ΑΦΙΕΡΩΜΑ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ 20ος ΑΙΩΝΑΣ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ 1902

Ο πόλεμος των Μπόερς και η επανάσταση των Μπόξερ στη μακρινή Κίνα δεσπόζουν
στην ειδησεογραφία των ελληνικών εφημερίδων το μεγαλύτερο διάστημα του 1902.
Μάλιστα η εξωτερική ειδησεογραφία έχει προέλευση την Κέρκυρα!.. Οι συνθήκες
συγκοινωνιακής επικοινωνίας της Κέρκυρας με τη Δύση επεξηγούν αυτό το…
παράδοξο. Οι ευρωπαϊκές εφημερίδες, κυρίως οι ιταλικές και γερμανικές, φθάνουν
γρηγορότερα στη μεγαλόνησο του Ιονίου και από εκεί οι ανταποκριτές των
αθηναϊκών εφημερίδων στέλνουν τα «τελευταία νέα» από τον έξω κόσμο. Στο
εσωτερικό μέτωπο η κυβέρνηση Γ. Θεοτόκη, που αγωνιζόταν να πετύχει ένα
στοιχειώδη εκσυγχρονισμό στο μικρό κράτος της Μελούνας, παραιτείται και
σχηματίζεται νέα υπό τον Αλέξανδρο Ζαΐμη. Ο Θ. Δηληγιάννης, όμως, καραδοκεί
και αναζητεί κάθε πρόσχημα να παρεμβάλει εμπόδια και στο υπουργείο Ζαΐμη.Η
«Ακρόπολις» στο φύλλο της τής 10ης Ιανουαρίου 1902, δημοσιεύει λεπτομερέστατο
ρεπορτάζ από τη «συνέλευσιν των Δηληγιαννικών», το οποίο συμπληρώνεται με
μικρή αναφορά στην «επίσημον σύσκεψιν των Θεοτοκικών». «Ευρισκόμεθα εν εκρύθμω
συνταγματική καταστάσει, διότι είχεν μεν το δικαίωμα ο βασιλεύς να διορίση
τους υπουργούς, αλλ’ αφ’ ής μετά τον διορισμόν αυτών δεν εδημοσιεύθη το
διάταγμα της διαλύσεως της Βουλής, εχορηγήθη, όμως, τεσσαροκονθήμερος διακοπή
των εργασιών της Βουλής, τα πράγματα βαίνουσιν, συνταγματικώς ανωμάλως…».

Το Σύνταγμα του 1864 προσδιορίζει ότι το αντιπροσωπευτικό σώμα συνεδριάζει αν
είναι παρόντα τα 2/3 των μελών του. Στοιχείο που δίδει στην αντιπολίτευση το
δικαίωμα εκμηδενίζει τη λειτουργία της Βουλής και επομένως τη νομοθέτηση
οποιουδήποτε μέτρου.

«Προτιμότερον θα είνε να μη συντελεσθή απαρτία και να διαλυθή η Βουλή αι δε
εκλογαί θέλουσιν δείξη πώς και παρά ποίων θέλει να διοικηθή ο λαός. Αλλ’ αν
παρά πάσαν προσδοκίαν καταρτισθή απαρτία, τότε, βεβαίως η αντιπολίτευσις δέον
να προσέλθη εις την Βουλήν και να συζητήσει επί του συνταγματικού ζητήματος το
οποίον δέον να τεθή και ως πρόγραμμα της αντιπολιτεύσεως ενώπιον των
εκλογέων… Πρέπει δε να ενασκήση η αντιπολίτευσις πάντα τα δικαιώματα άτινα
της παρέχει ο Κανονισμός της Βουλής, όπως παύση αύτη η συνταγματική χλεύη…».

Το σύνολο δε των ομιλητών συνετάχθη με την άποψη του Θ. Βελλιανίτη, ενώ ο Κ.
Καραπάνος ζήτησε να διερευνηθεί και ποια στάση θα τηρήσουν στη Βουλή και οι
μικρές κοινοβουλευτικές ομάδες των Δ. Ράλλη, Λεωνίδα Δεληγιώργη και Στεφάνου
Δραγούμη και υπέδειξαν στον Θ. Δηληγιάννη «να ζητήση τας γνώμας των επ’ αυτού».

Ο Θεόδωρος Δηληγιάννης ουδέποτε έδωσε ιδιαίτερη σημασία στον εκσυγχρονισμό του Ελληνικού Στρατού. Την αντίθετη τακτική τήρησε ο Γ. Θεοτόκης

Στην αντίθετη κατεύθυνση διακινήθηκε η συζήτηση στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του
«Θεοτοκικού Κόμματος», κληρονόμου, ως γνωστόν, του κομματικού σχηματισμού του
Χαριλάου Τρικούπη.

Στο πολιτικό ρεπορτάζ της «Ακροπόλεως» και τον τίτλο «Επίσημος σύσκεψις των
Θεοτοκικών» και τον πλαγιότιτλο «Τι είπεν ο κ. Θεοτόκης. Παρατηρήσεις ενός
φίλου του» αναφέρονται:

«Χθες εν τη οικία του κ. Θεοτόκη συνήλθεν αρκετός αριθμός βουλευτών ανηκόντων
εις το κόμμα του και εγένετο μακρός λόγος περί της πορείας την οποίαν θα
τηρήσωσιν ούτοι απένατι της Κυβερνήσεως.

Ο κ. Θεοτόκης ανέπτυξεν τους λόγους διά τους οποίους νομίζει ότι η κυβέρνησις
αύτη πρέπει δέον να υποστηριχθεί και ότι συμφέρον του κόμματός του είνε η
αποσόβησις της διαλύσεως της Βουλής επί του παρόντος.

Ο βουλευτής Τρικάλων κ. Κ. Χατζηπέτρος έφερεν παρατήρησιν τινά εις τους λόγους
του κ. Θεοτόκη εκφράσας ενδοιασμούς περί της φιλικής στάσεως της Κυβερνήσεως
μετά την ψήφισιν του προϋπολογισμού.

Ο κ. Θεοτόκης, όμως, δεν συνεφώνησεν προς τον κ. Χατζηπέτρον ως προς τούτο
ειπών ότι δεν είναι δυνατόν η κυβέρνησις να μη τηρήση την αυτή φιλικήν στάσιν
προς αυτούς οίαν ετήρησεν και μέχρι τούδε…

Είτα ανακοίνωσεν ότι κατά γενομένην συνεννόησιν αυτού μετά του κ. Ζαΐμη,
εισηγητής της πλειοψηφίας επί του Προϋπολογισμού θα είνε ο βουλευτής
Ερμιονίδος κ. Εμμανουήλ Ρέπουλης αντί τού πρότινος αποφασιθέντος κ. Βοζίκη…».

«Η ερμαφρόδιτος κόρη της Κυνουρίας»

Αιφνιδίως και ενώ οι εφημερίδες αμιλλώνται ποία θα έχει την πληρέστερη
ειδησεογραφία για τις εξελίξεις στον πόλεμο των Μπόερς με περιοδικές αναφορές
σε όσα συμβαίνουν εκείθεν του Σινικού Τείχους και το Μακεδονικό έχει
«παραμερίσει» σε ενδιαφέρον το Κρητικό Ζήτημα, η «Ακρόπολις» του Βλάση
Γαβριηλίδη πρωτοπορεί και πάλι. Προωθεί «κοινωνικά θέματα», ασύμβατα με την
αντίληψη της εποχής, στην πρώτη γραμμή της δημοσιότητας και βεβαίως της
«πρώτης σελίδας».

Το ρεπορτάζ της εφημερίδας με τον τίτλο, «Η Ερμαφρόδιτος κόρη της
Κυνουρίας. Πώς ανεκαλύφθη. Από Ευαγγελία θα γίνει
Ευάγγελος. Ο βίος της, Αι ερωμέναι της. Τι λέγουν
οι ιατροί. Τι διέταξεν ο εισαγγελεύς», αποσπά το ενδιαφέρον του
αναγνωστικού κοινού και η εφημερίδα προβάλλει με υπερηφάνεια ότι έχει «τας
μεγαλυτέρας κυκλοφορίας εις τας Αθήνας και τας Επαρχίας».

­ «Συνελήφθη ερμαφρόδιτος κόρη εν Κυνουρία, ης διήγειρεν ζωηράν την προσοχήν
της κοινωνίας και αποτελεί εις πάντας τους κύκλους το μόνον θέμα συζητήσεως.

Η ρηθείσα κόρη ονομάζεται Ευαγγελία Ζ. Συλληφθείσα εν Λεωνιδίω υπό της
αστυνομίας ως διαφθείρασα άλλην κόρην, ήχθη εις Ναύπλιον και εκρατήθη εις την
Μοιραρχίαν. Είνε ηλικίας 25 ετών, μετρίου αναστήματος, λεπτοφυής, με ευθυτενές
ανάστημα, με χείρας ευθυγράμμους και ομοιοταίας γυναικί, με μικρόν πρόσωπον
συμπαθεστάτης φυσιογνωμίας και ευειδές, με φωνήν γυναικός, οφθαλμούς
γλαυκώπιδας εντός σμικρών κογχών στροβιλιζομένους, με μαλλιά κατσαρά χυνόμενα
επί της ράχεως εις μικρόν πλόκαμον και τέλος άνευ στήθους γυναικός και άνευ μύστακος.

Εν γένει εκ πρώτης όψεως και εκ της ομιλίας της και εκ της γυναικείας
αμφιέσεως αντιλαμβάνεται πας τις ότι ευρίσκεται προ ανθρωπίνου πλάσματος, όπερ
ου ανήρ είνε ούτε γυνή, αλλά μικτόν τι είδος της ανθρωπίνου φύσεως. Εις ταύτα
προσθέτομεν ότι είνε και εγγράμματος, έχουσα και απολυτήριον του Ελληνικού
Σχολείου, ομιλεί δε άνευ τινός επιφυλάξεως και συστολής εις όσα έχουσιν σχέσιν
πέραν των ορίων της ηθικής.

Εκ των προς το πλήθος συνεχώς υπ’ αυτής και επί μακρόν λεχθέντων παραθέτομεν
εν συνόψει τα εξής:

* Η Ευαγγελία διήλθεν τας πρώτας ημέρας του βίου της εν ησυχία, ουδέν
υποπτεύουσα περί της φυσικής αυτής καταστάσεως. Αλλά από του 15-16ου έτους
ησθάνθη ότι το περιβάλλον το σώμα αυτής γυναικείο ένδυμα δεν της ήρμοζεν και
εζήτησεν από τους γονείς της όπως της επιτρέψουν να ενδυθεί ανδρός ενδύματα
και να εξέρχεται ελευθέρως του πατρικού οίκου ως το άρρεν φύλον.

Αλλ’ όμως δεν τη επετράπη τούτο. Διότι οι γονείς της αφ’ ενός μεν εδίσταζον να
πιστεύσωσιν ότι ανήκει εις το άρρεν φύλον, αφ’ ετέρου δε, δεν ήθελον την
Ευαγγελίαν αποβάλουσαν την γυναικείαν αμφίεσιν, αφού τοιαύτην μόνον καλώς και
από μικράς ηλικίας έφερεν και αφού άλλως ηπειλείτο να δημιουργηθή σκάνδαλον.

Αλλά οι νόμοι της φύσεως είναι υπέρτεροι των ανθρωπίνων αποφάσεων και η
Ευαγγελία υπ’ αυτών διεπομένη και εαυτήν εις το άρρεν μάλλον φύλον αισθανομένη
συνήψε σχέσεις ερωτικάς μετά γυναικών. Επί πενταετίαν διήρκεσαν αι με μίαν
κόρην τρυφεραί αυτής σχέσεις, ότε εν τω μεταξύ η Ευαγγελία ανακαλύπτει ότι η
ερωμένη της συνεδέετο στενότερον προς άλλον πρόσωπον, διέκοψεν τας σχέσεις της
προς αυτήν. Ένεκα τούτου η εγκαταληφθείσα εκδικουμένη την Ευαγγελίαν
εγνωστοποίησεν εις την αστυνομίαν ότι η Ευαγγελία ανήκει μάλλον στο άρρεν
φύλον και ότι διεφθάρη υπ’ αυτής. Η αστυνομία αμέσως προέβη εις την σύλληψιν
της Ευαγγελίας και την αποστολήν αυτής εις τον Εισαγγελέα Ναυπλίου.

Προχθές δε την 4 μ.μ. ώραν παρισταμένων των εισαγγελέων των Εφετών και των
Πρωτοδικών, ανεκρίθη, κατόπιν δε εξητάσθη υπό των ιατρών, κ.κ. Ν. Κόνδη, Ν.
Μπαβέλα και Μ. Εμμ. Τερζάκη, υφ’ ών ανευρέθη ανήκουσα στο άρρεν φύλον. Μετά
ταύτα απελύθη υπό της εισαγγελικής αρχής.

Η έξοδος της Ευαγγελίας εκ της εισαγγελίας ήτο πανηγυρική. Πλήθος κόσμου
υπεδέχθησαν την τέως Ευαγγελία και νυν Ευάγγελο.

Η τέως Ευαγγελία ερωτηθείσα περί της μεταβολής του ενδύματος μάς απάντησεν:

­ Είμαι πολύ ευχαριστημένη, διότι θα φορέσω ανδρικά ενδύματα. Αυτά ήθελα κι
εγώ ανέκαθεν, αλλά δεν με άφηναν. Τώρα θα κοιτάξω να εργάζωμαι να κερδίζω τα
προς το ζην και να νυμφευθώ την ερρωμένη μου…