ΜΑΤΙΕΣ Τα ντουβάρια

Κάθε φορά, που ένας σεισμός ­ κι έχουμε τόσους σεισμούς στην Ελλάδα ­ τα ‘κανε
λίμπα, στη Ζάκυνθο, στην Καλαμάτα, στην Κόρινθο, στη Θεσσαλονίκη, στο
Λουτράκι, στο Αίγιο, μου έλεγε η συχωρεμένη η μάνα μου: «Τα ντουβάρια μην τα
κλαις! Θα ξαναγίνουν, αργά ή γρήγορα. Τους ανθρώπους να κλαις, που σκοτώθηκαν.
Οι άνθρωποι δεν ξαναγίνονται…».

Πράγματι, απ’ ό,τι βλέπω, «τα ντουβάρια θα ξαναγίνουν». Και γρήγορα. Η
κυβέρνηση βιάζεται να αποκαταστήσει τους αστέγους. Κι έχει και λεφτά.
Περίσσευμα. Και θα πάρει και χρήματα από την Ευρώπη, μετά την επιστολή Σημίτη
προς τον Πρόντι. Άσε που, σε όλη τη χώρα, οι πάντες έχουν ανασκουμπωθεί για να
βοηθήσουν. (Μόνον η ΓΣΕΕ, διαβάζω, θα τσοντάρει 6 δισεκατομμύρια, κρατώντας
δυο χιλιάρικα από κάθε εργαζόμενο).

Μια ενδιαφέρουσα πρόταση για την αντιμετώπιση της δύσκολης κατάστασης, είναι
αυτή του πρώην υπουργού και σήμερα προέδρου της Γενικής Τράπεζας, Γιώργου
Δασκαλάκη. Ζητάει: αντί να δώσουν οι τράπεζες ένα εφάπαξ ποσό για την
οικονομική ενίσχυση των δήμων, που επλήγησαν, να κάνουν κάτι άλλο. Να
«υιοθετήσουν» ομάδες πληθυσμού (συνοικίες, καταυλισμούς, γειτονιές) για όλο το
χρονικό διάστημα ­ μεγάλο, σίγουρα ­ που αυτές οι ομάδες πληθυσμού θα έχουν
ανάγκη στήριξης.

Διαβάζω, επίσης, ότι η κυβέρνηση σχεδιάζει να ιδρύσει ένα νέο φορέα (Α.Ε.),
για την αντιμετώπιση των εκτάκτων αναγκών από φυσικές καταστροφές. (Σήμερα οι
σεισμοί, αύριο οι πλημμύρες). Ο φορέας αυτός θα πάρει προίκα, μετοχές,
ομόλογα, ακίνητα του Δημοσίου, αλλά και κοινοτικούς πόρους και θα
διαχειρίζεται και τις προσφορές ιδιωτών. Έτσι, δεν θα θίγεται διόλου ο
προϋπολογισμός. Μακάρι. Αλλά, πότε θα ιδρυθεί αυτός ο φορέας;

«Τα ντουβάρια θα ξαναγίνουν». Αλλά και οι εργολάβοι, που είναι οι κυρίως
υπεύθυνοι για το κακό που μας βρήκε, θα πρέπει να πάψουν, επιτέλους, να είναι
ασύδοτοι. Και ορθώς, ο Άκης Τσοχατζόπουλος θα προτείνει στον Πρωθυπουργό τη
συγκρότηση «Αστυνομίας Κατασκευών» ­ ισχύει από καιρό στην Ευρώπη ­ με
ορκωτούς μηχανικούς και θα ζητήσει, ακόμα, να δημιουργηθεί «Μητρώο
Κατασκευαστών του Ιδιωτικού Τομέα», για να σταματήσει το φαινόμενο, ο κάθε
άσχετος ή ασυνείδητος να αναλαμβάνει εργολαβίες και να σκοτώνει τον κόσμο.

Με ικανοποίηση διάβασα στις εφημερίδες, ότι οι σπουδαίοι άντρες της ΕΜΑΚ, που
σώσανε πάνω από 100 εγκλωβισμένους, με απόφαση του Μ. Χρυσοχοΐδη, θα
πολλαπλασιασθούν. Έτσι εκτός από την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, θα έχουν
σύντομα ομάδες της ΕΜΑΚ η Θεσσαλία, η Κρήτη, η Ήπειρος και η Πελοπόννησος.
Γιατί, όμως, αυτοί οι γενναίοι και ειδικά εκπαιδευμένοι στη Γαλλία άντρες, να
παίρνουν μόνο 300 χιλιάρικα τον μήνα; Είναι μισθός τα 300 χιλιάρικα, για μια
τόσο σημαντική, επικίνδυνη και λεπτή δουλειά;