Γράμμα στον Πρόεδρο Κλίντον

Κύριε Πρόεδρε, Οι Έλληνες είμαστε παλαιόθεν και έως τώρα βαθύτατα φιλόξενος
λαός. Η φιλοξενία είναι για μας στάση ζωής, κυρίαρχη ιδεολογία. Και εν ονόματί
της σας υποδεχόμαστε. Αυτό βεβαίως δεν σημαίνει ότι παύουμε να είμαστε
ρεαλιστές. Η σοφία του λαού μας μάς εκπαιδεύει σχετικώς: «Παρά φίλο δολερό,
έχε φανερό εχθρό». Αλλά προειδοποιεί και τους ξένους μας, ότι στον όμορφο τόπο
μας «χίλιοι καλοί χωράνε, ένας κακός δεν χωράει»…

Ξέρετε ότι η πολιτική της χώρας σας τα τελευταία χρόνια έχει δοκιμάσει άγρια
το φιλότιμο των Ελλήνων. Εντελώς απρόκλητα και άδικα συνεργήσατε στην επιβολή
μιας μισητής δικτατορίας και χρησιμοποιώντας την ως εργαλείο και πρόσχημα
συναυτουργήσατε στο έκτοτε διαρκές κακούργημα της τουρκικής εισβολής και
κατοχής της Κύπρου. Σας υπενθυμίζω ότι ο τότε αρχηγός της διπλωματίας σας, ο
κ. Χένρυ Κίσιγκερ, ενεθάρρυνε και ορισμένως κατηύθυνε τον Αττίλα, ενώ με μια
σατανική μαεστρία εξησφάλισε την αδράνεια των Ελλαδιτών, προσφέροντάς τους
κατά την κρίσιμη στιγμή της εισβολής το αναισθητικό της πτώσεως της
δικτατορίας. Οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ δεν μπορούν να ισχυρισθούν ότι
ενεργοποιήθηκαν έστω και κατ’ ελάχιστον, έστω προσχηματικά για την
αποκατάσταση της ακεραιότητας και της ανεξαρτησίας της Μεγαλονήσου. Υπήρξαν
ατελείωτα σούρτα – φέρτα των προεδρικών διαμεσολαβητών και ατέρμονες
συζητήσεις χωρίς κανένα θετικό αποτέλεσμα. Άλλωστε, το δόγμα των «ίσων
αποστάσεων» και της «ελεγχόμενης κρίσης» που προτάσσετε έναντι του διεθνούς
δικαίου και της νομιμότητας δεν αφήνουν περιθώρια αισιοδοξίας για μία τίμια
και δίκαιη λύση του Κυπριακού, έτσι όπως την όρισαν τα αρχικά ψηφίσματα του
Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Η Κύπρος στενάζει υπό τουρκικόν ζυγό και σεις ορκίζεσθε στον Ετζεβίτ ότι
ψελλίζοντας τα περί τάχα λύσεως του Κυπριακού δεν εννοείτε αποκατάσταση τού
προ Αττίλα καθεστώτος.

Μας δουλεύετε…

Ισχυρισθήκατε κατά καιρούς και εσχάτως ότι ενδιαφέρεσθε διακαώς να λύσετε το
Κυπριακό. Το ίδιο έλεγαν και οι προκάτοχοί σας. Οι λόγοι σας δεν συμπορεύονται
με τα έργα σας. Γνωρίζετε ότι ο Ελληνισμός διαθέτει εκεί ένα ισχυρότατο χαρτί,
τους ελληνικής καταγωγής ψηφοφόρους. Δυστυχώς για μας αυτό το ξέρετε μόνον
εσείς. Εμείς πεισματικά το αγνοούμε. Γι’ αυτό, αντί να τους συντονίσει το
εθνικό μας κέντρο πειθαναγκάζοντάς σας όπως οι Εβραίοι να χορεύετε στον ρυθμό
που εμείς επιθυμούμε, σας τους αφήνουμε «χύμα» να τους παίζετε κατά πώς σας
βολεύει. Γι’ αυτό μάς δουλεύετε κατ’ εξακολούθηση. Εκμεταλλεύεσθε την ευπιστία
τών εκεί και την απραξία των εδώ.

Στη χώρα σας όμως υπάρχει μια περίεργη διαφάνεια και προχθές οι «Ν.Υ. Times»
σας απεκάλυψαν. Δημοσίευσαν τον κατάλογο των θεμάτων με τα οποία πράγματι
καταγίνεσθε αυτούς τους τελευταίους μήνες της προεδρίας σας: Μεσανατολικό –
Κίνα – ΟΗΕ – Κούβα, Ιράν. Πουθενά η Κύπρος ούτε στην καρδιά σας ούτε στο μυαλό
σας, μόνο στην άκρη της γλώσσας σας για τις ανάγκες της εσωτερικής σας
κατανάλωσης. Αν θέλατε να λύσετε το Κυπριακό, θα κάνατε αυτό που κάνετε για το
Μεσανατολικό. Το νοιάζεσθε νύχτα – μέρα γι’ αυτό μιλάτε 3 φορές την εβδομάδα
με τον Εχούντ Μπάρακ και άλλες τόσες με τον Γιασέρ Αραφάτ. Οι πρόγονοί μας,
Κύριε, θα σας έλεγαν σ’ αυτήν την περίπτωση: «Ή λάλει ως φρονείς, ή φρόνει ως λαλείς».

Εκπροσωπείτε την υπερ-δύναμη, δηλαδή την αλαζονεία της. Ενδιαφέρεσθε όχι να
αποδώσετε και να επιβάλετε δικαιοσύνη, αλλά να νομιμοποιήσετε τα τετελεσμένα
της εισβολής. Σας απασχολεί η διαχείριση της κρίσης, όχι η απονομή του
δικαίου. Γι’ αυτό ο τωρινός απεσταλμένος σας είναι ο υπ’ αριθμόν 12. Οι
προηγούμενοι απέτυχαν οικτρά και για τον ίδιο λόγο θα αποτύχει κι αυτός. Αλλά
όλοι έσπρωχναν όλο και πιο πίσω τον Ελληνισμό που διαρκώς ελάττωνε τις
αντιστάσεις του.

Υπάρχουν όρια

Στην Αθήνα θα μιλήσετε, όπως είναι φυσικό, για Κυπριακό και ελληνοτουρκικά.
Είναι ήδη γνωστό ότι έρχεσθε με άδεια χέρια και επιδιώκετε να φύγετε με
γεμάτα. Δηλαδή να αποσπάσετε από μας και να τα προσφέρετε στην Άγκυρα.
Ευελπιστούμε ότι αυτό δεν θα το καταφέρετε. Όλα έχουν τα όριά τους. Ίσως αυτό
το καταλάβετε. Και μακάρι οι ημέτεροι να μάθουν το μέγιστο για την περίπτωση
μάθημα που τους δίνει η συμπεριφορά σας. Ότι δηλαδή στην καλύτερη εκδοχή εσείς
παριστάνετε τον Πόντιο Πιλάτο και άρα ένας είναι ο δρόμος της τιμής και του
αποτελέσματος, η στρατηγική τής αποτρεπτικής ισχύος. Οφείλουμε να δώσουμε
απόλυτη προτεραιότητα στην ένοπλη ικανότητα της χώρας μας, μέσω της οποίας και
μόνον είναι εφικτός ο επηρεασμός της συμπεριφοράς της Τουρκίας. Τα υπόλοιπα
είναι παραμύθια που απλώς συντηρούν το άλλοθι της απραξίας μας. Στην ουσία του
ελλείμματος προτεραιοτήτων που μας ταλανίζει ως Έλληνες. Αλήθεια δεν μας
λείπουν οι δυνατότητες. Προτεραιότητες δεν έχουμε.

Κύριε Πρόεδρε,

Διερωτώμεθα γιατί έρχεσθε, αφού τίποτε από αυτά που μας αφορούν και στην
περιπλοκή των οποίων οι κυβερνήσεις σας συναυτούργησαν δεν έχετε λύσει. Αλλά
μήπως είναι καιρός να σκεφθείτε εσείς και τα think tanks σας μία άλλη πολιτική
από αυτήν που ασκείτε τώρα; Η πολιτική σας στα Βαλκάνια έσπειρε τον θάνατο,
τον όλεθρο και τη γεωπολιτική ανασφάλεια. Γιατί διαλύσατε τη Γιουγκοσλαβία;
Γιατί ενισχύσατε τις εθνοκαθάρσεις στην περιοχή; Γιατί βυθίσατε στο αίμα και
τον πόνο τόσο κόσμο; Γιατί καταστρέψατε το περιβάλλον; Γιατί ενώ διακηρύσσετε
την ειρήνη και τη σταθερότητα προωθείτε τον πόλεμο; Στο τέλος τι κερδίσατε, τι
σας έμεινε ύστερα από μία δεκάχρονη αποσυνθετική ανάμιξή σας σ’ αυτήν την
περιοχή; Ανοίξατε τους ασκούς του Αιόλου, χρησιμοποιήσατε το ψεύδος και την
παραπληροφόρηση, αποπροσανατολίσατε έτσι τη δυτική κοινή γνώμη. Πρόσκαιρα
βέβαια. Μείνατε τώρα με τους Ουτσεκάδες, τους προ έτους τρομοκράτες και κατ’
εσάς, και το καρτέλ του λευκού θανάτου που υπηρετούν.

Για την Τουρκία

Εγράφη ότι θα μας πιέσετε να συναινέσουμε στην ανάδειξη της Τουρκίας ως
υποψήφιας χώρας για την Ε.Ε. Είναι βέβαιον ότι αυτό θα κάνετε και θα
επιχειρήσετε να μας εμπαίξετε για άλλη μια φορά με τα εξής κωμικά
ανταλλάγματα: την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης ούτε καν ως
τέτοιας, αλλά ως τμήματος του τουρκικού Πανεπιστημίου της Κωνσταντινουπόλεως
(sic). Και την προσέλευση του εγκληματία πολέμου και κατοχικού ηγέτη κ.
Ντενκτάς στον κακόφημο διακοινοτικό διάλογο, ο οποίος ούτε διάλογος ούτε
διακοινοτικός είναι. Αυτός ομολόγησε κυνικά ότι παρέδωσε τους 1.619
αγνοούμενους σε ομάδες ατάκτων και δεν συνεκινήθη ουδείς από τους εγκάθετούς
σας του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου της Χάγης, άλλωστε τα εστήσατε
αποκλειστικά εναντίον των Σέρβων.

Αν το αντάλλαγμα της τουρκικής υποψηφιότητας στην Ε.Ε. είναι τα παραπάνω,
εκθέτετε την προσωπική σας νοημοσύνη. Βέβαια το πιπίλισμα της Χάλκης πάει
καιρός και είναι δική μας ευθύνη ότι αφήνουμε να αιωρείται ως δήθεν μέγα
αίτημα της Ελλάδος. Η Χάλκη κλείσθηκε από το μισαλλόδοξο καθεστώς της Άγκυρας
στα πλαίσια της πολιτικής εξόντωσης του Οικουμενικού Πατριαρχείου και αυτό
αντίκειται στο ίδιο το τουρκικό Σύνταγμα. Μη μας μιλάτε για ρουσφέτι, πολύ
περισσότερο όταν δεν πρόκειται να επαναλειτουργήσει η Σχολή που έλαμψε επί
αιώνες, αλλά κάποια τουρκοειδής καρικατούρα της.

Το καθεστώς

Πιστεύω ότι θα σας ενημερώσουν οι Έλληνες συνομιλητές σας ότι το υπαρξιακό
πρόβλημα του Φαναρίου δεν είναι η Χάλκη, αλλά το κτηνώδες νομικό καθεστώς που
έχει επιβάλει στη λειτουργία του η Τουρκία. Γνωρίζετε ότι στους
Ελληνορθόδοξους αρχιερείς της χώρας σας, που υπάγονται διοικητικά και
πνευματικά στο Πατριαρχείο, όπως και στους ιεράρχες ανάλογης εξάρτησης άλλων
περιοχών, η Άγκυρα δεν αναγνωρίζει δικαίωμα ούτε εκλέγειν ούτε εκλέγεσθαι στο
ύπατο αξίωμα του Πατριάρχη. Αυτή η capitis deminutio έχει καταδικασθεί από την
εποχή της αρχαίας Ρώμης, αλλά επιζεί στο βάρβαρο σύστημα των γειτόνων. Αν
ειλικρινώς θέλετε να βοηθήσετε, όπως πολλές φορές το είπατε, το Φανάρι, σπάστε
τις αλυσίδες αυτού του απαίσιου νομικού καθεστώτος. Κάντε το έστω κι αν
παραλείψουν να σας το ζητήσουν εδώ ή στην Κωνσταντινούπολη.

Τώρα τι να σας πω για την κωμωδία του αποκαλούμενου διακοινοτικού. Αυτός
χρησιμοποιήθηκε όλα τα χρόνια ως εργαλείο διαδοχικών εκπτώσεων των εκάστοτε
(τι φοβερή λέξη, από πού ξεκινήσαμε και πού είμαστε!) ελληνικών θέσεων.

Θέμα συνείδησης

Κύριε Κλίντον,

Με πείθετε ότι δεν συμμερίζεσθε τις απόψεις επιφανών ανδρών της χώρας σας. Ο
δολοφονημένος Μάρτιν Λούθερ Κιγκ (εμάς κατηγορείτε για τρομοκρατία και σεις
αφήνετε να σκοτώνουν τους ηγέτες σας εν ψυχρώ) είχε πει: «Όταν παίρνετε θέση
σε κρίσιμα θέματα, η δειλία κάνει την ερώτηση, είναι σκόπιμη; Μετά έρχεται η
σκοπιμότητα και ρωτά, είναι συνετή τακτική; Η ματαιοδοξία πάλι υποβάλλει τη
δική της ερώτηση, είναι δημοφιλής;.

Η συνείδηση όμως ρωτά, είναι σωστή;».

Αφήστε καθώς έρχεσθε προς την Ελλάδα τη συνείδησή σας να ρωτήσει «είναι σωστή
η στάση σας στα ελληνικά ζητήματα;». Εκείνη ξέρει τι θα σας απαντήσει. Εσείς
πρέπει να βρείτε το κουράγιο να συμμορφωθείτε στην επιταγή της.

Και εμείς πρέπει και από την επίσκεψή σας να ανανεώσουμε την εμπειρία και την
επίγνωσή μας:

«Την τύχη του κάθε λαός, την κάνει μοναχός του κι όσα του κάνει η τρέλα του
δεν του τα κάνει ο οχτρός του».

Υπό τα δεδομένα αυτά, Κύριε Πρόεδρε, ειλικρινώς λυπόμαστε γιατί η περίπτωσή
σας δεν μας παροτρύνει να ζητωκραυγάσουμε, ή έστω να ψελλίσουμε το καλωσόρισμα:

«Χίλια καλώς εκόπιασε ο ξένος στο χωριό μας κι εμείς τον καμαρώνουμε ωσάν τον
εδικό μας».