30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΟΡΑΛΙΑ ΚΑΡΑΝΤΗ

ΗΘΟΠΟΙΟΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Αθήνα.

ΔΕΝ ΑΠΟΧΩΡΙΖΕΤΑΙ ΠΟΤΕ: Δεν υπάρχει τίποτα που να μην έχει αναγκαστεί να
το αποχωριστεί, έστω και για λίγο.

ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΤΗΣ ΓΩΝΙΑ: Η αγκαλιά του γιου της.

ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΑ: Εξαρτάται από τη στιγμή.

ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Αυτή την εποχή δυστυχώς κανένα. Δεν έχει χρόνο.

ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΕΙ: Όλα συγχωρούνται τελικά εκτός από την παιδεραστία, τον
εμπρησμό, τα πολεμικά και τα πολιτικά εγκλήματα.

ΘΑ ΚΑΛΟΥΣΕ ΣΕ ΓΕΥΜΑ: Έναν άνθρωπο του 3000.

Τον ρόλο της Χαράς υποδύεται αυτή την περίοδο η Κοραλία Καράντη στο σίριαλ
του Mega «Βεντέτα», το μεγαλύτερο μέρος του οποίου γυρίστηκε στη Μάνη. Παρ’
ότι μια… «Βεντέτα» την ξανάφερε και πάλι, ύστερα από καιρό, στη μικρή οθόνη,
η ίδια ­ όπως λέει ­ δεν έχει «την πρόθεση της εκδίκησης». Πάντως η ιστορία
της «Βεντέτας» έχει σχέση με την πραγματικότητα, αφού έχει πάρει στοιχεία από
δύο πραγματικές ιστορίες.

ΕΡ.: Επιστροφή και πάλι στην τηλεόραση…

ΑΠ.: Η αλήθεια είναι πως είχε περάσει τόσος καιρός που νόμιζα ότι είχα ξεχάσει
τη λειτουργία.

ΕΡ.: Η απουσία σας τα τελευταία τρία χρόνια ήταν προσωπική επιλογή;

ΑΠ.: Εντελώς.

ΕΡ.: Η τηλεοπτική… αποτοξίνωση κρίνεται απαραίτητη κατά διαστήματα;

ΑΠ.: Όσο και το οξυγόνο για τη ζωή.

ΕΡ.: Μια… «Βεντέτα» όμως σας έφερε και πάλι στη μικρή οθόνη;

ΑΠ.: Πάντως δεν έχω την πρόθεση της εκδίκησης.

ΕΡ.: Τι σας συγκινεί στον ρόλο της Χαράς;

ΑΠ.: Είναι ένας ρόλος με αντιτηλεοπτικό περίβλημα, δεν έχει τίποτα γυαλιστερό.
Αντίθετα είναι μια ηρωίδα φτιαγμένη με πολύ ανθρώπινα μέτρα.

ΕΡ.: Ο λόγος που είπατε το ναι σ’ αυτή τη δραματική σειρά του Mega;

ΑΠ.: Ήταν το πρώτο σενάριο που διάβασα, έπειτα από πολλά, που μου δημιούργησε
τη διάθεση να ξανακάνω τηλεόραση. Και επίσης ήταν η εκτίμησή μου στον Γιώργο Κορδέλλα.

ΕΡ.: Πώς θα αντιδράσετε όταν μπει στη ζωή σας ο αδελφός του δολοφόνου του
Ηλία, ο Μάρκος (Γιάννης Φέρτης);

ΑΠ.: Δεν θέλω να σας χαλάσω το σασπένς.

ΕΡ.: Πού μπορεί να σας οδηγήσει ­ τηλεοπτικώς ­ αυτός ο έρωτας;

ΑΠ.: Εκεί που οδηγούν οι αληθινοί έρωτες.

ΕΡ.: Η ιστορία αυτή έχει σχέση με την πραγματικότητα;

ΑΠ.: Απ’ ό,τι γνωρίζω έχει στοιχεία από δύο πραγματικές ιστορίες.

ΕΡ.: Η συνεργασία σας με τον Γιάννη Φέρτη;

ΑΠ.: Καλύτερη δεν γίνεται.

ΕΡ.: Με τον Βασίλη Τσάγκλο;

ΑΠ.: Ένας πολύ γλυκός άνθρωπος παρ’ όλο που βρεθήκαμε πολύ λίγο στα γυρίσματα.

ΕΡ.: Και με τον σκηνοθέτη Γιώργο Κορδέλλα;

ΑΠ.: Μια πολύ ενδιαφέρουσα συνεργασία.

ΕΡ.: Πόσο γοητευμένη είστε από τις ομορφιές της Μάνης;

ΑΠ.: Είναι ένα μέρος που τώρα πια μου δημιουργεί ένα αίσθημα οικειότητας, ίσως
γιατί μείναμε εκεί αρκετά. Δεν μπορώ να απαντήσω σαν τουρίστας.

ΕΡ.: Ένα μέρος που ευχαρίστως θα πηγαίνατε για διακοπές μετά το τέλος των γυρισμάτων;

ΑΠ.: Όχι. Τώρα αμέσως δεν θα πήγαινα εκεί για διακοπές. Έπειτα από καιρό μπορεί.

ΕΡ.: Ποια από τις τηλεοπτικές δουλειές που έχετε κάνει έως σήμερα θεωρείτε καλύτερη;

ΑΠ.: Το «Κόκκινο φεγγάρι».

ΕΡ.: Και από τους θεατρικούς σας ρόλους;

ΑΠ.: Μου είναι πολύ δύσκολο να πω.

ΕΡ.: Ο ρόλος των ονείρων σας;

ΑΠ.: Πολλοί. Πάνω απ’ όλους της μητέρας του Εδουάρδου.

ΕΡ.: Θυμάστε τον πρώτο σας τηλεοπτικό ρόλο;

ΑΠ.: Φυσικά, ήταν το «Φως του αυγερινού». Έχουν περάσει πολλά χρόνια.

ΕΡ.: Και τον πρώτο σας θεατρικό;

ΑΠ.: Σαν να ‘ταν χθες. Ήμουν πολύ φοβισμένη.

ΕΡ.: Πόσο αυστηρή ήταν στην κριτική της η μητέρα σας Αφροδίτη Γρηγοριάδου στα
πρώτα επαγγελματικά σας βήματα;

ΑΠ.: Όσο έπρεπε για να ‘ναι εποικοδομητική.

ΕΡ.: Από την Έλλη Λαμπέτη τι έχετε «κρατήσει»;

ΑΠ.: Το αίσθημα της καταλυτικής γοητείας.

ΕΡ.: Τι σημαίνει για έναν ηθοποιό η εμφάνισή του στην Επίδαυρο;

ΑΠ.: Δεν μπορώ να απαντήσω. Δεν το έχω βιώσει.

ΕΡ.: Στο δίλημμα τηλεόραση ή θέατρο θα προτιμούσατε;

ΑΠ.: Δεν νομίζω ότι αυτό είναι δίλημμα.

ΕΡ.: Τι σημαίνει για σας ευτυχία;

ΑΠ.: Να σε αγαπάνε και να ‘ναι ευτυχισμένοι αυτοί που αγαπάς.

ΕΡ.: Και τι μετράει περισσότερο στη ζωή;

ΑΠ.: Η προσφορά, η τιμή, ο σεβασμός, η δημιουργία.

ΕΡ.: Κοιτάζοντας προς τα πίσω για ποιο πράγμα έχετε μετανιώσει;

ΑΠ.: Για πάρα πολλά.

ΕΡ.: Είστε ικανοποιημένη με την έως τώρα πορεία σας;

ΑΠ.: Μια ερώτηση που δεν την έχω κάνει στον εαυτό μου. Απλώς βάζω κάτω το
κεφάλι και προχωρώ.

ΕΡ.: Εάν δεν ήσασταν ηθοποιός τι θα θέλατε να είστε;

ΑΠ.: Συγγραφέας.

ΕΡ.: Μια συμβουλή που κρατάτε πάντα ως κόρη οφθαλμού;

ΑΠ.: Τον δημοτικό στίχο: «Ταπεινά πατώ τη γη».

ΕΡ.: Τι σας λέει ο γιος σας και σας ανεβάζει στον ουρανό;

ΑΠ.: Δεν χρειάζεται να μου πει τίποτα για να συμβεί αυτό. Μου φτάνει που υπάρχει.