ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Εμπόριο αγνοουμένων

Υπάρχει κάτι χειρότερο για μια οικογένεια από τον θάνατο ενός μέλους της: η
εξαφάνισή του.

Εν αναμονή. Αλβανοί κρατούμενοι περιμένουν να μάθουν την ποινή τους στις φυλακές της Σερμέσκα Μιτροβίτσα

Ας μιλήσουμε λοιπόν με επίσημα στοιχεία. Τα πτώματα που έχουν εκταφεί μέχρι
στιγμής στο Κόσοβο ανέρχονται σε 2.108 (Πολλά; Λίγα; Ας απαντήσουν όσοι
έσπευσαν να χαρακτηρίσουν «μύθο» και «προπαγάνδα» τους μαζικούς τάφους). Όπως
είπε σε χθεσινή της ομιλία η Κάρλα ντελ Πόντε (Πράκτορας; Υπάλληλος; Ή
πρόεδρος ενός ευρύτατα δεκτού και σεβαστού οργάνου όπως είναι το Διεθνές
Δικαστήριο;), οι ιατροδικαστές έχουν εξετάσει μέχρι στιγμής το ένα τρίτο των
529 «τόπων πιθανών εγκλημάτων» και κατά συνέπεια ο αριθμός των Αλβανών που
σκοτώθηκαν από τους Σέρβους ενδέχεται να είναι πολύ μεγαλύτερος (Στους πόσους
χιλιάδες δεχόμαστε την παραπομπή του Μιλόσεβιτς για εγκλήματα πολέμου; Πέντε;
Δέκα; Ή ο Γιουγκοσλάβος πρόεδρος είναι υπεράνω της ανθρώπινης δικαιοσύνης,
αντίθετα, ας πούμε, με τον Πινοσέτ;).

Από την άλλη πλευρά, το ΝΑΤΟ ανακοίνωσε ότι στους τέσσερις μήνες από τη λήξη
του πολέμου έχουν σημειωθεί στο Κόσοβο 379 βίαιοι θάνατοι. Από το σύνολο των
νεκρών, 135 ήταν Σέρβοι και 145 Αλβανοί: τα αντίστοιχα ποσοστά είναι 36% και
40%, αναλογία δυσμενής ασφαλώς για τους Σέρβους αφού αποτελούν λιγότερο από το
10% του πληθυσμού. Σε γενικές γραμμές πάντως, όπως είπε ο Νορβηγός εκπρόσωπος
της Kfor, «υπάρχει εδώ λιγότερη βία από τη Νέα Υόρκη».

Αυτό δεν ανακουφίζει καθόλου τις οικογένειες των 5.000 περίπου Αλβανών που
αγνοούνται από τότε που τα σερβικά στρατεύματα αποχώρησαν από το Κοσσυφοπέδιο.
Οι οικογένειες αυτές υποβάλλονται τελευταία σε ένα νέο, ακόμη πιο οδυνηρό
μαρτύριο: αναγκάζονται να πληρώνουν υποτιθέμενους «δικηγόρους» της σερβικής
πλευράς που υπόσχονται ότι γνωρίζουν στοιχεία για τους οικείους τους και ότι
μπορούν να εξασφαλίσουν την απελευθέρωσή τους. Ποτέ μέχρι σήμερα δεν έχει
εκπληρωθεί έστω και μία τέτοια υπόσχεση. Αλλά οι συγγενείς των αγνοουμένων δεν
μπορούν παρά να συνεχίσουν να ελπίζουν μέχρι την ημέρα που θα αναγνωρίσουν
κάποιο πτώμα.

Μια μέρα του περασμένου Μαΐου, γράφει ο Τζων Κάρλιν στην «Ελ Παΐς», η Λάρα
είδε παραστρατιωτικούς να αρπάζουν από το σπίτι της τον άνδρα της και τον
αδελφό της. Πρόσφατα, εμφανίστηκε ένας άνδρας και ζήτησε 52.000 μάρκα το
κεφάλι για να φέρει σώους τους αγαπημένους της ανθρώπους. Ο ίδιος άνδρας
ισχυρίστηκε ότι γνωρίζει πληροφορίες και για τους άλλους 66 αγνοούμενους του
χωριού της Λάρα και ζήτησε ανάλογα ποσά για να τους εντοπίσει. Αλλά ποτέ δεν
παρουσίασε ούτε τις κασέτες ούτε τα σημειώματα που υποσχόταν. Πάντα υπήρχε
κάποια δικαιολογία, πάντα βρισκόταν ένα εμπόδιο. Η Λάρα, όμως, δεν
εγκαταλείπει τις ελπίδες της. Κι έχει και τον γιο της, που ρωτάει κάθε μέρα
πότε θα του επιστρέψει ο πατέρας του τους αγαπημένους του βώλους που είχε στην
τσάντα του όταν τον πήραν.

Το κωλόπαιδο. Λες και δεν ξέρει ότι όλα αυτά εντάσσονται σε μια καλοστημένη
διεθνή συνωμοσία για την ενοχοποίηση των Σέρβων.