30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΤΑΣΣΩ ΚΑΒΒΑΔΙΑ

ΗΘΟΠΟΙΟΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Πάτρα το 1921.

ΑΓΑΠΑ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ: Τη ζωή και τη δουλειά της. Μετά τα παιδιά και τα
εγγόνια της, φυσικά.

ΔΕΝ ΑΠΟΧΩΡΙΖΕΤΑΙ ΠΟΤΕ: Τα λουλούδια που καλλιεργεί στις 200 και πλέον
γλάστρες της.

ΑΠΟΦΕΥΓΕΙ ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΑ: Τον πολύ κόσμο.

ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Δεν υπάρχει πια χρόνος για διάβασμα. Διάβασα
άλλωστε τόσο πολλά όλα αυτά τα χρόνια.

ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΥ ΤΗΝ ΞΕΚΟΥΡΑΖΕΙ: Η μουσική τής σιωπής, όταν ξέρεις να την ακούς.

ΘΑ ΚΑΛΟΥΣΕ ΣΕ ΓΕΥΜΑ: Κανέναν! Βαριέμαι πια το μαγείρεμα!!!

Μια δυναμική γιαγιά, τη γιαγιά Μαρία, υποδύεται η Τασσώ Καββαδία στην
ταινία ελληνοαυστραλιανής παραγωγής «Φοβού τους Έλληνες», με πρωταγωνιστή τον
Λάκη Λαζόπουλο. Η Τασσώ Καββαδία πιστεύει ότι αυτός ο ρόλος δεν είναι…
κακός, «είναι ένας αληθινός ρόλος», ενώ για τον ρόλο της κακιάς (από την
παρουσία της στον παλιό καλό ελληνικό κινηματογράφο) λέει ότι αυτό που έκανε
τότε ήταν τέχνη και το χαίρεται όσο τίποτε άλλο. Όσο για τη συνεργασία της με
τον Λάκη Λαζόπουλο υποστηρίζει ότι ήταν κάτι παραπάνω από τέλεια, «εκπέμπουμε
στις ίδιες συχνότητες».

ΕΡ.: «Φοβού τους Έλληνες». Είναι έτσι;

ΑΠ.: Όχι απόλυτα, αν και καλό είναι να το πιστεύουν μερικοί μερικοί…

ΕΡ.: Ποιους αποδέκτες έχει το μήνυμα αυτό;

ΑΠ.: Το κοινό που θα δει την ταινία και θα τη ζήσει μαζί μας.

ΕΡ.: Το λέει η καρδούλα της γιαγιάς Μαρίας στην ταινία;

ΑΠ.: Αν το λέει; Ίσως περισσότερο απ’ όσο το λέει η καρδούλα της γιαγιάς Τασσώς.

ΕΡ.: Η… βεντέτα είναι στο αίμα της;

ΑΠ.: Όχι! Είναι, όπως λέει η ίδια, στην… καρδιά της!

ΕΡ.: Τι σας γοήτευσε στον ρόλο της Μαρίας;

ΑΠ.: Το ότι είναι μια δυναμική Ελληνίδα νησιώτισσα, έτσι όπως θα έπρεπε να
είναι όλες οι Ελληνίδες.

ΕΡ.: Τελικά τι είπατε και πείσατε τα εγγόνια της να αναλάβουν δράση;

ΑΠ.: Δεν υπήρχε περίπτωση να μην πεισθούν από τον συνδυασμό γιαγιά Μαρία –
γιαγιά Τασσώ.

ΕΡ.: Και σ’ αυτή την ταινία, «Φοβού τους Έλληνες», συνεχίζετε την… παράδοση;

ΑΠ.: Ως ένα σημείο, μόνον. Η γιαγιά Μαρία δεν είναι μια αυστηρή γιαγιά. Είναι
μια γυναίκα που αγάπησε πολύ και πόνεσε ακόμα περισσότερο.

ΕΡ.: Κρατάτε, δηλαδή έναν ρόλο… κακό;

ΑΠ.: Όχι, καθόλου. Ενίναι ένας ρόλος αληθινός.

ΕΡ.: Ο ρόλος της κακιάς (από την παρουσία σας στον ελληνικό κινηματογράφο) σάς
ακολουθεί ακόμη;

ΑΠ.: Ναι, και το χαίρομαι όσο τίποτα. Το να παίζεις κάτι που δεν είσαι σού
προσφέρει την ευκαιρία της δημιουργίας, κι αυτό για μένα είναι Τέχνη.

ΕΡ.: Ένα χαρακτηριστικό που σας έχουν πει στον δρόμο;

ΑΠ.: Πώς καταφέρνεις να γίνεσαι τόσο κακιά στην οθόνη εσύ που μόνο και πάντα χαμογελάς;

ΕΡ.: Η συνεργασία σας με τη νέα γενιά των ηθοποιών;

ΑΠ.: Προτιμώ τους παλαιότερους, γιατί μιλάμε την ίδια γλώσσα σε ό,τι αφορά την
εργασία μας.

ΕΡ.: Με τον Λάκη Λαζόπουλο;

ΑΠ.: Υπήρξε κάτι περισσότερο από άριστη η συνεργασία μας. Θα έλεγα ότι
εκπέμπουμε στις ίδιες συχνότητες.

ΕΡ.: Πώς περάσατε μαζί του στα γυρίσματα;

ΑΠ.: Θα μου μείνουν αξέχαστα.

ΕΡ.: Τα συναισθήματά σας μετά το τέλος των γυρισμάτων;

ΑΠ.: Θα ήθελα να μην τέλειωναν.

ΕΡ.: Θεωρείτε τον εαυτό σας τυχερό για τη συμμετοχή σας στην ταινία;

ΑΠ.: Περισσότερο από τυχερό.

ΕΡ.: Ο λόγος που εμφανίζεστε αραιά ­ σε σίριαλ ­ στην τηλεόραση;

ΑΠ.: Φαντάζομαι ότι δεν ξέρουν ή δεν θέλουν να με χρησιμοποιήσουν.

ΕΡ.: Η TV σάς αποφεύγει ή την αποφεύγετε;

ΑΠ.: Για το πρώτο ρωτήστε την TV. Για το δεύτερο η απάντηση είναι αρνητική.

ΕΡ.: Εσείς τι βλέπετε στην τηλεόραση;

ΑΠ.: Τίποτα!

ΕΡ.: Και τι αποφεύγετε;

ΑΠ.: Τα πάντα!

ΕΡ.: Η ταινία που σας εντυπωσίασε αυτόν τον χρόνο;

ΑΠ.: Είδα ελάχιστες μόνο το καλοκαίρι.

ΕΡ.: Και η θεατρική παράσταση;

ΑΠ.: Το «Αρτ» στο Θέατρο Κάππα για τον τρόπο που γράφτηκε, αλλά και για τον
τρόπο που παίχτηκε.

ΕΡ.: Κοιτάζοντας προς τα πίσω, για ποιο πράγμα έχετε μετανιώσει;

ΑΠ.: Για τίποτα.

ΕΡ.: Εάν ξεκινούσατε σήμερα την καριέρα σας, τι θα αποφεύγατε;

ΑΠ.: Τίποτα. Θα έκανα όλα όσα έκανα!

ΕΡ.: Ένας ρόλος που σας έχει σημαδέψει;

ΑΠ.: Με σημαδεύει πάντα ο τελευταίος που παίζω, δηλαδή η γιαγιά Μαρία.

ΕΡ.: Τι σας ενοχλεί σήμερα στον χώρο σας;

ΑΠ.: Τα όσα λίγα μπορεί να με ενοχλήσουν τα πολεμώ ή τα αποφεύγω.

ΕΡ.: Τα θετικά που διακρίνετε στη νέα γενιά των ηθοποιών;

ΑΠ.: Είναι ελάχιστα.

ΕΡ.: Και τα αρνητικά;

ΑΠ.: Είναι πολλά και γι’ αυτό τα ξεχνάω.

ΕΡ.: Για σας τι μετράει περισσότερο στη ζωή;

ΑΠ.: Το Αύριο που προσπαθώ να είναι πάντα καλύτερο από το Χθες.

ΕΡ.: Μια συμβουλή που κρατάτε πάντα ως κόρη οφθαλμού;

ΑΠ.: Ξεκίνα τη μέρα χαμογελώντας στον ουρανό, ακόμα κι αν είναι συννεφιασμένος.

ΕΡ.: Ποιαν από τις παλιές ταινίες ­ στην οποία παίζετε ­ τη βλέπετε πάντα ευχάριστα;

ΑΠ.: Δεν έχω καμία προτίμηση. Τις βλέπω, εξάλλου, πολύ πολύ σπάνια. Είπαμε,
για μένα το χθες δεν υπάρχει.