Κέντρο για τα… διεθνή παιδιά στη Ρόδο

Ποιος θα μπορούσε ποτέ να υποψιαστεί ότι ο πρώτος χορευτής του φολκλορικού
συγκροτήματος του Δήμου Ρόδου, που με τόση χάρη και ομορφιά χόρευε τη ροδίτικη
σούστα ντυμένος με την παραδοσιακή φορεσιά του νησιού, είχε μητέρα Σουηδέζα; Ή
ότι η όμορφη κοπελιά, η οποία κρατούσε το μαντήλι και χόρευε μαζί του τον
συμιακό χορό «πού ‘σαι», είχε μητέρα Φινλανδέζα;

ΡΟΔΟΣ

Παραδοσιακοί χοροί από τα παιδιά που προέρχονται από «μεικτούς» γάμους, στη Ρόδο

Αυτές τις σκηνές ­ όπως και πολλές άλλες παρόμοιες ­ παρακολούθησε πολύς
κόσμος (ανάμεσά τους ο πρεσβευτής της Δανίας στην Ελλάδα και οι μορφωτικοί
ακόλουθοι πολλών ευρωπαϊκών χωρών), σε μία εκδήλωση που έγινε στο «Ρόδος
Παλάς» για να εορτασθεί η απόκτηση στέγης και η λειτουργία του Διεθνούς
Κέντρου για Δίγλωσσα Παιδιά. Γιατί στη Ρόδο υπάρχουν περίπου 4.000 παιδιά, οι
μητέρες των οποίων προέρχονται από άλλες χώρες και πολλά από αυτά θα πρέπει να
διδαχθούν και τη μητρική τους γλώσσα.

Οι μητέρες τους άρχισαν να έρχονται από το 1960, όταν άρχισε ο μαζικός
τουρισμός στη Ρόδο. Πολλές από αυτές ερωτεύθηκαν και παντρεύτηκαν ντόπιους και
εγκαταστάθηκαν μόνιμα στο νησί. Παιδιά από μεικτούς γάμους θα μπορούν να
διδάσκονται τώρα και τη μητρική τους γλώσσα, ταυτόχρονα με τις σπουδές τους
στην ελληνική. Το Διεθνές Κέντρο για Δίγλωσσα Παιδιά λειτουργεί πλέον επίσημα
από το περασμένο Σάββατο και βρήκε τη στέγη του σε μεγάλο οίκημα με την
πρωτοβουλία της Νομαρχίας Δωδεκανήσου και με τη συμπαράσταση του Δήμου Ρόδου.

Πάνω από 500 παιδιά, με ντόπιο πατέρα και ξένη μητέρα, φοιτούν στο Κέντρο και
μαθαίνουν τη μητρική γλώσσα. Λειτουργούν συνολικά 60 τμήματα, όπου διδάσκονται
η αγγλική, η γερμανική, η ιταλική, η δανέζικη, η ολλανδική, η φινλανδική, η
νορβηγική και η σουηδική γλώσσα.

Σήμερα, υπολογίζεται ότι στη Ρόδο διαμένουν περίπου 2.000 οικογένειες, στις
οποίες ο ένας από τους δύο γονείς (κυρίως η μητέρα) προέρχεται από άλλη χώρα.
Όλα τα παιδιά φοιτούν στα ελληνικά σχολεία, αλλά πρώτη η Σουηδία ξεκίνησε το
1986 και επιδοτούσε ένα πρόγραμμα εκμάθησης της γλώσσας για πέντε παιδιά.
Σήμερα, το Σουηδικό Τμήμα του Κέντρου έχει 110 παιδιά. Το ίδιο συνέβη και με
τη Φινλανδία που ξεκίνησε με εννέα μαθητές το 1983 και σήμερα έχει 80 μαθητές,
ενώ το Τμήμα της Ολλανδίας έχει 110 μαθητές με πέντε δασκάλες.