[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Κάτι η μακρά απουσία της Εκκλησίας από τα εγκόσμια κατά τις δεκαετίες του ’70
και του ’80. Κάτι η εμφάνιση των νεορθοδόξων (και) ως αποτόκου της κρίσης στην
Αριστερά κατά τη δεκαετία του ’90. Κάτι η υφέρπουσα και πάντα ζώσα αισθητική
της ορθόδοξης (λόγιας και λαϊκής) παράδοσης, είχαμε φθάσει όλοι να
αντιμετωπίζουμε με συμπάθεια και τέλος πάντων διάθεση διαλόγου την Ορθοδοξία.

Ακόμα και οι κριτικώς διακείμενοι (έως και οι σφόδρα επικριτικοί, είτε
μαρξιστές είτε φιλελεύθεροι) πιστεύαμε ότι είχαμε να ωφεληθούμε απ’ αυτόν τον
άτυπο διάλογο και την έρευνα γύρω απ’ την ιστορία, τα γράμματα, την τέχνη και
το κοσμοσύστημα που με την παρουσία της επηρέασε η Ορθοδοξία, με τη γέννηση,
τη διαμόρφωση, την επικράτηση, και την εξέλιξή της.

Ώσπου ήρθε ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος! Ο κατά κόσμον «σάς πάω»! Να μας
θυμίσει το πρόσωπο της πολυπράγμονος Εκκλησίας, έτσι όπως το βιώσαμε τη
δεκαετία του ’60, κατά τη διάρκεια της «Ελλάδος των Ελλήνων Χριστιανών», της χούντας.

Με επικοινωνιακά τεχνάσματα στην αρχή, και κλέβοντας τις εντυπώσεις ως
ανοιχτόμυαλος και νεωτεριστής, άρχισε σιγά σιγά μπαίνοντας στα κρίσιμα θέματα
και ομιλών κατά το δυνατόν συνεχώς να αποκαλύπτεται υποβιβάζοντας τον λόγο της
Εκκλησίας σε επίπεδο κατηχητικού ή κηρύγματος σε φανατικά μέλη
παραεκκλησιαστικής οργάνωσης ­ απ’ τις πολύ καθυστερημένες…

Απλοϊκότητες του καφενέ (πολλές μάλιστα εθνικιστικές και ρατσιστικές)
εκτοξεύονται με απόλυτη φυσικότητα απ’ τον Αρχιεπίσκοπο, ο οποίος φαίνεται να
έχει εκλάβει τις δημοσκοπήσεις ως κάτι σαν τη θεία χάρη. Βεβαίως δεν ξέρω πόσο
δημοφιλής εξακολουθεί να είναι και σε ποιους ο κ. Χριστόδουλος.

Όταν, ας πούμε, του δίνουν το κλειδί της Σουμελά και δηλώνει: «μ’ αυτό το
κλειδί θ’ ανοίξω τη Σουμελιώτισσα ως εκφραστής του έθνους», αρχίζει πλέον
κανείς με κάποια θλίψη να νιώθει σαν να βλέπει μια γελοιογραφία του
Κωνσταντίνου Παλαιολόγου. Όμως όλοι ξέρουμε, και κυρίως οι γελοιογράφοι, ότι
δεν μπορούν να γελοιογραφηθούν όλα! Πράγμα που δεν δείχνει να ενστερνίζεται ο
κ. Χριστόδουλος.

Ούτε για το μάθημα των θρησκευτικών, ούτε για την επίσκεψη του Πάπα, ούτε για
την ανάγκη ύπαρξης τζαμιού στην Αθήνα επέδειξε κι επιδεικνύει μισαλλοδοξία και
σκοταδισμό ο Προκαθήμενος! Μια καρικατούρα ορνιθοσκαλίζει ­ τη θλιβερή
καρικατούρα ενός παπά-χωροφύλακα! Ενός παπακαίσαρα…