Για το Ενιαίο Λύκειο και τα Τεχνικά Επαγγελματικά Λύκεια

Για τη λειτουργία του Ενιαίου Λυκείου (Ε.Λ.), καθώς και των Τεχνικών
Επαγγελματικών Λυκείων (ΤΕΕ) γράφει ο κ. Γιάννης Μπαλογιάννης, καθηγητής στο
2ο Ενιαίο Λύκειο Λάρισας:

«Η “ελεύθερη πρόσβαση” στα ΑΕΙ-ΤΕΙ μετά την κατάργηση των Δεσμών είναι ένας
μύθος, αφού: (α) Οι μαθητές αντιμετωπίζουν ένα τεράστιο πλέγμα εξετάσεων
μακράς χρονικής διάρκειας που είναι εξουθενωτικό και αγγίζει τα όρια της
τρέλας, για 2 συνεχή χρόνια στη Β’ και Γ’ Λυκείου. (β) Το απολυτήριο για
πολλούς θα παραμείνει όνειρο. Απορρίπονται και τα εγκαταλείπουν για τα ΤΕΕ,
ενώ άλλοι τα (Ε.Λ.) δεν τα πλησιάζουν καθόλου. Μύθος η αποδυνάμωση των
φροντιστηρίων, επειδή το φροντιστήριο οποιασδήποτε μορφής είναι η λογική τής
επιπλέον βοήθειας που ο κάθε γονιός, εφόσον μπορεί, θέλει να δώσει στο παιδί
του προκειμένου αυτό να επιβιώσει σε μια ανταγωνιστική κοινωνία. Σήμερα με το
καινούργιο σύστημα τα παιδιά παρακολουθούν ένα πακέτο (!) μαθημάτων που σε
ώρες συναγωνίζεται το σχολείο.

Συγχρόνως, μια τέτοια λογική αποδυναμώνει ακόμα περισσότερο τον δημόσιο δωρεάν
(;) χαρακτήρα του σχολείου και ειδικά του Λυκείου, ενισχύοντας την ιδιωτική
εκπαίδευση, αφού σ’ αυτήν τη σχολική βαθμίδα γίνεται εντονότερη η οικονομική
απαίτηση για την αντιμετώπιση των δυσκολιών.

Μύθος ότι οι εξετάσεις, επειδή θα γίνονται στο σχολείο φοίτησης των παιδιών,
θα είναι πιο εύκολες. Αυτές δεν παύουν να είναι ανταγωνιστικές και έχουν όλα
τα χαρακτηριστικά των Πανελλαδικών, πρώην Δεσμών, που καταργούνται. Αν σε αυτά
προστεθεί το επίπεδο και η ποσότητα της ύλης που διδάσκεται, η αδυναμία
αφομοίωσης στον χρόνο που διατίθεται από το ωρολόγιο πρόγραμμα στα μαθήματα, η
ανομοιογένεια της τάξης που συχνά επιβαρύνεται από τον υπερβολικά μεγάλο
αριθμό (30 και πάνω) μαθητών κατά τμήμα και η αδυναμία (;) λειτουργίας των
σχολείων στις προβλεπόμενες ημερομηνίες, τότε τα πράγματα γίνονται πολύ
δύσκολα για τους μαθητές».

Σε άλλο σημείο της επιστολής του ο αναγνώστης μας παρατηρεί:

«Και για τα παιδιά που δεν μπορούν να φοιτήσουν στα Ε.Λ.; Τους δείχνουμε απλά
τον δρόμο προς τα ΤΕΕ. Τα οποία λειτουργούν έτσι, χωρίς πρόγραμμα, βιβλία,
χωρίς υποδομή και στόχους, χωρίς δυνατότητα επαγγελματικής αποκατάστασης των
αποφοίτων τους ή συνέχισης των σπουδών τους.

Αλήθεια, γιατί δεν μπορεί να καταργηθεί η 18μηνη προϋπηρεσία που
επιβεβαιώνεται με ένσημα ως απαραίτητη προϋπόθεση και ύστερα από εξετάσεις για
τη συνέχιση των σπουδών τους στα ΤΕΙ;

Γιατί δεν πραγματοποιήθηκαν φέτος οι εξετάσεις πιστοποίησης α’ κύκλου σε
νομαρχιακό επίπεδο και πώς διασφαλίζεται ότι θα μπορέσουν αυτά τα παιδιά να
διαγωνισθούν σε πανελλαδικά επίπεδα για την πιστοποίηση β’ κύκλου;

Γιατί δεν κατοχυρώνεται το απολυτήριο των ΤΕΕ ως ένας τίτλος, ο οποίος έχει
ουσιαστικό προβάδισμα έναντι των τίτλων των Ε.Λ. όταν πρόκειται για προσλήψεις
που έχουν να κάνουν με ειδικότητες είτε μέσω ΑΣΕΠ είτε μέσω άλλης διαδικασίας;».