οικονομικά μεγέθη. Οι φίλοι μιας ομάδας είναι δεμένοι
συναισθηματικά μαζί της και δεν καταλαβαίνουν από λογιστικές εκτιμήσεις. Αυτήν
τη σοβαρή παράμετρο, που αφήνει το ποδόσφαιρο έξω από την ψυχρή λογική των
αριθμών, δεν την έλαβαν υπόψη στον Ολυμπιακό.

Αντικατέστησαν τον αποδεδειγμένα επιτυχημένο (και με αριθμούς) Ντούσαν
Μπάγιεβιτς με τον Αλμπέρτο Μπιγκόν, του οποίου η φωτογραφία δεν υπήρχε στα
αρχεία των ελληνικών εφημερίδων. Του φόρτωσαν το όραμα και τις αδυναμίες του,
υποθηκεύοντας το μέλλον του Ολυμπιακού.