Δύο δυνατά όπλα

Το Σίδνεϊ θα είναι ο τελευταίος σταθμός στην καριέρα μου, αποκάλυψε ο Κόλιν Τζάκσον στον Πάτροκλο Πανανίδη

ΕΝΑΣ ΟΥΑΛΟΣ στην Αθήνα. Ο Κόλιν Τζάκσον, δημοφιλής σπρίντερ, επισκέφθηκε τη
χώρα μας, αυτή τη φορά για εμπορικούς σκοπούς και δήλωσε και πάλι γοητευμένος.
Άλλωστε, στην Αθήνα έχει γευτεί μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες στην καριέρα
του, την πρώτη θέση στο παγκόσμιο πρωτάθλημα τζούνιορ, το 1986. Εύλογο είναι
να μιλάει με τα καλύτερα λόγια για τη χώρα μας. Ο 32χρονος, πλέον, Τζάκσον,
χαρακτηρίζει δυνατότερο αντίπαλό του τον ίδιο του τον εαυτό, ενώ αναφέρει ότι
σε περίπτωση που δεν γινόταν σπρίντερ, θα ήταν πρωταθλητής του κρίκετ!

Τον συναντήσαμε σε ξενοδοχείο του Συντάγματος. Και μας εξέπληξε η συμπεριφορά
του, που μόνο σταρ δεν θύμιζε. Ακριβής στην ώρα του (οι Βρετανοί φημίζονται
γι’ αυτό), μας περίμενε καθισμένος στον καναπέ της ρεσεψιόν, πίνοντας
σχολαστικά τον καφέ του. Ευγενικός, συνεσταλμένος, μονίμως χαμογελαστός, ο
Κόλιν Τζάκσον, μας άνοιξε την καρδιά του. Μίλησε για την καριέρα του, τα
κρούσματα ντόπινγκ, του Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Και αποκάλυψε
κατηγορηματικά ότι η προσεχής Ολυμπιάδα του Σίδνεϊ θα είναι ο τελευταίος
σταθμός της πλούσιας σε διακρίσεις καριέρας του.

­ Θα πετύχει η Ελλάδα το 2004;

«Αν αναλογιστούμε τη διοργάνωση του ’97, που όλα λειτούργησαν άψογα, είμαι
σίγουρος. Ο κόσμος ήταν θερμός, όπως και το κλίμα. Μου αρέσει εδώ. Υπάρχει
ζωντάνια και ζεστασιά. Και το 2004 θα κερδίσετε τους αθλητές και τους
φιλάθλους με αυτά τα όπλα. Έχω αγωνιστεί σε τρεις Ολυμπιάδες και η εμπειρία
μου λέει ότι ο παράγοντας της φιλοξενίας παίζει τον μεγαλύτερο ρόλο».

­ Να υποθέσουμε ότι θα είσαι κι εσύ εκεί;

Ένας Ουαλός στην Αθήνα. Ο Κόλιν Τζάκσον θυμάται ακόμη την πρώτη επιτυχία του στο πρωτάθλημα τζούνιορ του ’86, σ’ αυτή την πόλη

«Και βέβαια! Μόνο που θα βρίσκομαι στις κερκίδες για να παρακολουθήσω, κι όχι
στον στίβο. Τα χρόνια πέρασαν και μετά το Σίδνεϊ θα πω το αντίο. Πάντως, θα
ήθελα πολύ να αγωνιστώ στην Αθήνα, αφού είναι η τυχερή μου πόλη. Δεν ξεχνώ
ποτέ ότι η πρώτη μεγάλη επιτυχία ήρθε το 1986 στο παγκόσμιο πρωτάθλημα
τζούνιορ, που διεξήχθη στην Αθήνα».

­ Παίρνεις μέρος σε καμπάνια για γνωστή φίρμα ωρολογίων. Μήπως έχεις
σκοπό να ακολουθήσεις καριέρα ντιζαϊνερ σαν τον Καρλ Λιούις;

«Ακόμα δεν έχω σταματήσει. Όταν πάρω σύνταξη θα το σκεφτώ, αλλά δεν είναι κάτι
που με συναρπάζει. Ο Καρλ έκανε τη δική του επιλογή, όμως εγώ θεωρώ ότι
ντιζάιν και αθλητισμός δεν πάνε μαζί».

­ Ας μιλήσουμε για το ντόπινγκ…

(Σοβαρεύει και γίνεται «χείμαρρος») «Μαύρη σελίδα για τον αθλητισμό. Αυτές οι
ουσίες δυσφημίζουν τον στίβο και οι φίλαθλοι γίνονται δύσπιστοι. Από την άλλη
πλευρά, είναι θετικό το γεγονός ότι γίνεται πόλεμος για την εξάλειψή του.
Όμως, ορισμένοι άμυαλοι προσπαθούν με κάθε μέσο να περάσουν στους αθλητές ότι
χωρίς αυτές τις ουσίες δεν καταρρίπτονται ρεκόρ. Λάθος! Το δικό μου παγκόσμιο
ρεκόρ θα καταρριφθεί και θέλω να ελπίζω σύντομα, για το καλό του θεάματος».

­ Αν δεν είχες ασχοληθεί με τον στίβο, τι θα έκανες αυτή τη στιγμή;

«Σαν γνήσιος Βρετανός, θα έπαιζα κρίκετ! Όμως, κάτι τέτοιο είναι πέρα από τη
φαντασία, αφού ήδη έχω δώσει τη ζωή μου στον στίβο. Και παράλληλα μου δόθηκε η
ευκαιρία να γνωρίσω μεγάλους αθλητές, όπως ο Καρλ Λιούις και ο Μάικλ Τζόνσον,
τους οποίους θεωρώ κορυφαίους του αιώνα».

­ Ποιος ήταν μέχρι στιγμής ο σκληρότερος αντίπαλος στην καριέρα σου;

«Μα ο Κόλιν Τζάκσον. Ποιος άλλος; Υπάρχουν στιγμές που χάνω, όχι λόγω
ανωτερότητας του αντιπάλου, αλλά επειδή δεν πιάνω το 100% της απόδοσής μου.
Άλλωστε, αυτή είναι και η ομορφιά του αθλήματος. Πάντως, όχι. Δεν έχω φοβηθεί ακόμα».

Σαν γνήσιος τζέντλεμαν, ο Τζάκσον μάς ευχαρίστησε για τη συζήτηση και
υποσχέθηκε ότι θα επιστρέψει στην Αθήνα ­ τον τόπο των επιτυχιών του ­ πολύ
σύντομα. Θα ήθελε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, όμως τα
χρόνια ­ όπως μαρτυράει ­ δεν του το επιτρέπουν. «Έπρεπε να κερδίζατε την
ανάληψη της Ολυμπιάδας του 2000. Αλήθεια, ανταλλαγή με το Σίδνεϊ δεν γίνεται;»…