ΑΦΙΕΡΩΜΑ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ 20ος ΑΙΩΝΑΣ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ 1906

ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ μετά την αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων και την περιορισμένη
απήχηση των Ολυμπιάδων των Παρισίων (1900) και Σαιντ Λούις (1904), όσοι είχαν
πρωταγωνιστήσει στην αναβίωση, μεταξύ των οποίων και οι Έλληνες, πίστευαν ότι
σημειώθηκαν μεγάλες παρεκκλίσεις από το γνήσιο πνεύμα των Αγώνων. Η Ελλάδα,
ένα χρόνο μετά την Ολυμπιάδα του Σαιντ Λούις, ζητεί να εορτασθεί στην Αθήνα η
δεκαετηρίδα της αναβίωσης. Στην ελληνική πρωτεύουσα διοργανώνονται τον Απρίλιο
του 1906 οι Β’ Διεθνείς Ολυμπιακοί Αγώνες (μεσολυμπιάδα). Οι ιστορικοί των
Ολυμπιακών Αγώνων θεωρούν τους αγώνες του 1906 ως τον ισχυρό κρίκο που πέτυχε,
προβάλλοντας την αληθινή έννοια του Ολυμπισμού, να συνδέσει τους σύγχρονους
Ολυμπιακούς Αγώνες με τους αρχαίους. Εντούτοις, αν και από κανέναν δεν
αμφισβητείται ο μεγάλος ρόλος που διαδραμάτισαν οι αγώνες αυτοί στη στερέωση
του θεσμού, ποτέ δεν αναγνωρίστηκαν από την «Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή» σαν
κανονική Ολυμπιάδα.

Τους αγώνες μεταξύ των άλλων ξένων προσωπικοτήτων, παρακολούθησε και το
βασιλικό ζεύγος της Αγγλίας Εδουάρδος Ζ’ και Αλεξάνδρα.

Ο Τύπος της εποχής με ολοσέλιδα ρεπορτάζ καλύπτει (5 Απριλίου) την άφιξη την
προηγουμένη, του βασιλιά και της βασίλισσας της Αγγλίας στον Πειραιά με την
θαλαμηγό «Βικτωρία και Αλβέρτος».

Η «Ακρόπολις» αφιερώνει την πρώτη της σελίδα στην άφιξη και την υποδοχή των
Άγγλων επισήμων. Υπό τον τίτλο, «Η άφιξις των βασιλέων της Αγγλίας. Πάνδημος
υποδοχή και αληθής αποθέωσις. Το μεγαλοπρεπές θέαμα ­ εις τον Πειραιά ­ Όλαι
αι λεπτομέρειαι», γράφει:

Το κατάμεστο από κόσμο Παναθηναϊκό Στάδιο κατά την μεγαλόπρεπη τελετή ενάρξεως των Αγώνων

Όλα του, και την γλυκύτητα και το φως του και την χάριν του και την
θαλπωρήν του, ο Αττικός μας ήλιος, ο από τόσων ημερών εις ανωμαλίαν καιρικήν
απροσδιόριστος, τα προώρισε χθες διά την ημέραν της υποδοχής των κραταιών της
Αγγλίας Βασιλέων.

Πορφύρα υπερβασιλική και φωτεινοτέρα και μάλλον αστράπτουσα, του φωτός και
της αρμονίας ύφασμα, περιέβαλε την καθαράν και ευπρόσωπον πόλιν των Αθηνών.

(…) Αληθή λαϊκήν πανήγυριν ήγε χθες ο Πειραιεύς. Δεν ήτο απλή δεξίωσις
και υποδοχή, ήτο ένας απέραντος, αληθής και εγκάρδιος ενθουσιασμός, όστις
επλήρουτας καρδίας πάντων εκείνων, οι οποίοι με χαράν άδολον υπεδέχθησαν τον
Βασιλέα Εδουάρδον, την Βασίλισσαν Αλεξάνδραν και το Πριγκηπικόν ζεύγος της Ουαλλίας.

Ο Βασιλεύς μας συνιστά προς τον Εδουάρδον τον Δήμαρχον κ. Δαμαλάν, η δε
μικρά θυγάτηρ αυτού δεσποινίς Πιπίτσα προσφέρει εις την Βασίλισσαν της
Αγγλίας, την Πριγκήπισσαν τους Ουαλλίας και την Πριγκήπισσαν Βικτωρίαν
πολυτελείς και καλλιτεχνικωτάτας ανθοδέσμας.

Μετά ταύτα, ο κ. Δήμαρχος προσφωνεί τον Βασιλέα Εδουάρδον εις Αγγλικήν
γλώσσαν… .

Οι Δανέζες

Ο Ολυμπιονίκης μας στην άρση βαρών Δ. Τόφαλος

Την έναρξη των Αγώνων κήρυξε ο βασιλιάς Γεώργιος στις 9/22 Απριλίου και ο
ρεπόρτερ της «Ακροπόλεως» στην περιγραφή της παρέλασης των εθνικών ομάδων
στέκεται ιδιαίτερα στη γυναικεία ομάδα της Δανίας.

Γράφει:

«Και προβάλλουσιν από του αποδυτηρίου αι Δανίδες, οι ευσταλείς και χαρίεσσαι
και υπερτέλειαι κόραι, αι καταστάσαι πλέον η συμπάθεια του Σταδίου.

Εμφανίζεται η ερυθρά Δανική σημαία, η φέρουσα τον λευκόν Σταυρόν εις το μέσον.
Πενθεί η σημαία των τον θάνατον του βασιλέως και διά τούτο φέρει επί της
κορυφής του κοντού αυτής αραχνοϋφές μαύρον ύφασμα. Ακολουθούσι όπισθεν αι
αθλήτριαι, ευστελείς με μαθηματικήν ακρίβειαν σταθμίζουσαι το ωραίον των βήμα·
φέρουσι βαθυκύανον μέχρι γόνατος εσθήτα και λευκήν ναυτικήν λεπτοτάτην
μπλούζαν. Επί του βραχίονός των τα σήματα τα εθνικά και του Συλλόγου των.

Οδηγούνται από την διδασκάλισσαν, υπέροχον κυρίαν, δακρινομένην μεταξύ των διά
το ανάστημά της και από την λευκήν ποδήρη και πολυτελή εσθήτα της. Εμπνέει
αυτόχρημα τας αθλητρίας της και αυταί προκαλούσι θύελλαν ενθουσιασμού εις τους θεατάς…».

Οι αθλητές «μοντέλα»

«Ακρόπολις»: 150.000 άνθρωποι μέσα και έξω από το στάδιο παρακολούθησαν τους αγώνες

Στην Αθήνα τον Απρίλιο του 1906 δεν καταφθάνουν μόνο αθλητές. Αλλά και
επιστήμονες, κυρίως καθηγητές της Ανατομίας, προκειμένου να μελετήσουν με
«μοντέλα» τους αθλητές τις αντιδράσεις του ανθρωπίνου σώματος.

Σε σχετικό ρεπορτάζ αθηναϊκής εφημερίδας διαβάζουμε: «Οι αγώνες μας δεν
προεκάλεσαν μόνον την παγκόσμιον προσοχήν του αθλητισμού. Και η διεθνής
ιατρική επιστήμη ζητεί να εξαγάγη συμπεράσματα εκ τούτων.

Ο εν Φραγκφούρτη της Γερμανίας καθηγητής της ανατομίας κ. Έντιγκερ,
καταλέγεται μεταξύ των επίτηδες ελθόντων εις Ελλάδα δια να μελετήση ειδικόν
επιστημονικόν ζήτημα.

Τουτέστιν ο κ. Έντιγκερ ισχυρίζεται ότι ωρισμέναι νόσοι του νωτιαίου μυελού
και ειδικώς η νωτιαία φθίσις οφείλεται προ παντός εις πάσαν υπερκόπωσιν
σωματικήν, συνεπώς υποθέτει ότι και εις υπερκόπωσιν εκ των αγώνων είνε δυνατόν
να μελετήση τα της θεωρίας του.

Προς τούτο θέλει εξετάσει προ και μετά τους αγώνας τους αθλητάς, κατά τα
διάφορα αγωνίσματα, επεκαλέσθη δε προς τούτο την συνδρομήν των κ.κ.
Σκλαβούνου, καθηγητού της Ανατομίας, δια το ανατομικόν μέρος, του κ. Μέρμιγκα
στρατιωτικού χειρούργου και του κ. Οικονομάκη επιμελητού του Αιγινητείου δια
το νευρολογικόν μέρος.

Θα εξετασθή ιδίως η μυική δύναμις και αι αντανακλάσεις, τα οποία πρωτίστως
αλλοιούνται εις τας νόσους ταύτας ων επιδιώκεται η μελέτη, διότι φρονεί ότι τα
μόνιμα συμπτώματα των νόσων τούτων δύνανται να εμφανισθώσιν εις πάσαν υπερκόπωσιν».