13 χρόνια με βελόνα στον θώρακα!

Μέχρι τη στιγμή που βρέθηκε στο χειρουργείο, ο Ηλίας Εξηνταβελόνης από το
Άγριλο Μεσσηνίας άκουγε σαν ανέκδοτο τις περιπτώσεις που χειρουργικά
εργαλεία… ξεχάστηκαν στο σώμα των ασθενών. Έξι χρόνια αργότερα, όμως,
πληροφορήθηκε ότι ένα από τα θύματα ιατρικής ανευθυνότητας ήταν και ο ίδιος:
μια χειρουργική βελόνα είχε ξεχαστεί στον θώρακά του!

Όλο αυτό το διάστημα, ο άτυχος ασθενής μπαινόβγαινε στα νοσοκομεία με πόνους
πολλές φορές αφόρητους, χωρίς να διαπιστώνεται η αιτία, ενώ του χορηγήθηκε
ακόμη και πρόωρη μειωμένη σύνταξη, αφού δεν μπορούσε να εργαστεί. Η εγχείρηση
είχε γίνει το 1986 στο Γενικό Περιφερειακό Νοσοκομείο Νοσημάτων Θώρακος
«Σωτηρία» και η ξεχασμένη βελόνα εντοπίστηκε μόλις το 1992, ύστερα από
ακτινολογικές εξετάσεις στην Καλαμάτα. Και με απόφαση του Διοικητικού
Πρωτοδικείου Αθήνας (7742/99), το «Σωτηρία» καλείται τώρα να αποζημιώσει με
δέκα εκατομμύρια δραχμές τον 59χρονο, σήμερα, ασθενή για την ηθική και ψυχική
βλάβη που έχει υποστεί.

Εγχείρηση

Όπως γνωστοποιήθηκε στο δικαστήριο, η βελόνα δεν έχει αφαιρεθεί ακόμη από τον
Ηλ. Εξηνταβελόνη, καθώς απαιτείται ειδική χειρουργική επέμβαση, λόγω της θέσης
της στον θώρακα, που εγκυμονεί κινδύνους. Το γεγονός αυτό ωστόσο οδήγησε το
δικαστήριο να επιδικάσει μειωμένη αποζημίωση, αφού ο ασθενής ζητούσε 30
εκατομμύρια δραχμές. Με την απόφαση γίνεται αποδεκτό ότι το πρόβλημα οφείλεται
σε «παράνομη παράλειψη» των γιατρών του δημόσιου νοσοκομείου, αλλά επιδίκασε
τελικώς αποζημίωση 10 εκατ. δρχ. «λαμβάνοντας υπόψη ότι, έστω και υπό
προϋποθέσεις, υπάρχει η δυνατότητα αφαίρεσης της χειρουργικής βελόνας».

Η επίμαχη επέμβαση που έγινε το 1986 στο πνευμονοθωράκιο του ασθενούς ήταν
κατά τους γιατρούς απόλυτα επιτυχής. Αμέσως μετά την ανάρρωσή του, ωστόσο, ο
ίδιος κατάλαβε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Είχε άλλοτε ελαφρούς και άλλοτε
δυνατούς πόνους, κουραζόταν εύκολα, δυσκολευόταν η αναπνοή του.

Εξετάσεις που έκανε ακόμη και στο «Σωτηρία» έδειχναν μια γραμμοειδή σκίαση,
αλλά κανείς δεν κατέληξε στον εντοπισμό της βελόνας. Το 1991 ο Ηλ.
Εξηνταβελόνης πήρε σύνταξη μερικής αναπηρίας από το ΙΚΑ, αφού οι ιατρικές
γνωματεύσεις τον έκριναν ανίκανο για έντονη κοπιαστική εργασία, λόγω σοβαρού
αποφρακτικού ελλείμματος της αναπνευστικής του λειτουργίας.

Στο «Σωτηρία»

Με τον εντοπισμό της βελόνας, τον Φεβρουάριο του 1992, ξεκίνησε άλλη μία
περιπέτεια, η οποία οδήγησε και το «Σωτηρία» στα δικαστήρια.

Στην καταδικαστική απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου τονίζεται ότι, εκτός
από τα αναπνευστικά προβλήματα, η ύπαρξη της βελόνας «προκαλεί στον ασθενή και
δυσμενή ψυχική διάθεση, με απότοκη έντονη ανησυχία, αγωνία, απελπισία και φόβο…».

Από την πλευρά του νοσοκομείου έγινε ουσιαστικά αποδεκτό ότι υπάρχει πλημμελής
άσκηση καθηκόντων από τους γιατρούς του, καθώς σε σχετική πραγματογνωμοσύνη
σημειώνεται ότι «το ατυχές αυτό συμβάν είναι σπάνιο και δεν συμβιβάζεται με τη
λήψη όλων των αναγκαίων και των προβλεπομένων εκ των κανόνων της ιατρικής
επιστήμης και πείρας μέτρων…».

Τα πρακτικά

Ωστόσο, το νοσοκομείο υποστήριξε ότι δεν πρέπει να γίνει δεκτή η αγωγή του
59χρονου λόγω παραγραφής (5ετία) από τη στιγμή που έγινε η εγχείρηση και
ξεχάστηκε στο σώμα του η βελόνα.

Αλλά το Διοικητικό Πρωτοδικείο απέρριψε τον ισχυρισμό, κρίνοντας ότι ο χρόνος
παραγραφής αρχίζει να μετρά από τη στιγμή που διαγνώσθηκε το πρόβλημα, δηλαδή
από το 1992.

Και προχώρησε στην ουσία της υπόθεσης αφού η αγωγή υποβλήθηκε πριν από την
πάροδο πενταετίας.

Σημειώνεται, εξάλλου, ότι από την πλευρά του νοσοκομείου δεν προσκομίστηκε
κανένα στοιχείο στο δικαστήριο από τα «πρακτικά χειρουργείου», γιατί ­ όπως
αναφέρθηκε ­ αυτά καταστράφηκαν στο υπόγειο του χειρουργικού τμήματος κατά τις
πλημμύρες του 1994.